I SA/Kr 1441/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: odrzucić skargę. Stosownie do przepisu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnosząc skargę nie uiściła wpisu od skargi. W związku z tym zarządzeniem z dnia 9 września 2013 r. strona skarżąca do rąk pełnomocnika została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Wpis ten winien zostać uiszczony w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 września 2013 r. Mimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony. Z tego względu sąd odrzucił skargę działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto pismem z dnia 9 września 2013 r. strona skarżąca została wezwana (również do rąk pełnomocnika) do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mimo upływu zakreślonego terminu strona skarżąca nie uzupełniła tego braku. W tym miejscu należy przywołać pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. I FSK 916/10 (LEX nr 653593) i z dnia 13 marca 2012 r., sygn. I FSK 628/11 (LEX nr 1343142), iż Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę adwokata, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. W uzasadnieniu drugiego z powołanych orzeczeń wskazano: "W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje również na uwzględnienie argumentacja strony dotycząca naruszenia art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Autor skargi kasacyjnej upatruje naruszenia tego przepisu w niewezwaniu strony do podpisania skargi w sytuacji niewykazania umocowania pełnomocnika do działania w jej imieniu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego proponowana przez pełnomocnika strony niejaka "konwalidacja" nieusuniętego braku formalnego w postaci braku pełnomocnictwa na podlegający uzupełnieniu brak formalny w zakresie podpisu strony nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, że art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("Sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd zatem nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę adwokata) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Twierdzenia strony o tym, że Sąd pierwszej instancji powinien być zignorować obowiązek podjęcia konkretnego rozstrzygnięcia (odrzucenia skargi), mimo spełnienia przesłanek z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa". Podzielając to stanowisko należało odrzucić skargę bez wcześniejszego wzywania strony skarżącej o jej podpisanie i o uzupełnienie wpisu od skargi - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.