I SA/Kr 1414/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K.M. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skarg R. P. na decyzje Dyrektora Izby Celnej , z dnia 21.06.2013r., nr: [...],[...],[...],[...],[...].[...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, postanawia: przyznać doradcy podatkowemu K.M., o numerze wpisu [...], wykonującemu zawód w ramach kancelarii "M", znajdującej się we W. przy ul. K. : - wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 17 712 zł. ( siedemnaście tysięcy siedemset dwanaście złotych) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 3 312 zł. (trzy tysiące trzysta dwanaście złotych), - kwotę 356,93 zł. (trzysta pięćdziesiąt sześć złotych, dziewięćdziesiąt trzy grosze) - tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt I SO/Kr 53 - 58/13 postanowieniami z dnia 01.08.2013r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 27.08.2013r. wyznaczyła w w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K.M.. Następnie akta spraw o sygn. I SO/Kr 53 - 58/13 zostały włączone do akt postępowań prowadzonych pod sygn. I SA/Kr 1414 - 1419/13. Na rozprawie dnia 08.01.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1414-1419/13 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 1414/13 i oddalił skargi. Doradca podatkowy złożył natomiast do akt m.in. załączniki do protokołu rozprawy, w których domagał się przyznania, według norm przypisanych, wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawna pomocy wraz z należnym podatkiem VAT, jak również przyznania niezbędnych wydatków, sprecyzowanych w "zestawieniu niezbędnych wydatków pełnomocnika" , z dnia 08.01.2014r. Jako te niezbędne wydatki podane zostały natomiast; koszty przejazdów samochodem z siedziby kancelarii do WSA w Krakowie i z powrotem, w dniach 19.12.2013r. i 08.01.2014r. – liczone poprzez przemnożenie liczby kilometrów tej trasy i "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, koszty opłat autostradowych oraz koszty przesłania pism procesowych, z dnia 18.12.2013r. do sądu i strony przeciwnej. Przedmiotowe załączniki zawierały ponadto oświadczenia pełnomocnika , iż wymienione opłaty nie zostały zapłacone w całości ani też w części. Stwierdzenia te doradca podatkowy powtórzył także w przedłożonych " oświadczeniach pełnomocnika dot. nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu " z dnia 08.01.2014r. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej czynnie ją reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu jest zasadne. W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 14 400 zł. (6 x 2400 zł. = 14 400 zł.) na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 1 lit e) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153 ), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 2 760 zł. Orzekający uznał również jako "niezbędne , udokumentowane wydatki"; koszty dwukrotnych przejazdów z kancelarii do sądu i z powrotem (269 km x 0,8358 zł. = 224 zł. – w jedną stronę, czyli 448 zł. w obie strony x 2 razy = 896 zł.) , koszty opłat autostradowych (4 x 9 zł. + 2 x 16,20 zł. = 68,4 zł. x 2 razy = 136,8 zł.) oraz koszty przesłania w/w dokumentów (28,50 zł.+ 9,50 zł. =.38 zł.). Łączna suma wyliczona z tego tytułu przy użyciu "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002r., nr 27, poz. 271 z p. zm.), dla wszystkich spraw o sygn. akt I SA/Kr 1408 -1425/13 wyniosła więc 1070,80 zł. (co prawidłowo wyliczył pełnomocnik). Stąd też, biorąc pod uwagę , iż do sygn. akt I SA/Kr 1414/13 połączono sześć spraw, obliczając "niezbędne , udokumentowane wydatki " dla tego postępowania, sumę 1070,80 zł. należało podzielić na 18 spraw (I SA/Kr 1408 - 1425/13) co dało kwotę 59,48 zł. – za jedną sprawę i pomnożyć ją przez 6 - czyli liczbę spraw połączonych do tej sygnatury. W rezultacie tych działań kwota przedmiotowych wydatków wyniosła 356,93 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).