I SA/Kr 1449/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 września 2021 r., nr: [...], w przedmiocie uwzględnienia skargi w sprawie czynności egzekucyjnej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz T. G. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 23 marca 2021 r. T. G. (skarżący) złożył do Prezydenta Miasta K. skargę na czynności egzekucyjne tego organu tj. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego nr [...] z 11.03.2021 r., nr [...] z 15.03.2021 r. i nr [...] z 15.03.2021 r.; zajęcie innej wierzytelności nr [...] z 15.03.2021 r., wnosząc o ich uchylenie. Zaskarżonym czynnościom zarzucił, że zawiadomienia o zajęciu zostały sporządzone z naruszeniem przepisów wydanych na podstawie art. 67 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co uniemożliwia obronę praw skarżącego. Skarżący podał, że z jego wniosku toczy się obecnie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowanie w przedmiocie zawieszenia egzekucji, do zakończenia którego organ powinien powstrzymać się od stosowania dalszych środków egzekucyjnych. Ponadto w sprawie występuje przesłanka obligatoryjnego zawieszenia egzekucji z urzędu. Zarzucił równie, że zastosowane środki są zbyt uciążliwe. Pismo T. G. zostało zakwalifikowane jako skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego - zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego nr [...] z 11.03.2021 r. w banku Credit Agricole Bank Polska SA, nr [...] z 15.03.2021 r. w Banku Ochrony Środowiska SA, nr [...] z 15.03.2021 r. w Banku Spółdzielczym Rzemiosła w K., a także zajęcie innej wierzytelności nr [...] z 15.03.2021 r. Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, Prezydent Miasta K. postanowieniem z 14 kwietnia 2021 r., nr [...], orzekł: - w pkt 1 o uwzględnieniu skargi T. G. na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, tj. zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w banku Credit Agricole Bank Polska SA. z 11.03.2021 r., nr [...], w części dotyczącej postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] z 18.08.2014 r. oraz nr [...] z 14.04.2015 r., w pozostałym zakresie skargę oddalił; - w pkt 2 o uchyleniu czynności egzekucyjnej - zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w banku Credit Agricole Bank Polska S.A. z 11.03.2021 r., nr [...], w części dotyczącej postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] z 18.08.2014 r. oraz nr [...] z 14.04.2015 r.; - w pkt 3 o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie skargi wniesionej przez T. G. na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego Prezydenta Miasta K. - zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego nr [...] z 15.03.2021 r. w Banku Ochrony Środowiska S.A. oraz nr [...] z 15.03.2021 r. w Banku Spółdzielczym Rzemiosła w K., a także zajęcie innej wierzytelności nr [...] z 15.03.2021 r., z uwagi na brak legitymacji do wniesienia skargi na ww. czynności egzekucyjne; - w pkt 4 o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniesionego przez T. G. wniosku o uchylenie czynności egzekucyjnych organu egzekucyjnego - Prezydenta Miasta K. - zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego nr [...] z 15.03.2021 r. w Banku Ochrony Środowiska SA oraz nr [...] z 15.03.2021 r. w Banku Spółdzielczym Rzemiosła w K., a także zajęcie innej wierzytelności nr [...] z 15.03.2021 r., z uwagi na brak legitymacji do jego wniesienia. W obszernym uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ opisał przebieg postępowania, jak i wskazał motywy swojego rozstrzygnięcia. T. G. w zażaleniu na powyższe orzeczenie podtrzymał zarzuty podniesione w skardze inicjującej postępowanie z 24.03.2021 r. W związku z tym wskazał, że zawiadomienia o zajęciu wierzytelności nie zawierają wszystkich elementów wynikających z przepisów prawa i że nie zostały sporządzone na wzorze określonym rozporządzeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 1 grudnia 2020 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 26, dalej "rozporządzenie"). Wskazał także na błędne zastosowanie w przedmiotowej sprawie art. 67 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm., dalej "u.p.e.a.", "ustawa"). Poza tym zastosowano środek zbyt uciążliwy dla strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) postanowieniem z 3 września 2021 r., nr: [...], utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że z okoliczności rozpatrywanej sprawy bezspornie