I SA/Kr 1432/14

|Sygn. akt I SA/Kr 1432/14 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 listopada 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: st. ref. Justyna Owczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r., sprawy ze skargi M.B., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 2 czerwca 2014 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu, - skargę oddala - Decyzją z dnia 16.10.2009r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił M.B. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych w 2008 r. w kwocie 7.645,00 zł. W dniu 4.12.2013 r. M.B. złożył korektę zeznania PIT-38 za 2008 r., w którym wykazał: • przychody, o których mowa w art. 38b ustawy: 0,00 zł • koszty uzyskania przychodów: 0,00 zł • dochód: 0,00 zł • podatek należny: 0,00 zł Wraz z w/w. zeznaniem załączone zostało pismo z dnia 2.12.2013 r., w którym zwrócił się on o zwrot nienależnie pobranego podatku dochodowego za 2008 r., który został uiszczony w związku z wydaną decyzją z dnia 16.10.2009 r. Nr [...]. Przedmiotowe pismo uzasadnił faktem odnalezienia dokumentów potwierdzających nabycie papierów wartościowych w latach 1996 oraz 1997 co jego zdaniem winno skutkować zwolnieniem na podstawie art. 52 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe pismo zostało potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją z dnia 16.10.2009r. Decyzją z dnia 28.02.2014 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia 16.10.2009 r. Od tej decyzji odwołał się M.B. wskazując, że zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 52 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych ustaw. Ponadto w odwołaniu stwierdzono, że na uwagę zasługuje uzasadnienie ustawy z 2012 r. zmieniającej ustawę z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz.U. Nr 44, poz. 202, ze zm.). Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 2 czerwca 2014r. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano na treść art. 17 ust. 1 pkt 6 i art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podnosząc, iż w 2008 r. podatnik uzyskał z tytułu sprzedaży akcji NFI przychód w wysokości 43.303,86 zł, a poniósł koszty jego uzyskania w kwocie 1.547,67 zł. Powyższe potwierdza PIT-8C wystawiony przez Dom Maklerski S.A w B. oraz okazane zlecenia sprzedaży papierów wartościowych z dnia 14.10.2008 r. Na mocy art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, przepisów dotyczących opodatkowania dochodów ze zbycia papierów wartościowych uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r. nie stosuje się do dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit b) ustawy o p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed 1 stycznia 2004 r. Powyższa redakcja przepisu nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, iż opisany stan faktyczny nie wypełnia dyspozycji art. 52 pkt 1 lit b) ustawy o p.d.o.f. Zgodnie z nim zwolnione zostały od podatku dochodowego w okresie od dnia 1 stycznia 2001 do dnia 31 grudnia 2003r. dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, a które nabyte zostały na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym albo na podstawie zezwolenia udzielonego art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi - przy czym zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli sprzedaż tych papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej. Według art. 2 ust. 1 ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi przez publiczny obrót papierami wartościowymi rozumie się proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych serii papierów wartościowych przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. Wobec tego, mówiąc o publicznym charakterze oferty należy mieć na względzie powszechny dostęp do akcji przez ogół społeczeństwa bez względu na liczbę osób, do których kierowana jest oferta. Jeśli oferta nie jest skierowana do ogółu społeczeństwa, a do konkretnie oznaczonych adresatów, nawet jeśli ich liczba przewyższa 300 osób, to nie można mówić o ofercie publicznej. W związku z tym, iż oferta skierowana do potencjalnych nabywców akcji NFI zawęża jej krąg do właścicieli Powszechnych Świadectw Udziałowych - tym samym wyklucza możliwość uznania jej za ofertę publiczną. Poza tą ofertą pozostawały podmioty, które takimi właścicielami nie były. Ponadto w aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających spełnienie warunków zawartych w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okazane dokumenty nie pozwalają określić daty i sposobu zakupu akcji i ich sprzedaży, a także poniesionych kosztów związanych z ich zakupem. Nie pozwalają także powiązać ich z osobą podatnika ( m.in.; dowód nabycia świadectw udziałowych z dnia 20.03.1996 