I SA/Kr 1255/09

Sygn. akt I SA/Kr 1255/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Protokolant: Julia Kamieniarz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2009 r., sprawy ze skargi R. K., na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 25 czerwca 2007 r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją na terenie kraju, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. ustala, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu prawomocności wyroku II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 158 zł ( słownie: sto pięćdziesiąt osiem złotych) Dnia 17 marca 2005r. Skarżąca nabyła w Belgii samochód osobowy Opel Corsa 1.7D o numerze nadwozia[...], który dnia 11 kwietnia 2005r. przywiozła do Polski. W dniu 13 kwietnia 2005r. w Urzędzie Celnym Skarżąca złożyła deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu płacąc podatek w wysokości 321 złotych. Następnie w dniu 2 maja 2005r. Skarżąca sprzedała ten samochód przed pierwszą rejestracją za kwotę 10.000,00 zł. W związku z tym decyzją z dnia 2 kwietnia 2007r. nr [...]Naczelnik Urzędu Celnego określił Skarżącej R. K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za maj 2005r. w kwocie 3.939,00 zł. Organ powołując się na treść art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), uwzględniając § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, stwierdził, że w sprawie opodatkowania podatkiem akcyzowym zastosowanie znajdzie maksymalna procentowa stawka podatku akcyzowego, tj. 65%. Skarżąca złożyła odwołanie na decyzję organu pierwszej instancji, w którym wniosła o jej uchylenie, bądź jej zmianę przez umorzenie postępowania, jako naruszającej prawo, a w szczególności przepisy wspólnotowe, a to art. 25, art. 28 i art. 90 TWE oraz postanowienia dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania i kontrolowania (Dz. Urz. WE L 1992.76.1) i dyrektywy Komisji 70/50/EWG z dnia 22 grudnia 1969r. opartej na przepisach art. 33 ust. 7 w sprawie zniesienia środków mających skutek równoważny do ograniczeń ilościowych w przewozie i nie przewidzianych innymi przepisami przyjętymi na mocy Traktatu EWG (Dz. U. WE L 1970.13.29), jako przepisów wyższego rzędu nad art. 10, art. 75, art. 81 oraz art. 82 ustawy o podatku akcyzowym oraz naruszającej art. 72 § 1 i art. 79 § 2 pkt 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.). Po rozpoznaniu zarzutów zawartych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 25 czerwca 2007r. nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Na mocy uregulowań zawartych w art. 80 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju. Natomiast art. 80 ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy określa moment powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu (obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje w wypadku sprzedaży - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania wyrobu). Organ stwierdził, iż stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Bezspornym jest bowiem, że samochód został przez Skarżącą sprzedany przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju. W związku z tym organ stwierdził, że z tego tytułu Skarżąca była podatnikiem podatku akcyzowego i ciążył na Niej obowiązek podatkowy, a skoro Skarżąca uchybiła określonym w art. 18 i 19 ustawy o podatku akcyzowym obowiązkom złożenia deklaracji dla podatku akcyzowego i dokonania zapłaty podatku akcyzowego organ pierwszej instancji, działając w oparciu o art. 207 oraz 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zobowiązany był wydać decyzję określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Nadto wskazano, iż organ podatkowy nie jest władny: orzekać o niezgodności przepisów prawa podatkowego z normami prawa Unii Europejskiej, rozstrzygać w decyzji o obowiązywaniu (bądź też nie) konkretnych przepisów prawa podatkowego, odmawiać stosowania przepisów, co do których podatnik żywi wątpliwości. Odnosząc się do powołanego w odwołaniu orzecznictwa sądowego stwierdzono, iż wyroki zarówno ETS, jak i WSA wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i są wiążące jedynie w odniesieniu do spraw, które rozstrzygają, a zatem nie mogą znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Orzeczenia ETS nie stanowią zatem podstawy do orzekania w sprawach podatników RP i nie mają rangi obowiązującego przepisu. Polskie organy podatkowe zobowiązane są do podejmowania działań zgodnych z obowiązującymi na terenie RP przepisami prawa, o czym stanowi art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 120 Ordynacji podatkowej. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Skarżąca podniosła takie same zarzuty, jak w odwołaniu i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zarzutów skargi wskazano, iż podatek akcyzowy w niniejszej sprawie uiszczony został nienależnie, bowiem przepisy art. 10, art. 75, art. 81 oraz art. 82 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 7 i nast. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego są niezgodne z art. 25, art. 28 i art. 90 Traktatu Wspólnot Europejskich oraz postanowieniami dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontrolowania i dyrektywy Komisji 70/50/EWG z dnia 22 grudnia 1969r. opartej na przepisach art. 33 ust. 7 w sprawie zniesienia środków mających skutek równoważny do ograniczeń ilościowych w przywozie i nie przewidzianych innymi przepisami przyjętymi na mocy Traktatu EWG (Dz. Urz. WE L 1970.13.29), czyli przepisami wyższego rzędu. Skarżąca podkreśliła także, iż ustawa statuuje, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami ustawy o ruchu drogowym, zatem objęcie zakresem przedmiotowym ustawy wyłącznie samochodów niezarejestrowanych na terenie kraju powoduje, że sprzedawane na terenie kraju używane samochody osobowe nie podlegają opodatkowaniu akcyzą (już wcześniej były zarejestrowane). Sprowadzane zaś z państw członkowskich Unii i sprzedawane przed zarejestrowaniem obciąża podatek akcyzowy, którego wielkość zależy od wieku pojazdu. System podatków (opłat wewnętrznych) każdego z państw członkowskich musi być lak ukształtowany, by gwarantował całkowitą bezstronność (neutralność), jeśli chodzi o wpływ na konkurencyjność między produktami krajowymi i importowanymi (np. ETS C 47/88 Komisja przeciwko Danii). Mając na uwadze postanowienia dyrektywy horyzontalnej, która umożliwia opodatkowanie podatkami konsumpcyjnymi innych produktów niż określone jako wyroby akcyzowe, nałożenie przez polskiego ustawodawcę podatku akcyzowego na samochody osobowe należy uznać za nie zgodne z przepisami wspólnotowymi. Zastrzeżenia budzą przepisy dotyczące wysokości opodatkowania nie tylko w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia, ale także importu używanych samochodów osobowych. Stawki akcyzy na używane samochody osobowe wzrastają bowiem progresywnie aż do poziomu 65% podstawy opodatkowania. Wprawdzie przepisy ustawy wskazują, że analogiczne stawki akcyzy miałyby zastosowanie w przypadku samochodów osobowych wyprodukowanych w kraju, jednakże w praktyce nie występują sytuacje, w których samochód osobowy wyprodukowany w kraju byłby po raz pierwszy zarejestrowany po upływie dwóch lat, a zatem można tutaj mówić o pośredniej dyskryminacji. Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Skarżąca przywołała orzecznictwo sądowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2008r. zawieszono postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez ETS pytania prejudycjalnego dotyczącego wykładni przepisów prawa wspólnotowego, w przedmiocie ustalenia czy podatek akcyzowy, który opodatkowuje każdą sprzedaż samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją, sprzeciwia się art. 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009r. Sąd postanowił podjąć zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Na wstępie zaznaczyć należy, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Kontrola ta ogranicza się więc do badania, czy rozpoznając sprawę nie naruszyły one prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Analizując akta postępowania podatkowego oraz zarzuty i wnioski Skarżącej, Sąd - przy uwzględnieniu wynikającej z art. 134 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, zasady rozstrzygania w granicach danej sprawy, bez związania zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną - doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja, wraz z decyzją organu I instancji winny być wyeliminowane z obrotu prawnego z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem należy mieć na uwadze, że Polska od dnia przystąpienia do Unii Europejskiej związana jest postanowieniami Traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez instytucje Wspólnot Europejskich. Oznacza to, że od 1 maja 2004r. na obowiązujący w Polsce porządek prawny składa się nie tylko prawo krajowe, ale także cały system prawa wspólnotowego. Zatem przy dokonywaniu przez sądy administracyjne kontroli aktów organów administracyjnych, obowiązkiem sądów jest zbadanie zaskarżonego aktu także, co do jego zgodności z prawem wspólnotowym. Z faktu, że źródła powszechnie obowiązującego w Polsce prawa poszerzyły się o akty prawa wspólnotowego, płynie obowiązek bezpośredniego stosowania przez polskie organy administracji i wymiar sprawiedliwości tego prawa i zapewniania mu należytej efektywności. Bardzo istotna dla zapewnienia efektywności stosowania prawa wspólnotowego w państwach członkowskich jest sformułowana w orzecznictwie ETS zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego przed prawem wewnętrznym państw członkowskich. Oznacza ona, że w razie konfliktu normy wspólnotowej z normą krajową, właściwy organ (w szczególności sąd) państwa członkowskiego, powinien zastosować normę wspólnotową, odmawiając zastosowania obowiązującej normy krajowej. Podkreślić przy tym należy, że sąd lub organ krajowy związany jest również wyrokiem, który został w danej sprawie wydany przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w trybie art. 234 TWE. W wyroku z dnia 17 lipca 2008r. sygn. C-426/07 Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich uznał, że podatek akcyzowy pobierany od każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju nie jest niedozwoloną formą podatku obrotowego, albowiem nie jest to podatek powszechny (dotyczy tylko sprzedaży samochodów przed ich pierwszą rejestracją w kraju). Nadto Trybunał stwierdził, że przepis art. 90 akapit 1 TWE sprzeciwia się podatkowi akcyzowemu, który opodatkowuje każdą sprzedaż samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju w zakresie, w jakim kwota podatku, któremu podlega sprzedaż przed pierwszą rejestracją pojazdów używanych sprowadzonych z innego państwa członkowskiego przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. W tej części Trybunał wskazał też, że rolą sądu krajowego jest zbadać, czy podatek akcyzowy nałożony na podatnika z tytułu sprzedaży samochodu przed pierwszą rejestracją w kraju, który został wcześniej nabyty na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, nie jest wyższy od podatku zawartego w wartości podobnych pojazdów, które zostały już zarejestrowane w kraju. Uwzględniając powyższe należy zauważyć, że stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Natomiast zgodnie z art. 80 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju. Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych powstaje w przypadku sprzedaży - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania wyrobu - art. 80 ust. 3 pkt 1 ustawy. Stawki podatku akcyzowego zostały określone w § 7 przywołanego rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. W myśl § 7 ust. 3 rozporządzenia stawki akcyzy obliczone według powyższego wzoru nie mogą być wyższe niż stawka akcyzy, o której mowa w art. 75 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, czyli nie wyższe niż 65%. Analizując podatek akcyzowy, który obciąża samochody używane sprzedawane po więcej niż dwóch latach od daty produkcji, obliczony zgodnie z wzorem