I SA/Kr 1231/04

Sygn. akt I SA/Kr 1231/04 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach, Sędziowie: WSA Ewa Michna (spr), Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2006r., spraw ze skarg "A." Spółka z o.o. w K., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 5 lipca 2004r. nr [...], w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych oraz odmowy umorzenia, odsetek od zaległości podatkowej z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych, uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji SA/Kr 1231/04 Uzasadnienie Pismem z dnia [...] grudnia 2003r. stanowiącym odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 5 644zł. A.Sp. z o.o. wniosła jednocześnie o rozłożenie na raty wymierzonego podatku i umorzenie odsetek za zwłokę. Wnioski związane były, jak to ujął w piśmie Prezes Zarządu, z dramatyczną sytuacją finansową Spółki, przy czym Spółka zadeklarowała gotowość przedstawienia wszelkich dokumentów potwierdzających jej aktualny, ciężki stan ekonomiczny. Po uzupełnieniu braków wniosku, Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia [...] stycznia 2004r. przesłał wniosek A.Sp. z o.o. do Urzędu Miasta. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2004r. działając w oparciu o art. 18 z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203poz. 1966) Prezydent Miasta nie wyraził zgody na spłatę należnego podatku w kwocie 5 644zł. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w ratach oraz nie wyraził zgody na umorzenie odsetek za zwłokę w kwocie 2 349,90zł. Uzasadniając swoje postanowienie Prezydent Miasta wskazał, że Wydział Finansowy wezwał wyjaśniając bieżącą sytuację finansową do uzupełnienia dokumentów, przedstawiciela A.Sp. z o.o., który pobrał stosowne dokumenty celem ich wypełnienia, ale nie przedłożył ich z powrotem, co uniemożliwiło zajęcie stanowiska w sprawie w trybie art. 67 oraz art. 48 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami). Wydane postanowienie zawierało pouczenie, że nie przysługuje na nie zażalenie. W konsekwencji nie wyrażenia zgody przez Prezydenta Miasta Naczelnik Urzędu Skarbowego dnia [...] kwietnia 2004r.wydał dwie decyzje o nr [...] oraz o nr [...] odmawiające rozłożenia na raty zaległości podatkowej wraz z odsetkami oraz umorzenia odsetek. Od powyższych decyzji A.Sp. z o.o. wniosła odwołania wskazując, iż nie został uwzględniony całokształt okoliczności sprawy tj. sytuacja ekonomiczna wnioskodawcy. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej w dwoma decyzjami z dnia[...] lipca 2004r. o nr [...] oraz o nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. W uzasadnieniu obu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż z uwagi na nie wyrażenie zgody przez Prezydenta Miasta na rozłożenie na raty zaległości podatkowej wraz z odsetkami lub umorzenie odsetek - organy podatkowe nie miały prawnej możliwości pozytywnego załatwienia wniosku A.Sp. z o.o.. W wniesionych skargach na powyższe decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożonych za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej A.Sp. z o.o. ponownie prosiła o rozłożenie na raty należności podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę oraz umorzenie odsetek za zwłokę powołując się na bardzo trudną sytuacje finansową. W odpowiedziach na skargę Dyrektor Izby Skarbowej domagając się oddalenia skarg, podniósł wszystkie dotychczasowe argumenty dotyczące w szczególności związania organu podatkowego stanowiskiem Prezydenta Miasta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skargi są zasadne, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazała strona Skarżąca. Błędy wydanych w sprawie decyzji, orzekający Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie od treści zarzutów w wniesionych skargach, albowiem zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając prawidłowość zaskarżonych decyzji należy podkreślić, że powołana wyżej ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2004r. wart. 18 stanowi, że "L Do udzielania ulg podatkowych, umarzania, rozkładania na raty i odraczania terminów płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego, a także zwalniania z obowiązku pobrania bądź ograniczenia poboru tych należności mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.). 2. W przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego. 3. Wniosek lub zgoda, o których mowa w ust. 2, są wydawane w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z kolei art. 209 § 1 i 5 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa stanowi, że "§ 1. Jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, w tym wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. § 5. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej". Opierając się na treści zacytowanych powyżej przepisów, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, należy przyjąć, że są zaskarżalne wydawane przez organy samorządu terytorialnego postanowienia odmawiające wyrażenia zgody na udzielenie ulg , umarzanie, rozkładanie na raty i odraczanie terminów płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego, a także postanowienia odmawiające zwalniania z obowiązku pobrania bądź ograniczenia poboru tych należności. Zasadą bowiem, wynikającą z ww. art. 209 §5 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa, jest zaskarżalność tego typu postanowień, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Odrębnym przepisem jest ww. art. 18 ust. 3 cyt. ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, stanowiący, że "zgoda", na udzielenie ulg, umarzanie , rozkładanie na raty oraz odraczanie terminów płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego jest wydawana przez właściwe organy samorządu terytorialnego "w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie". Literalne rozumienie terminu "zgoda", zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wskazuje wyłącznie na aprobujący charakter wydawanego w sprawie postanowienia, pozytywnie odnoszący się do treści wniosku. Opierając się na definicji słownikowej (Słownik Języka Polskiego R-Z Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1996, s. 946) "zgoda" to "zgodzenie się na coś, przystanie, zezwolenie na coś, aprobatę ". W konsekwencji należy przyjąć, zdaniem orzekającego w sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, że nie podlegają zaskarżeniu jedynie postanowienia organów samorządu terytorialnego wyrażające zgodę na udzielenie ulg, umarzanie, rozkładanie na raty oraz odraczanie terminów płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego. Przyjęcie odmiennego stanowiska powodowałoby pozbawienie strony możliwości obrony swoich praw w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym czego przykładem jest tok postępowania w rozpatrywanej sprawie, gdzie zarówno Naczelnik Urzędu Skarbowego jak i Dyrektor Izby Skarbowej wskazywali na związanie negatywnym stanowiskiem Prezydenta Miasta, które to stanowisko wyrażone w formie postanowienia traktowane było jako postanowienie nie podlegające zaskarżeniu. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 78 gwarantuje, iż każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Powołany przepis dotyczy wszelkich rozstrzygnięć, w tym orzeczeń wydawanych w sprawach wpadkowych lub wstępnych wywierających wpływ na kształt późniejszych rozstrzygnięć co do meritum sprawy. W przeciwnym razie, gdyby przyjąć pogląd prawny o niezaskarżalności postanowienia organów samorządu terytorialnego o odmowie wyrażenia zgody na udzielenie ulg, negatywne stanowisko organu samorządowego, wiążące organ podatkowy, pozostawałoby bez żadnej kontroli. W oparciu więc o powyższe przesłanki prawne doszło, zdaniem orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, do naruszenia przepisów postępowania tj. ww art. 209 §5 cyt. ustawy -Ordynacja podatkowa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy -pomimo, iż bezpośrednio zarzut naruszenia przepisów postępowania należy postawić przede wszystkim organom samorządu terytorialnego, a nie organom rządowej administracji podatkowej. Niemniej jednak, organy rządowej administracji podatkowej, pomimo iż nie są uprawnione do badania merytorycznej zasadności rozstrzygnięć zastrzeżonych do kompetencji samorządowych organów podatkowych, w tym nie są uprawnione do badania zasadności przesłanek jakimi kierowały się organy samorządu terytorialnego -są jednak zobowiązane do kontroli czy rozstrzygnięcia wyrażane są we właściwej formie tj. w formie zaskarżalnego postanowienia. To organy rządowej administracji podatkowej (urzędy i izby skarbowe) są bowiem "strażnikami" prawidłowości formy prowadzonego postępowania, co oznacza, że zobowiązane są do kontrolowania czy podejmowane w sprawie rozstrzygnięcia dokonywane są w oparciu o postanowienia innych organów wydane we właściwej dla danej sprawy formie. W przypadku gdy organ samorządu terytorialnego rozstrzygnie w trybie ww. art. 18 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego z naruszeniem przepisów co do sposobu pouczenia - a tak było w rozpatrywanej sprawie - naczelnik urzędu skarbowego nie tylko jest uprawniony, ale zobowiązany jest do zwrócenia się do rozstrzygających w sprawie organów samorządu terytorialnego o uzupełnienie wydanego postanowienia o prawidłowe pouczenie w trybie art. 213 §2 w zw. z art. 219 cyt. ustawy -Ordynacja podatkowa chyba, że podatnik wcześniej wniósł samodzielnie zażalenie pomimo braku pouczenia lub też wszczęte zostało postępowanie w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 145 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.