I SA/Kr 1433/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. postanawia: odrzucić skargę Skarżąca K.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 września 2008 r., Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za grudzień 2007r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 kwietnia 2010 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie zwrócono sądowi w dniu 18 maja 2010 r. z adnotacją, z której wynikało, że mimo dwukrotnej awizacji z powodu nieobecności adresata, skarżąca nie podjęła przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153 poz. 1270, z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Stosownie natomiast do treści art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z treścią § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi awizowano po raz pierwszy w dniu 30 kwietnia 2010 r. i złożono je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej Poronin z adnotacją "adresat nieobecny". W dniu 10 maja 2010 r. przesyłkę awizowano powtórnie, a następnie odesłano ją nadawcy z adnotacją " zwrot nie podjęto w terminie". Skoro zatem skarżąca przesyłki nie odebrała, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia tj. od dnia 30 kwietnia 2010 r. Doręczenie należy zatem uznać za dokonane z upływem dnia 14 maja 2010 r. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 21 maja 2010 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie usunęła braków formalnych skargi. Jednocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie zaś z art. 215 cyt. ustawy w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przedmiot rozpoznawanej sprawy nie jest objęty wpisem stałym określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 03r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a zatem wysokość wpisu stosunkowego zależy od wysokości należności pieniężnej dochodzonej przez skarżącego. Skarżąca nie wskazała w wyznaczonym terminie wartości przedmiotu zaskarżenia, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.