I SA/Kr 1318/07
WyrokWSA w Krakowie2008-09-22
Skład orzekający: Jarosław Wiśniewski, Urszula Zięba, Stanisław Grzeszek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarzut przedawnienia należności podatkowych może być skutecznie podniesiony na etapie postępowania egzekucyjnego dotyczącego opisu i oszacowania nieruchomości, a także czy operat szacunkowy wartości nieruchomości został sporządzony prawidłowo, uwzględniając aktualizację cen i standardy zawodowe rzeczoznawców majątkowych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zarzut przedawnienia należności podatkowych nie może być skutecznie podniesiony na etapie opisu i oszacowania nieruchomości, gdyż powinien być zgłoszony na wcześniejszym etapie postępowania egzekucyjnego. Ponadto, sąd stwierdził, że operat szacunkowy został sporządzony prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i standardami zawodowymi rzeczoznawców majątkowych, uwzględniając aktualizację cen i tendencję wzrostową na rynku nieruchomości.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej uznające za bezzasadne zarzuty spółki "H" Przedsiębiorstwo Handlu Zagranicznego sp. z o.o. dotyczące opisu i oszacowania wartości udziału w nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym. Spółka podniosła zarzuty przedawnienia należności podatkowych oraz zaniżenia wartości nieruchomości w operacie szacunkowym. Organ egzekucyjny i Dyrektor Izby Skarbowej uznali zarzuty za bezzasadne.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 1318/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Urszula Zięba, WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2008r., sprawy ze skargi "H" Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. w A., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów na dokonany przez biegłego opis i oszacowanie wartości udziału w nieruchomości, - skargę oddala -
W związku z postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] września 2006r. sygn. akt [...], który wyznaczył administracyjny organ egzekucyjny do łącznego prowadzenia egzekucji administracyjnej i sądowej, Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadził wobec "H" Przedsiębiorstwo Handlu Zagranicznego sp. z o.o. w A. postępowanie egzekucyjne z nieruchomości, której przedmiotem był udział wynoszący - części w prawie wieczystego użytkowania działki gruntowej, położonej w A. oznaczonej nr [...] przysługujący spółce "H" i prawa własności znajdujących się na działce obiektów budowlanych tj. budynku biurowego, stanowiący odrębny od gruntu przedmiot własności.
Organ egzekucyjny po bezskutecznym upływie terminu, jaki wyznaczył zobowiązanemu pismem z dnia [...] czerwca 2006r. do uregulowania dochodzonych należności, przystąpił do kolejnego etapu postępowania egzekucyjnego tj. do opisu i oszacowania nieruchomości.
Organ egzekucyjny pismem z dnia [...] stycznia 2007r. zawiadomił zobowiązanego i wierzyciela o terminie opisu i oszacowania oraz wezwał przez obwieszczenie publiczne wywieszone w siedzibie Urzędu Skarbowego oraz Urzędu Miejskiego, uczestników, o których nie ma wiadomości, aby przed ukończeniem opisu zgłosili swoje prawa.
Rozpoczęcie sporządzenia opisu nieruchomości w formie protokołu opisu i oszacowania odbyło się w dniu [...] marca 2007r. w miejscu położenia nieruchomości w obecności prezesa spółki "H", komornika skarbowego Urzędu Skarbowego oraz rzeczoznawcy majątkowego.
Następnie rzeczoznawca majątkowy sporządził operat szacunkowy wyceny nieruchomości. Pismami z dnia [...] maja 2007r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przesłał wszystkim znanym uczestnikom postępowania: operat szacunkowy wraz z protokołem opisu i oszacowania nieruchomości.
Zobowiązanemu operat szacunkowy wraz z protokołem opisu i oszacowania nieruchomości doręczono w dniu [...] maja 2007r. Pismem z dnia [...] maja 2007r. spółka złożyła zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, podnosząc, że:
1) należności objęte tytułami wykonawczymi: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] są zgodnie z Ordynacja podatkową przedawnione,
2) operat szacunkowy jest zaniżony, albowiem od momentu wejścia Polski do Unii Europejskiej w tempie arytmetycznym wzrosła wartość gruntu i nieruchomości. Rzeczoznawca majątkowy oparł się jedynie na przeszłości, czym znacznie zaniżył wartość nieruchomości, tym samym skrzywdził zarówno wierzycieli jak i dłużnika.
