I SA/Kr 1385/07

PostanowienieWSA w Krakowie2008-04-01

Skład orzekający: Bogusław Wolas, Stanisław Grzeszek, Urszula Zięba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w której ocena tego, co stanowi koszt uzyskania przychodu, zależy od rozstrzygnięcia w innej, toczącej się sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, sąd powinien zawiesić postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej podatku od towarów i usług zależało od wyniku innej, toczącej się sprawy dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Zgodnie z przepisami, ocena tego, co stanowi koszt uzyskania przychodu, musi być spójna w obu rodzajach podatków, a prawomocny wyrok w jednej sprawie ma powagę rzeczy osądzonej w drugiej.
Stan faktyczny
Spółka "P M P" S.A. złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej określające wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za kilka miesięcy 2001 r. Przed tym samym sądem toczyła się inna sprawa dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych za ten sam okres, w której kwestionowano część wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu, a które były objęte tymi samymi fakturami VAT, co w sprawie o VAT. Sąd uznał, że zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił zawiesić postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 1385/07 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 1 kwietnia 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr), Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Urszula Zięba, Protokolant: Iwona Sadowska – Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2008r., sprawy ze skarg "P M P" S.A. w K., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące maj, czerwiec, lipiec, sierpień, październik i grudzień 2001r, postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe - Zaskarżone decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]dotyczyły określenia P. M. P. S.A. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: maj, czerwiec, lipiec, sierpień, październik, grudzień 2001 r. Na rozstrzygnięcia te Spółka złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Przed tut. Sądem toczy się także, pod sygn. akt l SA/Kr 1265/07, sprawa ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]nr[...], w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. Izba Skarbowa decyzją tą zakwestionowała część wydatków zaliczonych przez podatnika w tym okresie czasu do kosztów uzyskania przychodu. Były one objęte tymi samymi fakturami VAT, które są przedmiotem sporu w niniejszych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje: W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania z urzędu. Zgodnie bowiem z art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 ze zm.), obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego, o którym mowa w art. 19 powyższej ustawy, nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Przepis ten posługuje się tą kategorią jako pojęciem zapożyczonym wyraźnie definiując, że chodzi tu o pojęcie zaczerpnięte z przepisów o podatku dochodowym. W związku z tym należy je określać według przepisów ustawowych dotyczących podatku dochodowego, stosowanych wobec danego podatnika podatku od towarów i usług. W tych warunkach szczególnie mocno przestrzegać należy tych zasad porządku prawnego, które nakazują traktować jako obowiązek prawny respektowanie uregulowań wynikających z decyzji ostatecznych. Służy to jasności i stabilności porządku wynikającego z rozstrzygnięć indywidualnych. Z tych przyczyn niedopuszczalne jest dążenie, aby w sprawie dotyczącej wymiaru podatku od towarów i usług dokonać odmiennej oceny tego co jest a co nie jest kosztem uzyskania przychodu. Zatem w Sygn. akt l SA/Kr 1385/07 sytuacji, gdy zagadnienie kosztów zostanie już przesądzone w sposób ostateczny w odniesieniu do podatku dochodowego, będzie to wiążącym ustaleniem w zakresie zastosowania powołanego wyżej przepisu (podobny pogląd wyrażono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 1999 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA 87/99, Baza Danych LEX nr 42009, oraz z dnia 24 sierpnia 1999 r. wydanym w sprawie o sygn. akt l SA/Ka 19/98, Baza Danych LEX nr 42395). W związku z powyższym, w świetle wyżej przedstawionych wywodów, w sprawie dotyczącej wymiaru podatku od towarów i usług nie można dokonać odmiennej oceny tego co jest a co nie jest kosztem uzyskania przychodu, tym bardziej iż zgodnie z art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153, poz. 1270), dalej zwanej "p.p.s.a.", prawomocny wyrok ma powagę rzeczy osądzonej co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło