I SA/Kr 1248/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 maja 2015r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenie na postanowienie - Pismem z dnia 29 czerwca 2015r. B.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę na jego decyzję z dnia 29 maja 2015r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. Postanowieniem z dnia 22 października 2015r. tut. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w zw. z art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skarżąca mimo wezwania Sądu nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia, co uniemożliwiło określenie wysokości wpisu od przedmiotowej skargi, a to z kolei prowadzi do niemożności podejmowania czynności przez Sąd, czyli uniemożliwia nadanie skardze właściwego biegu. Pismem z dnia 26 października 2015r. doręczono powyższe postanowienie z dnia 22 października 2015r. skarżącej z pouczeniem o przysługującym jej zażaleniu w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie zostało odebrane przez skarżącą w dniu 29 października 2015r. W odpowiedzi na pismo Skarżącej i w wykonaniu zarządzenia Sędziego wydanego w jego następstwie, pismem z dnia 2 grudnia 2015r. skarżąca została poinformowana przez tut. Sąd, że bezzasadnym jest wydzielenie pisma z dnia 13 sierpnia 2015r. jako nowej sprawy pod nową sygnaturą, gdyż pismo to należałoby uznać jako ponowną, niedopuszczalną skargę, która jako złożona po terminie podlegałaby odrzuceniu. Postanowienie o odrzuceniu skargi uprawomocniło się od dnia 8 grudnia 2015r. Pismem z dnia 22 stycznia 2016r. – wniesionym osobiście – B.N. zwróciła się do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do "złożenia skargi na postanowienie z dnia 26 października 2015r.", jednocześnie załączając do akt sprawy kserokopię dokumentu zatytułowanego "Zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej", wystawione na W.N. jako dłużnika zajętej wierzytelności przez organ egzekucyjny Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie (§3 wymienionego przepisu). Stosownie do art. 87 §1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 §2 p.p.s.a. obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3 wymienionego przepisu). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W oparciu o przesłanki wyżej wymienionego przepisu, Sąd przedmiotowy wniosek B.N. o przywróceniu terminu do wniesienia "skargi na postanowienie z dnia 26 października 2015r." uznał za niezasadny. Przede wszystkim, Sąd uznał, że jedynym logicznym wyjaśnieniem treści pisma B.N.z dnia 22 stycznia 2016r., jest przyjęcie, że intencją B.N. w wymienionym piśmie było przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia – a nie skargi – na postanowienia o odrzuceniu skargi, które miało datę wydania 22 października 2015r., a nie 26 października 2016r., jak podnosi B.N. w swoim piśmie z dnia 22 stycznia 2016r. Datę 26 października 2015r. ma pismo tut. Sądu doręczające B.N. postanowienie z dnia 22 października 2015r. o odrzuceniu skargi i pouczające o zażaleniu przysługującym na postanowienie o odrzuceniu skargi. Na pismo z dnia 26 października 2015r. doręczające postanowienie o odrzuceniu skargi nie przysługuje zażalenie. Żalenie przysługuje na postanowienie z dnia 22 października 2015r.o odrzuceniu skargi. Sąd uznał, że B.N. w piśmie z dnia 22 stycznia 2016r. chodziło o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z daty 22 października 2015r. Wobec powyższego ustalenia, Sąd uznał – biorąc za podstawę ww. przepisy p.p.s.a. – że strona nie spełniła przesłanek do pozytywnego załatwienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postaci zażalenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu stosownie do wymienionych wyżej przepisów p.p.s.a. należy złożyć w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i to na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Tymczasem w przedmiotowej sprawie B.N. – zwracająca się z wnioskiem o przywrócenie terminu – w żaden sposób nie uzasadnia swojego wniosku, pozbawiając tym samym tut. Sąd możliwości poznania przyczyny uchybienia terminowi i zweryfikowania jej w kontekście braku zawinienia B.N. w uchybieniu terminowi dokonania czynności oraz w kontekście zachowania terminu 7 dniowego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, które stanowią przesłanki do wydania przez Sąd pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd wskazuje, że intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby uniknąć takich negatywnych konsekwencji. Najważniejsze znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2014r., sygn. akt II OZ 834/14, dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 października 2014r. (sygn. akt I FZ 336/14, LEX nr 1524624) wskazał, że wykluczenie winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, że mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym. Ponadto, Sąd zauważa, że – stosownie do ww. przepisów p.p.s.a. dotyczących przywrócenia terminu do dokonania czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie byłoby to wniesienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Tymczasem B.N., składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tut. Sądu, nie wniosła wraz z pismem z dnia 22 stycznia 2016r. zażalenia na postanowienie Sądu z daty 22 października 2015r. o odrzuceniu skargi. Wobec powyższego orzeczenie Sądu jak w sentencji niniejszego postanowienia i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie, stosownie do art. 86 i art. 87 p.p.s.a.