W związku z zarzutami organ egzekucyjny pismami z dnia [...] czerwca 2007r. zwrócił się do wierzyciela o wypowiedzenie się w przedmiocie złożonych zarzutów dotyczących wymagalności obowiązku pieniężnego objętego tytułami wykonawczymi oraz do rzeczoznawcy majątkowego w przedmiocie złożonych zarzutów w zakresie wartości rynkowej nieruchomości.
W odpowiedzi otrzymano stanowisko rzeczoznawcy majątkowego z dnia [...] czerwca 2007r. oraz stanowisko wierzyciela w przedmiocie złożonych zarzutów i na tej podstawie Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie z dnia [...] nr [...] o uznaniu zarzutów za bezzasadne. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że rzeczoznawca majątkowy wartość rynkową nieruchomości ustalił na podstawie standardów zawodowych rzeczoznawców majątkowych, uchwalonych przez Polską Federację Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych. I tak, standard 1117.1.4 zakreśla przedział czasowy cen, które można dopuścić do wyceny. A standard 1117.2.0 określa, że podstawę wyceny winny stanowić w podejściu porównawczym ceny określone w aktach notarialnych. Operat szacunkowy wyceny nieruchomości [...] sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego podawał wartość rynkową nieruchomości dla aktualnego sposobu użytkowania WRU w zakresie udziału 1/4 i wynosi ona 152.900,00 zł. Rzeczoznawca majątkowy obliczając wartość rynkową nieruchomości [...] zastosował podejście porównawcze, metodę porównywania parami. Obliczona w operacie szacunkowym wartość nieruchomości jest wartością aktualną na kwiecień 2007r.
Organ egzekucyjny zgodził się ze stwierdzeniem, że wartość obliczona jest na podstawie cen z przeszłości. Jest to jednak zgodne ze standardami zawodowymi rzeczoznawców. Przedział czasowy cen, które można dopuścić do
wyceny, jest to przedział do trzech lat wstecz. Wartość rynkowa nieruchomości została obliczona na podstawie 15 cen transakcyjnych z okresu od czerwca 2004r. do września 2006r. (strona 12 operatu szacunkowego) z rynku obrotu gruntem z prawem zabudowy przemysłowej w obszarze powiatu wadowickiego, na podstawie 36 cen transakcyjnych z okresu od lutego 2005r. do czerwca 2006r. (strony 13 - 14 operatu szacunkowego) z rynku obrotu nieruchomościami zabudowanymi budynkami o charakterze magazynowoprodukcyjnym w obszarze powiatu wadowickiego i oświęcimskiego, 4 cen transakcyjnych nieruchomości porównawczych z okresu od lutego 2005r. do marca 2006r. (strony 15 - 16 operatu szacunkowego) w obszarze powiatu wadowickiego i oświęcimskiego. Rzeczoznawca majątkowy zastosował ceny z przedziału czasowego zgodnie z przyjętymi normami. W uzasadnieniu podkreślono również, że należy zgodzić się z twierdzeniem zobowiązanego, że wartość nieruchomości w czasie wzrosła. Tak więc w celu uaktualnienia ceny nieruchomości podobnych przyjętych do porównań zostały one zaktualizowane na datę wyceny. Na stronie 16 operatu szacunkowego obliczono średnią cenę na nieruchomościach podobnych oraz przedziału cenowego. Ceny jednostkowe zostały zaktualizowane na datę wyceny na poziomie 12% rocznie i uwzględniają tendencję zwyżkową cen.
Drugi zarzut został zakwalifikowany przez organ egzekucyjny jako kwestionowanie przez zobowiązanego wymagalności należności pieniężnych objętych przekazanymi do egzekucji tytułami wykonawczymi. Burmistrz A. pismem z dnia [...] czerwca 2007r. wypowiedział się, że dochodzone należności pieniężne w postępowaniu egzekucyjnym nie uległy przedawnieniu. Zaległości podatkowe objęte w/w tytułami wykonawczymi zostały zabezpieczone poprzez wpis hipoteki przymusowej w dniu [...] grudnia 2001r.
