I SA/Kr 1425/16

|Sygn. akt I SA/Kr 1425/16 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.), WSA Piotr Głowacki, Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r., sprawy ze skargi A.O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r. - skargę oddala - Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr [...] , wydaną dnia 10 października 2016 r. na podstawie art. 5, art. 6, art. 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. poz. 1551 ze zm.) oraz art. 104 k.p. odmówił przyznania A.O. płatności redystrybucyjnej za rok 2015, przyznał wymienionemu za 2015 r. jednolitą płatność obszarową w wysokości 1 161,47 zł, płatność za zazielenienie w wysokości 779,03 zł, płatność do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych w wysokości 44843 zł oraz uznał A.O. za rolnika uczestniczącego w programie dla małych gospodarstw. Decyzja została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ pierwszej instancji (uprzednie rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego z dnia 30 marca 2016 r. zostało uchylone decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 czerwca 2016r.). W wykonaniu zaleceń organu odwoławczego Kierownik Biura Powiatowego przeprowadził kontrolę działki nr [...] w B., w trakcie której sporządzono dokumentację fotograficzną i protokół. A.O. po zapoznaniu się z wynikami kontroli zakwestionował je, wskazując, że nie odzwierciedlono rzeczywistego stanu działki. W konsekwencji dokonano ponownej rekontroli, w trakcie której jeszcze raz wykonano pomiary i dokumentację fotograficzną. Strona ponownie sprzeciwiła się wynikom pomiarów. Organ przyjął do decyzji powierzchnię uprawnioną do płatności: jednolitej obszarowej oraz za zazielenienie: 2,53 ha, za uprawy roślin wysokobiałkowych – 1,08 ha. Odmówił jednocześnie płatności redystrybucyjnej. A.O. nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i wniósł od niego odwołanie. Podniósł, że decyzja została wydana z uchybieniem terminu. Zakwestionował także zmniejszenie pomiarów powierzchni, jego zdaniem miarodajne byłoby skorzystanie z pomiarów geodezyjnych. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 14 listopada 2016 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2016 r., poz. 1512 ze zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że najważniejsze okoliczności faktyczne ustalono w wyniku kontroli administracyjnej wniosku strony oraz kontroli na miejscu. Podczas kontroli administracyjnej dane z wniosku o płatności są porównywane z możliwie aktualnymi zdjęciami lotniczymi poszczególnych działek, na których można prowadzić pomiary powierzchni i odległości, danymi ewidencyjnymi, złożonymi dotychczas wnioskami strony i innych producentów, wynikami kontroli przeprowadzonej w terenie oraz danymi z rejestrów zwierząt gospodarczych. Organ obszernie opisał też funkcjonowanie Systemu Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS). Wskazał następnie, że w niniejszej sprawie najważniejsze okazały się wyniki kontroli terenu w dniu 1 lipca 2016 r. oraz rekontroli w dniu 19 sierpnia 2016 r. Rolnik dla działki nr 254 zadeklarował powierzchnię 0,37ha, w trakcie kontroli ustalono powierzchnię 0,41ha, w trakcie rekontroli – 0,34 ha. W toku sprawy za prawidłowe uznano to ostatnie wyliczenie, gdyż uwzględniono wówczas jedynie teren utrzymywany w dobrej kulturze rolnej. Organ drugiej instancji, odwołując się do treści art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wskazał też, że ciężar udowodnienia określonego faktu spoczywa przede wszystkim na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. A.O. wniósł w terminie skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Podniósł, że rozstrzygnięcie opiera się tylko na kontroli działki nr [...], a nie sprawdzano pozostałych działek, położonych w B i Ł. Ponownie zarzucił, że decyzja została wydana z naruszeniem terminu. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity : Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku niestwierdzenia takich wad, sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Spór w niniejszej sprawie dotyczył powierzchni działki nr [...] w B., do której należało przyznać jednolitą płatność obszarową. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2017 r. poz. 278) jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami". Z kolei art. 32 ust. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 347, str. 608 ze zm.) stanowi, że "kwalifikujący się hektar" oznacza wszelkie użytki rolne gospodarstwa rolnego, w tym obszary, które w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. Z treści tego przepisu wynika, że płatności – w tym jednolita obszarowa – przyznane mogą być do powierzchni, będącej użytkiem rolnym, a zatem utrzymywanej w dobrej kulturze rolnej. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W myśl art. 3 ust. 2 w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Nie może budzić wątpliwości, że w przypadku wszystkich działek zgłoszonych przez producenta, w tym spornej działki nr [...], płatność powinna zostać przyznana do powierzchni użytków rolnych na tych działkach (powierzchni, pozostającej w dobrej kulturze rolnej), która niekoniecznie musi odpowiadać całej powierzchni działki geodezyjnej. Zaznaczyć trzeba, że w przypadku pozostałych działek zgłoszonych przez A.O. organy oparły się na powierzchni przez niego podanej i jedynie w odniesieniu do działki nr [...] dokonały weryfikacji, by ostatecznie ustalić, że powierzchnia uprawniająca do płatności wynosi na tej działce 0,34 ha w miejsce zadeklarowanej przez producenta 0,37 ha. Ustalenia co do powierzchni działki, kwalifikującej się do przyznania płatności poczyniono przede wszystkim w oparciu o wyniki rekontroli, przeprowadzonej w dniu 19 sierpnia 2016 r., udokumentowanej protokołem i materiałem zdjęciowym. Sąd nie dopatrzył się przyczyn, dla których dokumentacji tej należałoby odmówić wiarygodności. Skarżący również nie sformułował żadnych zarzutów, mogących podważyć moc dowodową dokumentacji z rekontroli, a jedynie podejmował polemikę z ustaleniami organów, które na jej podstawie zostały poczynione. Jak już wyżej wskazano, powierzchnia uprawniająca do płatności może być inna (mniejsza) niż powierzchnia całej działki geodezyjnej, stąd też zarzuty skarżącego, że w niedostatecznym stopniu oparto się na danych geodezyjno-kartograficznych nie mogą zostać uwzględnione. A.O. podnosił też w skardze, że rozstrzygnięcie opiera się tylko na kontroli działki nr [...], a nie sprawdzano pozostałych działek, położonych w B. i Ł.. Zarzut ten nie jest zasadny. Stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego strona przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Organy administracji publicznej w odniesieniu do pozostałych zgłoszonych działek (nr [...] B. oraz [...] Ł.) przyjęły powierzchnię, zadeklarowaną przez skarżącego. To jego obowiązkiem było podanie danych, odpowiadających rzeczywistości i jeżeli na tym etapie postępowania podnosi on, że działki te nie były kontrolowane, a organy nie weryfikowały prawidłowości podanych przez niego informacji, zarzut taki nie może odnieść zamierzonego skutku. Bez znaczenia dla sprawy jest również kwestia dochowania terminu do wydania decyzji przez organy administracji publicznej. Jeżeli skarżący uważał, że termin ten został naruszony, mógł wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Odnoszenie się do tego zarzutu Sąd uznaje w niniejszej sprawie za bezprzedmiotowe, bowiem nawet jeżeli organy wydałyby decyzję z opóźnieniem, nie mogło to mieć wpływu na rozstrzygnięcie istoty sprawy, tzn. wyliczenie przyznanych płatności. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił, za podstawę biorąc art. 151 p.p.s.a.