I SA/Kr 1338/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 czerwca 2013r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013 postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2013r. wezwano osobę podpisaną pod skierowaną do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Krakowie skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 czerwca 2013r. nr [...] w przedmiocie należnego od C.J. łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013, do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez: 1) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, 2) złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona osobie działającej za skarżącą w dniu 6 września 2013r. Wezwany nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.") - jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Niedołączenie tego dokumentu do skargi sprawia zatem, że jest ona dotknięta brakiem formalnym (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011r., sygn. akt II OZ 896/11, LEX nr 984691). Natomiast zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie zaś do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 231 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna pobiera się wpis stosunkowy. Zależy on od wartości przedmiotu zaskarżenia a zasady jego obliczania określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 233 p.p.s.a. Oznacza to, że skarga na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, a więc należności pieniężnej, powinna zawierać wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W przeciwnym razie dotknięta jest brakiem formalnym. W tym miejscu odnotować należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Skoro w rozpatrywanym przypadku wezwanie takie doręczono osobie określonej w skardze jako pełnomocnik skarżącej w dniu 6 września 2013 r., to powinno być ono wykonane najpóźniej 13 września 2013 r., co jednakże nie nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.