Na powyższe postanowienie zobowiązany złożył zażalenie, powtarzając argumenty podnoszone w piśmie z zarzutami z dnia [...] maja 2007r.
Dyrektor Izby Skarbowej po dokładnej analizie materiału informacyjnego zgromadzonego w aktach przedmiotowej sprawy stwierdził, że przepis art. 110s § l ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że do oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ egzekucyjny wyznacza rzeczoznawcę majątkowego, o którym mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Szczegółowy sposób przeprowadzenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.). Stosownie do przepisu art. 110s § 2 ustawy egzekucyjnej, przy oszacowaniu wartości nieruchomości podaje się wartość gruntów, obiektów budowlanych a także przynależności i pożytków. Wartość, o której mowa w przepisie to wartość rynkowa nieruchomości, zdefiniowana w art. 151 ust. l ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, 2603 ze zm.). Zgodnie z powyższym przepisem wartość rynkową nieruchomości stanowi najbardziej prawdopodobna jej cena, możliwa do uzyskania na rynku, określona z uwzględnieniem cen transakcyjnych przy przyjęciu następujących założeń: l) strony umowy były od siebie niezależne, nie działały w sytuacji przymusowej oraz miały stanowczy zamiar zawarcia umowy; 2) upłynął czas niezbędny do wyeksponowania nieruchomości na rynku i do wynegocjowania warunków umowy.
Jak wynika z wyjaśnień biegłego D. F. z dnia [...] czerwca 2007r. w oszacowaniu nieruchomości brano pod uwagę poziom cen obowiązujących rzeczoznawcę w kwietniu 2007r., a więc w miesiącu, w którym sporządzono operat szacunkowy. Odnośnie zarzutu zobowiązanego dotyczącego zaniżenia przez biegłego wartości szacunkowej nieruchomości organ zażaleniowy zauważył, iż wycena nieruchomości została zaktualizowana na dzień jej sporządzenia (strona l6 operatu szacunkowego).
W skardze z dnia z dnia [...] października 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie ostateczne Dyrektora Izby Skarbowej wniesiono o:
uchylenie postanowień obu instancji,
zobowiązanie organu egzekucyjnego do uzupełnienia oszacowania zgodnie z treścią art. 110k § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W uzasadnieniu zaskarżonym postanowieniom zarzucono naruszenie przepisów ustawy z dnia 21 września 2004r. przez to, że Dyrektor Izby Skarbowej nie uwzględnił zarzutów dłużnika, że wycena została zaniżona m.in. z tego powodu, że w stosunku do przywołanych przez rzeczoznawcę cen porównawczych znacznie wzrosły ceny nieruchomości, a dokonana korekta jest niewystarczająca. Korekta jak też cały operat nie uwzględniają pożytków i korzyści czerpanych przez dłużnika. Ponadto strona skarżąca podkreśliła, że jego zobowiązanie jest znacznie niższe od rzeczywistej wartości rynkowej nieruchomości, a więc sprzedaż poprzez licytację w dniu [...] listopada 2007r. byłaby z wielką szkodą dla dłużnika.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.
Stosownie do art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności tj. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji i innych aktów administracyjnych w tym postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.
Zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt l ww. ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Analiza akt prowadzonego postępowania oraz zarzutów podniesionych w skardze doprowadziły Sąd do przekonania, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, który na mocy art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym.
Organ egzekucyjny postanowieniem uznał zgłoszone zarzuty w sprawie opisu i oszacowania nieruchomości za nieuzasadnione, a organ II instancji zaskarżonym postanowieniem utrzymał je w mocy
Stosownie do art. 110u § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości przysługuje zażalenie.
W piśmie z dnia [...] maja 2007r. dotyczącym zarzutów do operatu szacunkowego, skarżący sformułował dwa zarzuty, z tym, że za zarzut w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości mógł być uznany jedynie drugi zarzut dotyczący zaniżenia wartości nieruchomości.