przewidzianym w § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004r., należy stwierdzić, że w tego typu przypadkach następuje wzrost stawki wraz z wiekiem pojazdu aż do stawki 65%. Wzrost ten dotyczy pojazdów używanych nabywanych w innym niż Polska państwie członkowskim, a nie dotyczy takich samochodów opodatkowanych w Polsce, gdy były nowe, gdyż ułamek odpowiadający rezydualnemu podatkowi zawartemu w wartości takich pojazdów pozostaje niezmienny i wynosi 3,1% lub 13,6% - w zależności od pojemności silnika (§ 7 ust. 1 cyt. rozporządzenia). Do samochodów osobowych opodatkowanych w kraju jako nowe, sprzedawanych następnie jako używane po roku następującym po roku produkcji wzrastająca stawka podatku akcyzowego nie ma zastosowania, bowiem ich sprzedaż następuje już po pierwszej rejestracji na terytorium kraju. Opisany w § 7 ust. 2 rozporządzenia wzór powodujący wzrost stawki podatku tylko teoretycznie może mieć zastosowanie do wszystkich używanych samochodów, bowiem objęcie zakresem przedmiotowym ustawy wyłącznie samochodów niezarejestrowanych na terenie kraju spowodowało, że sprzedawane na terenie kraju używane samochody osobowe nie podlegają opodatkowaniu akcyzą (gdyż wcześniej były zarejestrowane), sprowadzane zaś z państw członkowskich Unii obciążone są podatkiem akcyzowym, którego wysokość uzależniona jest od wieku pojazdu. Właśnie to powoduje, że obciążenie podatkiem akcyzowym używanych samochodów osobowych starszych niż dwuletnie, nabytych w innym państwie członkowskim, będzie przewyższać obciążenie takim podatkiem podobnych produktów krajowych, co prowadzi do naruszenia art. 90 akapit pierwszy TWE. W stanie faktycznym zaistniałym w niniejszej sprawie organy podatkowe, stosownie do przywołanych przepisów prawa krajowego, zastosowały maksymalną - 65% stawkę podatku akcyzowego, z tytułu sprzedaży przez Skarżącą samochodu osobowego przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju. Należy zatem stwierdzić, że doszło w tej sprawie do naruszenia art. 90 TWE przez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy stosowanie przepisów prawa krajowego spowodowało dyskryminujące opodatkowanie podatkiem akcyzowym sprzedawanego przez Skarżącą samochodu pochodzącego z innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Dla określenia dokładnej skali tej dyskryminacji konieczne jest zbadanie, jaka jest w rzeczywistości wysokość tzw. "rezydualnej kwoty podatku" podatku zawartego w wartości (cenie sprzedaży) podobnych, używanych samochodów zarejestrowanych wcześniej w Polsce (pkt 36 wyroku ETS). Należy to do organów podatkowych, bowiem to na nich ciąży obowiązek pełnego i dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Wskazać przy tym należy, że termin "rezydualna kwota podatku" oznacza krajowy (miejscowy) podatek obciążający pojazdy krajowe. Podatek taki powinien być zawarty w wartości pojazdu. Termin ten został zdefiniowany w wyroku z 19 września 2002 r. wydanym w sprawie C - 101/00 Tulliasiamies, Anty Siilin v. Finlandii. Do tego terminu odwołuje się również rzecznik generalny w opinii w sprawie C - 313/05, chociażby w pkt 41, stwierdzając, że "(...) wartość rynkowa pojazdów samochodowych zmniejsza się z upływem czasu. Orzecznictwo Trybunału opiera się konsekwentnie na stwierdzeniu, że jeśli podatek od pojazdu nowego równy jest pewnemu ułamkowi jego ceny, to rezydualny podatek zawarty w cenie późniejszej odsprzedaży uwzględniającej deprecjację wartości pojazdu jest równy temu samemu ułamkowi. Podatek taki staje się częścią składową wartości pojazdu. Stanowi on nadal, po deprecjacji, ten sam ułamek wartości pojazdu." Zasadnym jest zatem przyjęcie, że rezydualna kwota podatku to element ceny używanego samochodu zakupionego w Polsce, który wynika z kwoty podatku akcyzowego zawartej w cenie nowego pojazdu, przy zachowaniu podatku akcyzowego do ceny nowego pojazdu i spadku wartości samochodu używanego (pkt 32 i następne uzasadnienia wyroku ETS-u z 18 stycznia 2007r. w sprawie C 313/05). Nie budzi wątpliwości, iż wartość rynkowa pojazdów samochodowych zmniejsza się z upływem czasu. Przyjmując konsekwentne stanowisko Trybunału, że w sytuacji, gdy podatek od pojazdu nowego jest równy pewnemu ułamkowi jego ceny, to rezydualny podatek zawarty w cenie późniejszej odsprzedaży uwzględniającej deprecjację wartości pojazdu jest równy temu samemu ułamkowi, przyjąć należy, że podatek staje się częścią składową wartości pojazdu z uwzględnieniem rzeczywistego obniżenia jego wartości. Należy zatem stwierdzić, że wzrost stawki podatku akcyzowego dotyczy pojazdów używanych pochodzących z innego Państwa Członkowskiego niż Polska, natomiast stawka "rezydualnego podatku akcyzowego" ujętego w cenie używanego samochodu zarejestrowanego w Polsce jako nowy w odniesieniu do tej ceny pozostaje stała, przy czym wartość takiego pojazdu a w konsekwencji także wysokość podatku maleje wraz z upływem czasu na skutek jego używania. Przyjąć zatem należy, iż osoba kupująca używany pojazd na terytorium Polski nie płaci bezpośrednio podatku akcyzowego związanego z jego rejestracją, to jednak w cenie takiego pojazdu zawarta jest wartość "rezydualnego podatku", przy czym wartość ta maleje wraz ze spadkiem wartości pojazdu (por. wyrok WSA w Warszawie z 6 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 254/07, opubl. "Przegląd Orzecznictwa Podatkowego" 2007, nr 5). Jeżeli w wyniku takich ustaleń okaże się, że ów "rezydualny" podatek jest niższy niż akcyza nałożona przy sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju, różnicę tę, przewyższającą kwotę "rezydualną", będzie należało uznać za niezgodną z prawem wspólnotowym (art. 90 akapit pierwszy TWE), a na organie podatkowym będzie spoczywał obowiązek zastosowania tego prawa z pominięciem prawa krajowego i dokonanie obliczenia podatku akcyzowego z uwzględnieniem wysokości tej różnicy. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, zdaniem Sądu, organy podatkowe dokonując ustalenia podatku akcyzowego w związku ze sprzedażą samochodów winny mieć na względzie postanowienia art. 79 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie którym podatnik ma prawo do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconą przy nabyciu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, związaną ze sprzedażą opodatkowaną lub zapłaconą od importu. Respektując zasadę jednokrotności obciążenia podatkiem akcyzowym (art. 4 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym), ustawodawca w art. 79 ustawy o podatku akcyzowym przyznał podatnikowi prawo do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconą przy nabyciu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, związaną ze sprzedażą opodatkowaną lub zapłaconą od importu. Nie można podatnikowi odmówić skorzystania z tego prawa tylko z tego powodu, że zgłosił je dopiero na etapie postępowania podatkowego. Tego rodzaju ograniczenia nie przewiduje przepis art. 79 ustawy o podatku akcyzowym. Pogląd zbieżny z zaprezentowanym powyżej zawarł WSA w Białymstoku w prawomocnym wyroku z dnia 26 września 2008r. sygn. akt I SA/Bk 315/08. Rozpoznając ponownie niniejszą sprawę organy podatkowe winny uwzględnić powyższe poglądy prawne, a także prawo podatnika do obniżenia podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży samochodu przed pierwszą rejestracją w kraju o podatek zapłacony przy jego wewnątrzwspólnotowym nabyciu. Wobec stwierdzonych naruszeń przepisów art. 90 TWE i art. 79 ustawy o podatku akcyzowym, stanowiących wystarczającą podstawę do uchylenia decyzji organów obu instancji, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Działając zaś na podstawie art. 135 tej ustawy Sąd orzekł o wyeliminowaniu z obrotu prawnego także decyzji wydanej w I instancji, poprzedzającej zaskarżoną decyzję, gdyż było to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, której dotyczyła skarga. O kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do treści art. 200 w związku z art. 205 tej ustawy. Na tej podstawie zasądzono zwrot kosztów obejmujący wpis od skargi.