I SA/Kr 1277/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia skarżącego W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 sierpnia 2015 r. I SA/Kr 1277/12 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 czerwca 2012 r. nr[...],[...],[...],[...],[...],[...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: I. uchylić postanowienie z dnia 14 maja 2015 r.; II. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 5 grudnia 2014 r.; III. odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2015 r. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014 r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis ww. postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 29 grudnia 2014 r. W związku z tym, że skarżący wniósł w dniu 5 stycznia 2015 r. niepodpisany sprzeciw, zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2015 r. wezwano go o uzupełnienie powyższego braku. Wobec nieuzupełnienia tego braku, postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r. Sąd odrzucił sprzeciw. Opis postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 8 czerwca 2015 r. W dniu 16 czerwca 2015 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 14 maja 2015 r. oraz zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, przedkładając podpisany sprzeciw. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2015 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oraz odrzucił zażalenie. W ustawowym terminie skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U.2012., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności faktycznych, chociażby zaskarżane, lub nawet prawomocne. W rozpatrywanej sprawie skarżący w dniu 16 czerwca 2015 r. zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, tymczasem Sąd omyłko rozpoznał wniosek jako prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, stąd orzeczono jak pkt I sentencji. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sąd administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W myśl art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 p.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z powyższym, przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 26 października 2009 r., I OZ 996/09, z dnia 23 października 2009 r., I OZ 989/09, z dnia 12 marca 2009 r. II GZ 47/09). W rozpoznawanej sprawie skarżący w ogóle nie przedstawił żadnych okoliczności, z powodu których nie dotrzymał ustawowego terminu do wniesienia podpisanego sprzeciwu a tym bardziej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, tym samym Sąd orzekł jak w pkt II sentencji. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. Przepisy te zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. ustawy stosuje do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 14 maja 2015 r. w dniu 16 czerwca 2015 r., podczas gdy termin do wniesienia tego środka zaskarżania upływał w dniu 15 czerwca 2016 r. (7 dni od liczone od daty doręczenia w dniu 8 czerwca 2015 r.), wobec tego zażalenie podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w pkt III.