Natomiast zarzut dotyczący przedawnienia niektórych tytułów wykonawczych, a w zasadzie należności podatkowych objętych tymi tytułami na tym etapie prowadzenia postępowania egzekucyjnego należy uznać za całkowicie nieskuteczny. W przytoczonym wyżej przepisie wyraźnie jest mowa o "zarzutach do opisu i oszacowania wartości nieruchomości", a więc po przeprowadzeniu opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości nie można podnosić już zarzutu przedawnienia obowiązku objętego wystawionymi tytułami egzekucyjnymi. Zarzuty w tym zakresie należało podnosić na etapie wszczęcia postępowania egzekucyjnego w trybie art. 33 ustawy egzekucyjnej, który stanowi, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być m.in. wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku. Pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego zamieszczane jest w odpisie tytułu wykonawczego doręczanego zobowiązanemu.
Niezależnie od powyższego, należy stwierdzić, że zarzut przedawnienia należności objętych wymienionymi w piśmie z dnia [...] maja 2007r. tytułami wykonawczymi należy uznać za całkowicie chybiony w sytuacji, gdy jak wynika z informacji Urzędu Miasta z dnia [...] czerwca 2007r. oraz stosownych wpisów w księdze wieczystej Nr [...], których skarżący nie zakwestionował w toku postępowania, zaległości podatkowe objęte przedmiotowymi tytułami egzekucyjnymi zostały zabezpieczone hipoteką. Zgodnie zaś z art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej, nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, a po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu.
W drugim z zarzutów postawionych w toku postępowania egzekucyjnego oraz podtrzymanym także w skardze, zakwestionował skarżący ustaloną w drodze oszacowania przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego wartość nieruchomości (152.900,00 zł).
W ocenie Sądu w składzie orzekających, powyższy zarzut nie zasługuje na akceptację. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że sformułowany w toku postępowania administracyjnego w tym zakresie zarzut, oparty jest na ogólnikowych stwierdzeniach, takich jak cyt. "operat szacunkowy jest zaniżony, albowiem od momentu wejścia Polski do Unii w tempie arytmetycznym wzrasta wartość gruntu i nieruchomości" - pismo z dnia 29 maja 2007r., "Rzeczoznawca przyjął poziom cen z września 2006r., od tego czasu upłynął 9-miesięczny okres, a w międzyczasie znacznie wzrosły ceny" - zażalenie z dnia 24 lipca 2007r.
Organy orzekające w sprawie w obu instancjach w uzasadnieniach swoich rozstrzygnięć bardzo szeroko odniosły się do tych mało konkretnych zarzutów, przedstawiając, według jakich procedur dokonano opisu i oszacowania wartości ze szczegółowym objaśnieniem sposobu i metody przyjętej do obliczenia wartości zajętej nieruchomości.
Do egzekucji z ułamkowej części nieruchomości oraz użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości (art. 114 ustawy egzekucyjnej), zatem również przepisy Oddziału 3 "Opis i szacowanie wartości nieruchomości" ustawy egzekucyjnej, w którym ustawodawca w przepisach od art. 110m do art. 110u szczegółowo określił procedury, według których dokonuje się opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Kontrola Sądu wydanych w sprawie rozstrzygnięć pod kątem zachowania tych procedur nie wykazała żadnego naruszenia w/w przepisów, które skutkowałoby koniecznością uchylenia zaskarżonych postanowień.
Co do samego oszacowania wartości nieruchomości, to należy stwierdzić, że został on dokonany zgodnie z przepisami art. 110r i art. 110s ustawy egzekucyjnej oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.).
Zgodnie z § 28 ust. 1 w/w rozporządzenia, rzeczoznawca majątkowy dokonuje opisu lub oszacowania wartości nieruchomości zgodnie z zasadami wyceny nieruchomości, które są lub mogą być przedmiotem obrotu określonymi w odrębnych przepisach regulujących zasady wyceny nieruchomości oraz zasady i tryb sporządzania operatu szacunkowego, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia.
Odrębnymi przepisami, o których wyżej mowa, to ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.).
