I SA/Kr 1296/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 2 lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w 4 i 5 roku postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 23 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę skarżącego z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Pismem nadanym 2 grudnia 2009 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższego braku. W uzasadnieniu wskazał, że nie korzysta z pomocy prawnej i dlatego doszło do dwudniowego opóźnienia w uzupełnieniu braku formalnego skargi. Ponadto skarżący twierdzi, że w tym czasie był chory i nie ponosi winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. W myśl art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona która nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy może zwrócić się z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają § 1 – 4 art. 87. Są nimi: - wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, - równocześnie ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). W świetle powyższego, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku skargi. Zgodnie z ugruntowaną liną orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy istniała przeszkoda której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 12.12.2001r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane). Na podstawie lakonicznego uzasadnienia wniosku strony skarżącej nie sposób przyjąć, że istniała jakaś przeszkoda nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiała skarżącemu wniesienie uzupełnienia skargi w terminie. W przekonaniu Sądu przeszkody takiej nie stanowi brak korzystania z pomocy prawnej, albowiem wezwanie do uzupełniania braku skargi zawierało dokładne pouczenie a terminie, w którym należało wskazać wartość przedmiotu zaskarżenia. Natomiast stwierdzenie skarżącego, że był chory nie spełnia warunków uprawdopodobnienia. Skarżący nie wskazał bowiem w jakim okresie był chory, ani żadnych informacji czy ewentualna choroba uniemożliwiała wykonanie wezwania. Podsumowując należy uznać, że nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 §1 w zw. a art. 87 § 2 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.