I SA/Kr 1346/97

oddala skargę w przedmiocie podatku od towarów i usług. Przedmiotem sporu pomiędzy organami podatkowymi a Barbarą P i Jolantą K. będącymi właścicielkami apteki jest określenie względem nich zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 1997 r. w kwocie 7.938 zł. Decyzją z 30 września 1997 r. izba skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu podatkowego I instancji urzędu skarbowego z 7 lipca 1997 r. Jak wynika z uzasadnienia, zakwestionowane w odwołaniu orzeczenie pierwszoinstancyjne zostało uznane za trafne i zgodne z prawem. Dotyczy to w szczególności braku podstaw do pomniejszenia w styczniu 1997 r. podatku należnego o podatek naliczony na podstawie faktur wystawionych przez spółkę z o.o. w W. dla nabywcy /apteka/. Faktury te noszą wprawdzie datę 30 stycznia 1997 r., ale ich wystawca wysłał je do nabywcy dopiero 4 lutego 1997 r., toteż nie mogły one zostać uwzględnione przy odliczeniu spornego podatku w styczniu 1997 r. Ponadto organ odwoławczy nie uznał zasadności zapatrywania podatnika, jakoby faktury, o których wyżej mowa, otrzymane za pośrednictwem faksu "mogły" zostać uznane za ich oryginały. Uzasadnienie faktyczne decyzji ostatecznej opiera się na stwierdzeniu bezsporności okoliczności związanej z przesłaniem oryginałów faktur w lutym 1997 r., natomiast w uzasadnieniu prawnym tej decyzji omówione zostały przepisy art. 10 ust. 2 i art. 19 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ oraz par. 54 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 154 poz. 797 ze zm./. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Barbara P i Jolanta K. wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. Zdaniem skarżących, stanowisko organów podatkowych odnośnie oceny faktur otrzymanych przez nie za pośrednictwem faksu z 30 stycznia 1997 r., które to faktury dotyczyły wpłat rat kapitałowych za samochody dostawcze, nie jest trafne, ponieważ pomija ono treść par. 54 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego z dnia 21 grudnia 1995 r. wyszczególniającego przypadki eliminujące odliczenie podatku naliczonego. Faktury przesłane faksem zawierały słowo "oryginał". Izba skarbowa nie znalazła podstaw do zmiany swojego stanowiska, toteż odpowiadając na skargę wniosła o jej oddalenie. Uznała przy tym, że zarzuty skargi są bezzasadne, skoro fakt przesłania przedmiotowych faktur w oryginale do strony skarżącej przez ich wystawcę w lutym 1997 r. jest bezsporny, zaś par. 54 ust. 3 powołanego rozporządzenia wymaga dla obniżenia podatku należnego o podatek naliczony "oryginału faktury". Sporne odliczenie zostało w tym przypadku dokonane przedwcześnie, gdyż - w świetle art. 19 ust. 2 i 3 ustawy o VAT - mogło nastąpić w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę, lub w miesiącu następnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Artykuł 10 ust. 2 ustawy o VAT przyjmuje, jako zasadę, wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej. Przewiduje on wszakże możliwość określenia tegoż zobowiązania w innej wysokości przez urząd skarbowy. Taki stan rzeczy zaistniał w tej sprawie. Zasadniczą kwestię sporną stanowi okoliczność, czy skarżące podatniczki mogły posłużyć się fakturami, o których wyżej mowa, w styczniu 1997 r., czy też uczyniły to przedwcześnie. Dokonane w tej materii ustalenia organów podatkowych, że mianowicie rzeczywiste oryginały tych faktur zostały dostarczone skarżącym nie w styczniu 1997 r., lecz na początku lutego 1997 r. znajdują oparcie w przyznaniu tej okoliczności przez skarżące /które wszakże uważają za oryginały wcześniejsze "faksy" tychże rachunków/, jak i w treści par. 54 ust. 3 powołanego już rozporządzenia wykonawczego Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. Przepis ten nie może być traktowany rozszerzająco, skoro stanowi on, że podstawę do obniżenia przez nabywcę kwoty podatku należnego do zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego stanowią wyłącznie oryginały faktur lub faktur korygujących albo duplikaty, o których mowa w par. 55. Powoływanie się skarżących na par. 54 ust. 4 cyt. rozporządzenia trafnie zostało uznane za chybione, ponieważ przepis ten nie obejmuje faktury przesyłanej faksem. Zgodzić się zatem należało ze stanowiskiem izby skarbowej, które zajęła w kwestii faktycznej daty otrzymania oryginału przedmiotowych faktur. Sam fakt możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego za miesiąc, w których podatnik otrzymał fakturę, a nie wcześniej, jest w świetle art. 19 ustawy o VAT oczywisty. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze wszystkie omówione wyżej fakty i okoliczności orzekł o oddalenie skargi.