Analiza merytorycznej zawartości sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego z treści przepisów w/w aktów prawnych, mających w sprawie zastosowanie, doprowadziła Sąd do przekonania, że brak jest powodów do kwestionowania rzetelności i prawidłowości przedmiotowego operatu, ponieważ został on wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i Standardami Zawodowymi Rzeczoznawców majątkowych a także, zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym. Brak jest zatem podstaw do jego podważania. Operat szacunkowy jest opinią autorską rzeczoznawcy majątkowego o wartości nieruchomości. Powinien być jednak sporządzony zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym nieruchomości, w następstwie pełnego procesu wyceny, obejmującego wszelkie czynności szacunkowe, konieczne do właściwego określenia wartości nieruchomości (Standardy Zawodowe Rzeczoznawców Majątkowych Polska Federacja Stowarzyszeń Rzeczoznawców majątkowych: Standard VII.1.1-1.4). Proces ten podlega kontroli organów administracji (por. wyrok WSA z dnia 12 lutego 2008r., sygn. akt II SA/Łd 770/07). W badanej sprawie organy obu instancji takiej kontroli dokonały, czemu dały wyraz w szczegółowych uzasadnieniach swoich rozstrzygnięć.
W rozpoznawanej sprawie rzeczoznawca majątkowy, dokonując oszacowania wartości, zastosował podejście porównawcze, metodą porównywania parami, co pozostaje w zgodzie z powołanymi wyżej przepisami regulującymi zasady wyceny nieruchomości (art. 150 - 159 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz § 4 ust. 2, § 29 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego).
Podejście porównawcze, które zastosował rzeczoznawca majątkowy do ustalenia wartości przedmiotowej nieruchomości polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Wartość nieruchomości koryguje się ze względu na cechy różniące te nieruchomości i ustala z uwzględnieniem zmian poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są znane ceny nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianych - art. 153 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami).
W kwestionowanym przez skarżącego operacie biegły rzeczoznawca szczegółowo przedstawił wykaz transakcji, które stanowiły podstawę do przeprowadzenia porównania. Co do zarzutu stosowania cen z przeszłości biegły powołał się na Standardy Zawodowe Rzeczoznawców, które pozwalają stosować do wyceny ceny z transakcji zawartych trzy lata wstecz (pismo z dnia [...] czerwca 2007r.), a zatem w tym zakresie zastosowane procedury wyceny nie mogą budzić wątpliwości, jednocześnie wskazał, że uwzględniając występującą na rynku tendencję wzrostową cen nieruchomości, ceny nieruchomości podobnych przyjęte do porównania zostały zaktualizowane na datę wyceny, co znalazło odzwierciedlenie na str. 16 operatu. Kwestia ta została także szczegółowo omówiona w zaskarżonych postanowieniach.
W skardze został ponowiony zarzut, że wycena została zaniżona, z tego powodu, że w stosunku do przywołanych przez rzeczoznawcę cen porównawczych znacznie wzrosły ceny nieruchomości, a dokonana korekta jest niewystarczająca, bo nie uwzględnia pożytków i korzyści czerpanych przez dłużnika. Jednakże powyższe stwierdzenia są całkowicie gołosłowne, gdyż nie zostały poparte żadnymi konkretnymi dowodami lub wiarygodnymi informacjami, a w przypadku nieuwzględnienia pożytków i korzyści czerpanych z nieruchomości nie sprecyzowano, o jakie pożytki i korzyści chodzi. Fakt przystąpienie Polski do Unii Europejskiej, na który powoływał się skarżący w toku postępowania administracyjnego, sam w sobie nie może być uznany jako czynnik determinujący w każdym przypadku wzrostu ceny konkretnej nieruchomości, albowiem o cenie decyduje wiele czynników chociażby takich jak: lokalizacja obiektu w regionie, stan techniczny budynków, funkcjonalność nieruchomości, wielkość obiektu, gęstość zabudowy, dojazd itp.
Skarżący zarzucił także naruszenie przez organ, który wydał zaskarżone postanowienie, przepisów ustawy z dnia 21 września 2004r. bez podania, o jaką ustawę chodzi. Po wskazanej dacie można się jedynie domyślać, że skarżący miał na myśli rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Ponieważ skarżący nie wskazał, które przepisy tego rozporządzenia zostały naruszone, Sąd nie mógł merytorycznie odnieść się do powyższego zarzutu.
W skardze zażądano również uzupełnienia operatu szacunkowego zgodnie z treścią art. 110k § 2 ustawy egzekucyjnej. Analiza treści tego przepisu prowadzi do wniosku, że nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie. Kwestie związane z wynagrodzeniem oraz zwrotem wydatków zarządcy zajętej nieruchomości rozstrzyga organ egzekucyjny w odrębnym postanowieniu.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło