I SA/Kr 1221/14

Kraków, dnia 20 października 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia 3 kwietnia 2014r. Znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek w części finansowanej przez płatnika postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżący złożył w skardze także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając go. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a zatem problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138). Przymiotu wykonalności nie mają więc akty odmawiające przyznania uprawnienia, ponieważ nie przyznają uprawnienia z którym wiązałby się konkretny obowiązek innego podmiotu do jego wykonania. Rozpatrywany wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania decyzji o odmowie umorzenia należności – decyzja ta odmawia więc przyznania uprawnienia skarżącemu, a zatem nie podlega wykonaniu i nie nadaje się do wykonania. Mając powyższe na uwadze należało wniosek oddalić i orzec jak w sentencji postanowienia.