I SA/Kr 1356/07

Sygn. akt I SA/Kr 1356/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach, Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk (spr), Asesor: WSA Maja Chodacka, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2008r., sprawy ze skargi "P" B. & B. Spółka Jawna w B., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2002r., - skargę oddala - Sygn. I SA/Kr 1356/07 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił spółce "P" B. & B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2002 roku w kwocie 79.902 zł. Przeprowadzona u Skarżącej kontrola wykazała, iż uwzględniła ona w deklaracji VAT – 7 za kwiecień 2002 roku oraz w ewidencji prowadzonej dla potrzeb podatku VAT jako sprzedaż zwolnioną od podatku, wartość następujących towarów ujętych w fakturze VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku: Poz. 1 Schronisko za cenę 200.000 zł Poz. 2 Armatka za cenę 20.000 zł Poz. 3 Ratrak za cenę 40.000 zł Poz. 4 Kompresor i instalacja elektryczna za cenę 15.000 zł Poz. 5 Pompa z instalacją elektr. Za cenę 13.000 zł Poz. 6 Wyciąg z instalacją oświetleniową za cenę 38.000 zł Poz. 7 Węże ciśnieniowe za cenę 12.000 zł Poz. 8 Instalacja naśnieżająca z rurami i zbiornikami za cenę 40.000 zł Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej stwierdził, iż wszystkie pozycje za wyjątkiem pozycji o numerze 3 i 6, nie powinny zostać ujęte jako sprzedaż zwolniona od podatku, gdyż większość z zakwestionowanych pozycji nie została ujęta w ewidencji środków trwałych, co więcej, przeprowadzona kontrola ujawniła brak dokumentacji potwierdzającej nabycie towarów wyszczególnionych w fakturze nr 455 przez Skarżącą. W związku z powyższym, zdaniem organu I instancji, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z póź. zm.), Skarżąca nie spełniła warunków do zwolnienia od podatku sprzedaży wymienionych wyżej towarów i w konsekwencji bezpodstawnego zadeklarowania przedmiotowej sprzedaży jako zwolnionej od podatku zaniżyła należny podatek od towarów i usług o kwotę 18.033 zł. Dyrektor UKS opodatkował tą sprzedaż podatkiem od towarów i usług według stawki 22 % W odwołaniu od powyższej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej Skarżąca wniosła o jej uchylenie w części dotyczącej zaniżenia należnego podatku od towarów i usług w kwocie 3.606,55 zł, zarzucając iż organ I instancji popełnił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę uznania, iż Skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek uprawniających do skorzystania ze zwolnienia od podatku armatki wyszczególnionej w fakturze nr [...] w pozycji numer 2. Na poparcie swoich argumentów Skarżąca przedstawiła kserokopię rachunku uproszczonego nr [...] z dnia [...] kwietnia 1999 roku wystawionego przez "E" , ul. K. w K., jako dokument potwierdzający sprzedaż armatki do robienia śniegu "T G" przez wystawcę rachunku na rzecz K. B. W stosunku do pozostałych nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług dotyczących pozostałych towarów wskazanych w fakturze sprzedaży nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku , podatnik nie wniósł zastrzeżeń. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, jako organ II instancji, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, podtrzymując argumentację podniesioną przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w decyzji z dnia [...]. W szczególności podniósł, iż w zakresie zaniżenia należnego podatku od towarów i usług za sprzedaż armatki odwołująca nie wykazała, że nabyła przedmiotową armatkę oraz że armatka stanowiła towar używany. Odwołująca nie wykazała zatem, że przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Podkreślono przy tym , że z rachunku przedłożonego w postępowaniu odwoławczym nie wynika nabycie armatki przez spółkę , nabywcą była osoba fizyczna t.j. K. B. W skardze skierowanej do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego działający w imieniu "P." B. & B. Spółka Jawna pełnomocnik wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w części dotyczącej zobowiązania podatkowego w wysokości 3.607 zł względnie jej zmianę w ten sposób, że wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2002 roku określa się w kwocie 76.295 zł.. Decyzji organu odwoławczego zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez uznanie, że w zakresie sprzedaży armatki na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 roku, skarżącej nie przysługiwało prawo do zwolnienia od podatku od towarów i usług. Strona skarżąca podniosła, iż nieprawdą jest brak przedstawienia przez nią dowodu świadczącego o nabyciu przedmiotowej armatki. Przedmiot ten został bowiem zakupiony przez K. B. w dniu [...] kwietnia 1999 roku, czego dowodem jest wystawiony przez "E" L. D. rachunek uproszczony, a następnie w dniu [...] sierpnia 1999 roku K. B. aneksem do umowy spółki wniósł do spółki tytułem aportu schronisko wraz z całym wyposażeniem wyciągów, do którego zaliczała się również armatka. Następnie armatka została zbyta dnia [...] kwietnia 2002, co oznacza, że bezsprzecznie przed zbyciem armatka musiała pozostawać w majątku strony skarżącej. Z faktu braku wpisu przedmiotowej armatki do ewidencji środków trwałych, nie sposób wywieść wniosku o braku jej na majątku spółki , jest to wniosek zbyt daleko wyciągnięty . Przyjmując nabycie jej na majątek spółki w dniu [...] sierpnia 1998 r. a następnie zbywając ją w dniu [...].04 2002 r. podzieliła ona los ratraka oraz wyciągu narciarskiego w zakresie przyznania jej charakteru towaru używanego w rozumieniu art. 4 pkt. 7 ustawy o podatku od towarów i usług . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie twierdząc, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 par. 1 i par. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /DZ. U. Nr. 153 , poz. 1269 ze zm./ , stwierdzić należy , iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sporną kwestią w niniejszej sprawie jest zagadnienie, czy Spółka spełniła przesłanki uprawniające do zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży armatki do robienia śniegu określonych w art. 7 ust. 1 pkt. 5 oraz art. 4 pkt. 7 lit. b ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z póź.zm.). Art. 7 ust. 1 pkt. 5 powyższej ustawy stanowił, iż zwalnia się od podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego sprzedaż towarów używanych, z wyjątkiem importu, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało sprzedającemu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Towarem używanym zaś, zgodnie z art. 4 pkt. 7 lit. b ustawy, są między innymi towary, których okres używania przez podatnika dokonującego ich sprzedaży wyniósł co najmniej pół roku. Sąd nie podziela zarzutu skargi co do błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie braku prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży armatki. Aby sprzedaż armatki mogła zostać wykazana przez spółkę jako sprzedaż zwolniona, spółka powinna był wykazać, że przedmiot sprzedaży spełniał kryteria towaru używanego w rozumieniu art. 4 pkt. 7 lit. b. Nie przedstawiła jednakże żadnego dowodu w tym zakresie, czyli dowodu, z którego wynikałaby data i sposób nabycia armatki przez spółkę. Bezspornym w przedmiotowej sprawie było, iż w dniu [...] kwietnia 1999 roku przedmiotowa armatka została nabyta przez K. B. Spółka nie przedstawiła natomiast żadnego dowodu stwierdzającego, iż następnie własność armatki przeszła na stronę skarżącą. W szczególności nie może takiego dowodu stanowić fakt, iż aneksem do umowy spółki jeden ze wspólników – K. B. wniósł aportem schronisko wraz z całym wyposażeniem wyciągów. Nie zostało bowiem sprecyzowane co konkretnie wchodziło w zakres tego wyposażenia, w szczególności nie wskazana iż należała do niego również przedmiotowa armatka. W ocenie Sądu Organ słusznie przyjął, iż rachunek uproszczony z dnia [...] kwietnia 1999 roku wystawiony przez "E", załączony do odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, potwierdza jedynie, iż nabywcą armatki stał się K. B., a nie strona skarżąca. Ponadto przedmiotowa armatka nie została ujęta w ewidencji środków trwałych prowadzoną przez stronę skarżącą. W związku zatem z faktem, iż strona skarżąca nie udowodniła, że kiedykolwiek weszła w posiadanie armatki, nie udowodniła również, iż spełniła warunki niezbędne do uznania, iż przysługiwało jej uprawnienie do ujęcia sprzedaży przedmiotowej armatki jako zwolnioną od podatku od towarów i usług . Spółka winna była bowiem wykazać kiedy armatkę nabyła i przez jaki okres jej używała oraz że okres używania wynosił co najmniej pół roku, czyli przez czas wymagany do przyjęcia, że towar sprzedawany spełniał kryterium towaru używanego. W związku z argumentacją spółki , iż zbywając przedmiotową armatkę musiała bezsprzecznie wcześniej ją nabyć , a fakt zbycia świadczy o jej pozostawaniu w majątku spółki , Sąd stwierdza poprawność logiczną tego twierdzenia , nie mniej jednak konieczne w niniejszej sprawie było wykazanie okoliczności takich jak podano wyżej. Twierdzenie to winno być poparte stosownymi dowodami a nie tylko oświadczeniem spółki. Fakt nabycia spornej armatki na nazwisko jednego ze wspólników nie może być uznany za dowód nabycia przez spółkę. Rację mają także organy , iż nie można porównywać sprzedaży armatki do sprzedaży ratraka i wyciągu narciarskiego albowiem zakup ratraka / poz. 3 faktury nr. [...] z dnia [...] .04. 2002 r. został udokumentowany fakturą z dnia [...] .08 1999 r. , gdzie jako nabywca wskazana jest spółka cywilna "M" B & B, natomiast zakup wyciągu narciarskiego, dokumentuje faktura z dnia [...]. 10. 1999 o wartości 10.980 w której jako nabywcę również wskazano spółkę. Ponadto te dwa składniki zostały wykazane i ujęte w ewidencji środków trwałych. W tym stanie rzeczy za nieuzasadniony należało uznać zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dokonanych przez Organy podatkowe, które w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie dowodowe. Organy podatkowe w sposób należyty uzasadniły swoje stanowisko w sprawie, czym spełniły wymagania stawiane przez prawo. Decyzja zapadła w oparciu o obowiązujące przepisy cytowanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego ani procesowego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd, Administracyjny uznając skargę za nieuzasadnioną, orzekł jak w sentencji orzeczenia na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153 , poz. 1270 /.