I SA/Kr 1392/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk Sędziowie: NSA Józef Gach (spr) Asesor WSA Beata Cieloch Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006 r. sprawy ze skarg "B." R. R. i S-ka Spółka komandytowa w K. w likwidacji na decyzje Izby Skarbowej w K. z dnia 23 sierpnia 2001 r. nr [...] do nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 1999r postanawia: skargi odrzucić. Wyrokiem z dnia 20.04.2006r. sygn. akt. I FSK 881/05 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22.04.2005r. sygn. akt I SA/Kr 2033/01, uchylający decyzje Izby Skarbowej w K. z dnia [...].08.2001 r., utrzymujące w mocy decyzje Inspektora Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...].04.2001, które określały "B." R. R. i s-ka spółka komandytowa w likwidacji w K. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 1999 r. Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że skoro "B." R. R. i s-ka spółka komandytowa w likwidacji została przekształcona w R.C. i S-ka spółka jawna w likwidacji, a Izba Skarbowa nie wiedziała o tym, to najpierw na podstawie art. 274 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 19 sierpnia Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), powinna ona wznowić postępowanie i uchylić własną decyzję, i wydać nową decyzję skierowaną do R.C. i S-ka spółka jawna będącej następcą prawnym R.R. i s-ka spółka komandytowa w likwidacji. Dopiero na tą decyzję mogłaby wnieść skargę C. i S-ka spółka jawna w likwidacji. Do tego momentu nikt skargi nie mógłby wnieść. Skoro została ona jednak wniesiona i to przez "B." R. R. i s-ka spółka komandytowa w likwidacji, to skarga ta jest wniesiona przez stronę już nie istniejącą. Strona nie istniejąca nie ma zdolności sądowej. W takim przypadku skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. (w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego błędnie wskazano art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana uwiązany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten zresztą wskazał na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jak można sądzić, było to spowodowane nie zwróceniem uwagi na to, ze w p.p.s.a. znajduje się art. 189. W myśl zaś tego przepisu "Jeżeli skarga ulegała odrzuceniu (...) Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę". Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.