I SA/Kr 1351/12

Dnia 17 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 29 czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu W złożonej do tut. Sądu skardze zawarty został wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Wobec bezskutecznego upływu zakreślonego w wezwaniu terminudo wypełnienia i odesłania załączonego formularza PPF, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z 16 października 2012r. sygn. akt: I SA/Kr 1351/12, pozostawił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania,na zasadzie art. 257 w zw. z art. 258§2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze.zm. dalej-p.p.s.a.). Od powyższego zarządzenia skarżący wniósł sprzeciw, w którym zawarł m.in. wniosek o przywrócenie terminu do ponownego złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wyjaśniono, że formularz PPF został złożony, jednak z uwagi na fakt, że skarżący przebywał za granicą, został on podpisany przez pełnomocnika. W chwili obecnej skarżący powrócił już do kraju i zamierza złożyć ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, dlatego zwraca się z prośbą o przywrócenie terminu. Nadmieniono też, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, gdyż zawiesił działalność gospodarczą, która była głównym źródłem utrzymania dla jego rodziny, a w chwili obecnej utrzymuje się z prac dorywczych oraz pomocy rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje art. 86§1 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86§2 p.p.s.a.). Natomiast art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że uchybienie terminowi, o którego przywrócenie wnosi strona, nie powoduje w istocie dla niej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z art. 243§1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przepisy ustawy nie zakreślają przy tym żadnych terminów, które zawężałyby czas, w jakim skarżący może wystąpić z takim wnioskiem, ani nie zakazują występowania z takim wnioskiem wielokrotnie. Zatem strona, która nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu może w każdym momencie postępowania ponownie to uczynić. Nawet bowiem negatywne rozpoznanie pierwotnie złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie uniemożliwia mu ponownego złożenia takiego wniosku, który sąd zobowiązany będzie rozstrzygnąć pod kątem przesłanek z art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 16 października 2009r. sygn. akt: II FZ 421/09). W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie złożono wypełnionego formularza PPF, dlatego też wniosek o zwolnienie od kosztów pozostawiono bez rozpoznania. Jeżeli natomiast skarżący złoży ponowny wniosek, będzie on podlegał rozpoznaniu bez konieczności przywrócenia terminu. Wobec powyższego, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 88 w zw z art. 160p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.