I SA/Kr 1314/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata S.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej A.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1314/12 w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 czerwca 2012 r. nr: [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata S.G. wykonującego zawód w Kancelarii G. i Wspólnicy Spółka Komandytowa ul. S., [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240,00 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 czerwca 2012 roku w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. Postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 25 marca 2013 roku przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2013 roku nr [...] wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla skarżącego pełnomocnika w osobie adw. S.G.. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 10 maja 2013 roku sporządził skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2013 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 roku Sąd pierwszej instancji przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2766/13 skargę kasacyjną oddalił. Na rozprawie przed NSA w dniu 25 lipca 2015 roku adwokat W.S., działający na podstawie udzielonego przez adw. S.G. pełnomocnictwa substytucyjnego, zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone. Wniosek wyznaczonego pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej został podtrzymany w piśmie z dnia 9 lutego 2016 roku. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), uwzględniając treść § 22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "a" w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat S.G. został pełnomocnikiem A.S. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku oddalającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, należało zastosować wyższy wskaźnik (100 %) wskazany w z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "a" cyt. rozporządzenia. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c"), zatem wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 240 zł (240 zł x 100 %). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów w kwocie 55,20 zł (240 zł x 23%) w myśl § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.