r. oraz z dnia 04.11.1996 r. za 20,00 zł, rachunek uproszczony z dnia 11.01.1997 r. wystawiony przez "B" P.M. na kwotę 1160,00 zł, asygnata sprzedaży z dnia 09.10.1996 r. wystawiona przez PKO BP Oddział 007663 potwierdzająca dokonanie sprzedaży PŚU 2 szt za kwotę 300,00 zł). Pozostałe dokumenty przedstawiają jedynie stan rachunku finansowego i papierów wartościowych posiadanych przez podatnika wraz z informacją o zawieranych transakcjach. Powołane w odwołaniu uzasadnienie do ustawy z 2012 r. zmieniającej ustawę z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji nie ma zastosowania do opodatkowania dochodów uzyskanych przez skarżącego z tytułu sprzedaży akcji NFI. W 2012 r. uchwalona została ustawa z dnia 30.03.2012 r. w sprawie uchylenia ustawy o Narodowych Funduszach Inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz o zmianie niektórych innych ustaw na mocy której m.in. utraciła moc ustawa z dnia 30 kwietnia 1993 r. o Narodowych Funduszach Inwestycyjnych i ich prywatyzacji oraz przepis art. 21 ust. 1 pkt 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczący zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskanych ze sprzedaży akcji NFI. Skarga na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została złożona przez M.B.. W skardze podtrzymano zarzuty, które zostały zawarte w odwołaniu. Zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 52 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych ustaw. Ponadto stwierdzono, że na uwagę zasługuje uzasadnienie ustawy z 2012 r. zmieniającej ustawę z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji. W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie decyzji organów obu instancji W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, a to stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Poniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, stąd skargę należało oddalić. Zgodnie z treścią art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Natomiast w myśl art. 245 § 1 pkt 2 tej ustawy organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1. Nowe okoliczności lub dowody stanowią podstawę wznowienia postępowania i uchylenia decyzji dotychczasowej, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki: są nowe, istniały w dniu wydania decyzji, są istotne dla sprawy oraz nie były znane organowi, który wydał decyzję. Sąd podziela ocenę organów, że przedstawione przez skarżącego dokumenty załączone do wniosku z dnia 2.12.2013 r. nie wskazywały nowych okoliczności faktycznych (lub nowych dowodów) istniejących w dniu wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia 16.10.2009 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych w 2008 r. Okoliczności podniesione we wniosku nie miały zatem cechy istotnych dla sprawy, mających wpływ na podjęte rozstrzygnięcie, lecz stanowią w istocie jedynie polemiką z kwestionowanym rozstrzygnięciem Naczelnika Urzędu Skarbowego z powołaniem się na inną wykładnię art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowił w 2008r., że zwalnia się od podatku dochodowego: w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Według art. 2 ust. 1 ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi przez publiczny obrót papierami wartościowymi rozumie się proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych serii papierów wartościowych przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. Wobec tego, mówiąc o publicznym charakterze oferty należy mieć na względzie powszechny dostęp do akcji przez ogół społeczeństwa bez względu na liczbę osób, do których kierowana jest oferta. Jeśli oferta nie jest skierowana do ogółu społeczeństwa, a do konkretnie oznaczonych adresatów, nawet jeśli ich liczba przewyższa 300 osób, to nie można mówić o ofercie publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2004r. III SA 3295/02, LEX nr 147108). Mówiąc zatem o publicznym charakterze oferty, należy mieć na względzie powszechny dostęp do akcji przez ogół społeczeństwa bez względu na liczbę osób, do których jest skierowana oferta. Jeśli oferta nie jest skierowana do ogółu społeczeństwa, a do konkretnie oznaczonych adresatów, nawet jeśli ich liczba przewyższa 300 osób, to nie sposób jest mówić o ofercie publicznej w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z 21 lipca 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. W związku z tym, iż oferta skierowana do potencjalnych nabywców akcji NFI zawęża jej krąg do właścicieli Powszechnych Świadectw Udziałowych - tym samym wyklucza możliwość uznania jej za ofertę publiczną. Poza tą ofertą pozostawały podmioty, które takimi właścicielami nie były. Mając na uwadze powyższe sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalając skargę.