I SA/Kr 1239/02

WyrokWSA w Krakowie2004-12-17

Skład orzekający: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk, NSA Józef Gach, SO (del) Ewa Rojek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organów podatkowych utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym może się ostać, jeśli jej materialnoprawna podstawa została uznana za niezgodną z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja narusza prawo, ponieważ jej materialnoprawna podstawa, tj. § 50 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r., została uznana za niezgodną z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny. W związku z tym odpadła materialnoprawna podstawa rozstrzygnięcia, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. K. i B. K. na decyzję Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego odmawiającą zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Podatnicy nabyli lokal użytkowy wraz z gruntem, a Gmina wystawiła fakturę VAT z 22% stawką podatku. Następnie, w związku ze zwolnieniem sprzedaży nieruchomości od podatku VAT i zmianą ceny, wystawiono faktury korygujące. Organy skarbowe uznały, że faktura VAT nr [...] nie mogła stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego, a tym samym zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym był bezzasadny.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Protokolant: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk NSA Józef Gach SO (del) Ewa Rojek (spr) Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] 2004r. sprawy ze skargi E. K. i B. K. - [...] Spółka Jawna w [...]. na decyzje Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] 2002r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2001 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] złotych [...]). W myśl art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi z dnia 30.VIII.2002r.(Dz.U.Nr.153 poz.1270) sąd administracyjny nie jest związany granicami skarg i. Oznacza to, że ma obowiązek rozpoznania sprawy z punktu widzenia zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego. Wychodząc poza granicę skargi Wojewódzki Sad Administracyjny stwierdza, że zaskarżona decyzja narusza prawo albowiem materialno prawna podstawa rozstrzygnięcia tj. § 50 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.XII.1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym(Dz.U.Nr.109,poz.1245) na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21.VI.2004r. w sprawie SK 22/03 uznany został za niezgodny z konstytucją i tym samym wyeliminowany z obrotu prawnego. Z akt badanej sprawy wynika, że dnia [...].2001 r. sc "[...]" E. K. i B. K. zakupiła od Gminy [...] lokal użytkowy nr. [...] w budynku przy ul. [...] w [...] wraz z gruntem za cenę łączną [...] zł. Na tę okoliczność sporządzony został akt notarialny. Urząd Miasta i Gminy w [...] wystawiając dnia [...].2001 r. fakturę VAT o nr. [...] dokumentującą przedmiotową transakcję zastosował stawkę podatku Vat w wysokości 22%. Z uwagi na to, że Gmina [...] będąca właścicielem przedmiotowego budynku przy jego zakupie nie odliczyła podatku naliczonego, a od chwili jego wybudowania minęło ponad 5 lat, sprzedaż zarówno tego budynku jak i jego części korzysta ze zwolnienia z opodatkowania od towarów i usług na mocy art.7 ust.1 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Wobec tego, że była to sprzedaż zwolniona przedmiotowo z opodatkowania Urząd Miasta i Gminy [...] dnia [...] 2001 r. wystawił fakturę korygującą VAT o nr. [...] .korygującą stawkę podatkową 22% na zwolnioną. Jednocześnie na mocy kolejnego aktu notarialnego zawartego dnia [...] 2001 r. ze wspólniczkami sc ustalono, że faktyczna cena sprzedaży przedmiotowej nieruchomości wynosi kwotę [...] zł. W związku ze zmianą ceny nabycia nieruchomości Urząd Miasta i Gminy w [...] dnia [...].2001r. wystawił fakturę VAT korygującą o nr. [...], którą skorygowano fakturę korygującą nr. [...] z dnia [...].2001r. i uwzględniono prawidłową stawkę podatku(zwolnioną) oraz prawidłową wartość towaru. Zgodnie z art.33 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty także wówczas gdy dana sprzedaż nie jest objęta obowiązkiem podatkowym albo została zwolniona od podatku. Równocześnie zgodnie z § 50 ust.4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.XIl. 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w przypadku gdy wystawiono fakturę o której mowa w art.33 ust.1 ustawy VAT, faktura taka nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz do zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Zgodnie z powyższym zdaniem organów skarbowych obu instancji faktura VAT nr. [...] nie mogła stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego, a tym samym wykazany przez podatnika zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym był bezzasadny. W tak ustalonym stanie faktycznym Urząd Skarbowy w [...] decyzją nr. [...] z dnia [...] 2001r. odmówił dokonania zwrotu na rachunek bankowy podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł ,określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2001 r. w kwocie [...] zł, zaległość podatkową za ten miesiąc w kwocie [...] zł ustalając jednocześnie ,że wobec zapłaty na dzień wydania decyzji zaległość ta nie istnieje oraz ustalił kwotę zobowiązania dodatkowego w podatku VAT za [...] 2001 r. w wysokości [...] zł. Po rozpoznaniu odwołania Spółki Izba Skarbowa w [...] decyzją nr. [...] z dnia [...] r. utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skoro zatem już po dacie wydania rozstrzygnięć przez organy skarbowe Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 21 czerwca 2004r SK 22/03 stwierdził niekonstytucyjność § 50 ust.4 pkt 3 rozporządzenia z dnia 22.XII.1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym odpadła materialno prawna podstawa rozstrzygnięcia. W tej sytuacji organy skarbowe będą musiały po raz kolejny rozstrzygnąć sprawę biorąc pod uwagę to, iż § 50 ust.4 pkt 3 został wyeliminowany z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1a Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi(Dz.U. nr. 153 poz. 1270). Rozpoznając sprawę oparto się na art.97 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi(Dz.U.Nr. 153 poz. 1271 ze zm.) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sady administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło