I SA/Kr 132/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. w K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 grudnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień i listopad 2010 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. E. Sp. z o.o. w K., reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 grudnia 2015 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nr [....] z dnia 8 maja 2015 r. określającą spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień i listopad 2010 r. Do skargi nie załączono dowodu uiszczenia wpisu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lutego 2016 r. wezwano pełnomocnika Strony Skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 14 369 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia odpisu zarządzenia. Przesyłka pocztowa (nr [....]) zawierająca odpis ww. zarządzenia została doręczona Stronie Skarżącej 12 lutego 2016 r. do rąk osoby upoważnionej zgodnie z [...]. Strona Skarżąca uiściła 14 369 zł tytułem wpisu od skargi 5 kwietnia 2016 r. W piśmie z 11 kwietnia 2016 r. (data nadania przesyłki poleconej) pełnomocnik Strony Skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podniósł, że uchybił terminowi z uwagi na okoliczności, którym nie mógł zapobiec i w tym zakresie nie ponosi winy. Wskazał, że prawdopodobnie przesyłka pocztowa z wezwaniem do uiszczenia wpisu została błędnie doręczona. Podniósł, że po otrzymaniu informacji o przekazaniu przez organ skargi do sądu pełnomocnik wysłał prawdopodobnie w dniu 12 lutego 2016 r. do sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Pełnomocnik podniósł, że złożył stosowną reklamację do oddziału Urzędu Pocztowego w zakresie braku dostarczenia przesyłki zawierającej ww. wniosek. Wskazał też, że 4 kwietnia otrzymał informację po wykonaniu telefonu do Sądu, że na dzień 15 kwietnia wyznaczono posiedzenie niejawne w przedmiocie braku wpisu. W dniu 12 kwietnia 2016 r. wpłynęła do Sądu przesyłka pocztowa "zwykła", z pieczątką nadania 12 lutego 2016 r., zawierająca wniosek Strony Skarżącej o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 15 kwietnia 2016 r. Sąd zwrócił się do właściwego Naczelnika Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie skuteczności doręczenia przesyłki nr [...]. P. S.A. Pion Usług Biznesowych, Sekcja Reklamacji Klientów Indywidualnych w L. odpowiedziała pismem z 16 maja 2016 r. wskazując na skuteczne doręczenie przesyłki nr [...]. Z kolei Skarżący przesłał do Sądu przy piśmie z 13 czerwca 2016 r. kopię pisma P. S.A. Biura Ładu Korporacyjnego i Zgodności, Dział Operacyjny z 9 czerwca 2016 r., kwestionującego skuteczne doręczenie przesyłki nr [..]. Wobec powyższego zarządzeniem z 28 czerwca 2016 r. Sąd zwrócił się do P. S.A. Pion Usług Biznesowych, Sekcja Reklamacji Klientów Indywidualnych w L., o jednoznaczne wyjaśnienie kwestii doręczenia przedmiotowej przesyłki. Ostatecznie P. S.A. Pion Usług Biznesowych (Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej, Sekcja Odwołań, Stanowisko ds. reklamacji) pismem z 29 sierpnia 2016 r. wyjaśniła, że przesyłka nr [...] została skutecznie doręczona, a E. A. regularnie przyjmuje korespondencję dla Spółki pełnomocnika Strony Skarżącej (W. Sp. z o.o.). Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie prawomocnym postanowieniem z 16 września 2016 r. sygn. I SA/Kr 132/16 oddalił wniosek Strony Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi Strony Skarżącej, sprzeciw nie został wniesiony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 86 § 1 jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przechodząc do oceny przedmiotowego wniosku, należy stwierdzić, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została skutecznie doręczona stronie skarżącej 12 lutego 2016 r. Zatem termin do zadośćuczynienia powyższemu wezwaniu upłynął z dniem 19 lutego 2016 r. Strona Skarżąca obowiązku uiszczenia wpisu w tym terminie nie wypełniła. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie prawomocnym postanowieniem z 16 września 2016 r. sygn. I SA/Kr 132/16 oddalił wysłany 12 lutego 2016 r. wniosek Strony Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze przedstawione wyżej przepisy, należy podkreślić, że merytoryczną ocenę przyczyny uchybienia terminu wyprzedza obowiązek zbadania przez Sąd dochowania siedmiodniowego terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a. Jest to ustawowy termin procesowy. Złożenie wniosku po terminie siedmiu dni od ustania przyczyny sprawia, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie pełnomocnik Strony Skarżącej upatruje przyczyny uchybienia terminu w błędnym doręczeniu przesyłki pocztowej zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wykazało ostatecznie postępowanie reklamacyjne i wyjaśniające P. S.A., przedmiotowa przesyłka została doręczona skutecznie 12 lutego 2016 r. do rąk osoby upoważnionej zgodnie z [...]. Przyjmując zatem najbardziej korzystną dla Strony Skarżącej wersję wydarzeń, że E.A., której podpis widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, nie przekazała pełnomocnikowi Strony Skarżącej przesyłki z Sądu, należy stwierdzić, że podnoszona przez pełnomocnika przyczyna uchybienia terminu ustała 4 kwietnia 2016 r. Jego wniosek natomiast o przywrócenie terminu nadano przesyłką pocztową 11 kwietnia 2016 r. z zachowaniem siedmiodniowego terminu. W konsekwencji należało ocenić, czy sytuacja, która nastąpiła w niniejszej sprawie, rzeczywiście stanowiła usprawiedliwioną przyczynę uchybienia terminu. Odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy Strony Skarżącej w uchybieniu terminu, należy zauważyć, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można się domagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 1998 r., sygn. I SA/Ka 1718/96, wszystkie orzeczenia opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002 r., sygn. II SA/Ka 1977/00). Zatem osoba zainteresowana przywróceniem terminu ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić odpowiednią argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. W orzecznictwie przyjmuje się również, że okoliczności faktyczne takie jak zawinienie pełnomocnika strony, zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w zakładzie osoby prawnej czy niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, nie mogą uzasadniać przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA w Krakowie z dnia 4 czerwca 2003 r., II SA/Kr 3122/02, LEX nr 700753, wyrok NSA z dnia 9 marca 2000 r., I SA/Gd 1288/99, LEX nr 44331, postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, LEX nr 657638). Należy podkreślić, że w sprawie niniejszej pełnomocnik Strony Skarżącej nie obalił domniemania skutecznego doręczenia mu przedmiotowej przesyłki. Nie sposób również uznać, by niezapoznanie się z wezwaniem skutecznie doręczonym uprawnionej do odbioru pism osobie, mogło skutkować przyjęciem braku zaniedbania (winy) ze strony pełnomocnika, a w konsekwencji przywróceniem terminu. Na marginesie należy wskazać, że kwestia ewentualnego zwolnienia od kosztów w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy, nie wpływa bezpośrednio na ocenę terminowości uiszczenia wpisu i możliwość przywrócenia terminu do jego wniesienia. Z okoliczności sprawy, a przede wszystkim z przesłania wniosku o prawo pomocy przesyłką zwykłą, która dotarła do Sądu po dwóch miesiącach, a jednocześnie Strona Skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 14 369 zł dzień po telefonie do Sądu i powzięciu stosownej informacji, wynika, że wersja wydarzeń podawana przez Stronę Skarżącą jest mało prawdopodobna. Wobec wskazanych faktów i przepisów, Sąd przyjął, że Strona Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W konsekwencji Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi za niezasadny i na podstawie przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.