I SA/Kr 1387/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "T". sp. z o.o. z siedzibą w K., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2006 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. We wniesionej do tut. Sądu skardze firmy "T." sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2009 r. nr [...]w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2006 roku zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swego wniosku strona skarżąca podniosła, iż pozbawienie jej prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabycia towarów przy jednoczesnym uznaniu przez organy podatkowe, że podatek należny od wykazanej sprzedaży tych towarów został zasadnie pobrany, spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla Spółki. Strona skarżąca boryka się bowiem z trudnościami finansowymi, zagrażającymi jej płynności finansowej. Zapłata określonego w decyzji zobowiązania w podatku do towarów i usług spowoduje, w ocenie Spółki, redukcję zatrudnienia oraz brak możliwości wypracowania zysku nie tylko na pokrycie zobowiązań publicznoprawnych, ale i na jej dalsze funkcjonowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 cyt. ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. ochrony tymczasowej, które polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji przesłanki uzasadniające wstrzymanie nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.). Tymczasem strona skarżąca powołała się jedynie ogólnie na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w tym utratę płynności finansowej i redukcję zatrudnienia. Nie przedstawiono jednak żadnych konkretnych okoliczności dotyczących np.: bieżących zobowiązań finansowych skarżącej spółki, zaciągniętych kredytów lub pożyczek, majątku ruchomego bądź nieruchomości, przychodów tudzież obrotów gospodarczych za ostatnie kilka miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Jak już wspomniano, na stronie skarżącej nie ciąży obowiązek jednoznacznego udowodnienia, iż nie posiada ona majątku na pokrycie zaległości podatkowych, ale okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd winny zostać uprawdopodobnione, a nie ograniczać się li tylko do lakonicznych oświadczeń, bez poparcia ich jakimikolwiek dowodami (tak NSA w postanowieniach: z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 495-497/04, 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, niepubl.). Biorąc pod uwagę w/w okoliczności, przedmiotowy wniosek strony skarżącej należało oddalić jako bezzasadny w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie swoje poprzednie postanowienie w razie zmiany okoliczności, przez co można także rozumieć należyte uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą zaistnienia przesłanek wstrzymania przez Sąd decyzji podatkowej.