wynika, że dokonanie zajęć zabezpieczających nastąpiło prawidłowo, zgodnie z wymogami przewidzianymi w obowiązujących przepisach prawa. Odnosząc się do zarzutu, naruszenia art. 67 § 1a u.p.e.a. wskazano, że w przypadku doręczania zawiadomień o zajęciu przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej nie stosuje się wzoru, o którym mowa w art. 67 § 1 ustawy stanowiącego załącznik do wyżej wskazanego rozporządzenia w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych. Kolegium ustaliło, że zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku Credit Agricole Bank Polska SA z 11.03.2021 r., nr [...], zostało podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym i przesłane do dłużnika zajętej wierzytelności za pomocą systemu OGNIVO. Zdaniem Kolegium na gruncie przedmiotowej sprawy Prezydent Miasta K. prawidłowo stwierdził, że zajęcie wierzytelności z rachunków bankowych zobowiązanego w świetle przepisów ustawy o postępowania egzekucyjnym w administracji, stanowi jeden z mniej uciążliwych środków egzekucyjnych. W przypadku prowadzenia takiej egzekucji zobowiązany zostaje ograniczony w prawie udzielania zleceń, rozliczeń pieniężnych do wysokości należności, która podlega egzekucji. Rachunek pozostaje więc otwarty, a zobowiązany może dysponować swobodnie nadwyżką ponad zajętą kwotą. Zdaniem Kolegium nie doszło też do naruszenia art. 61a § 1 k.p.a. W rozpatrywanym przypadku organ I instancji słusznie odmówił wszczęcia postępowania ze skargi wniesionej przez T. G. na czynności egzekucyjne Prezydenta Miasta K.: zajęcie wierzytelności z rachunków bankowego i wkładu oszczędnościowego nr [...] z 15.03.2021 r. w Banku Ochrony Środowiska S.A. oraz nr [...] z 15.03.2021 r. w Banku Spółdzielczym Rzemiosła w K., a także zajęcie innej wierzytelności nr [...] z 15.03.2021 r. z uwagi na brak legitymacji do wniesienia oraz wszczęcia postępowania w sprawie wniosku T. G. o uchylenie czynności egzekucyjnych Prezydenta Miasta K. - zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego j.w. z uwagi na brak legitymacji. Kolegium ustaliło bowiem na podstawie akt sprawy, że T. G. nie jest osobą uprawnioną do występowania z wnioskiem o uchylenie wskazanych przez Kolegium czynności egzekucyjnych. T. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. Zakwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 11 w zw., art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 107 § 1 pkt 4 przez naruszenie obowiązku odniesienia się w uzasadnieniu postanowienia do wszystkich zarzutów przytoczonych w treści zażalenia tj. sporządzenia zawiadomienia w sposób sprzeczny z przepisami rozporządzenia, niejasności zakresu danych przedstawionych w zawiadomieniu oraz niewskazania rodzaju dochodzonej należności głównej oraz przez zaniechanie podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego w zakresie okoliczności wskazanych w zażaleniu tj. formatu pliku, w którym sporządzono zawiadomienie oraz sposobu jego doręczenia; 2. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: a. art. 67 § 1a u.p.e.a. przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten wyłącza zastosowanie przepisów rozporządzenia w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych, o którym mowa w art. 67 § 6 u.p.e.a.; b. art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a. przez uznanie, że zastosowany środek egzekucyjny nie jest nadmiernie uciążliwy; art. 7 § 2 u.p.e.a. przez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że uciążliwość środka egzekucyjnego została pozostawiona uznaniu administracyjnemu; c. art. 81 § 4 i 5 u.p.e.a. przez uznanie, że zastosowany środek egzekucyjny nie jest nadmiernie uciążliwy w stosunku do skarżącego, który nie jest niczyim pracodawcą; d. art. 61a § 1 k.p.a. przez jego zastosowanie w sprawie w sytuacji, gdy postanowienie organu I instancji nie zostało zaskarżone w części odmawiającej wszczęcia postępowania; e. art. 54 § i pkt i w zw. z § 4 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. przez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia pomimo że czynność egzekucyjna została dokonana z naruszeniem: art. 67 § 2d u.p.e.a. przez nieoznaczenie w zawiadomieniu o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego rodzaju należności pieniężnej; art. 67 § 2c u.p.e.a. w zw. z § 1 i 2 rozporządzenia w sprawie sposobu sporządzania i dokonywania doręczeń dokumentów przesyłanych w ramach stosowanego środka egzekucyjnego z użyciem środków komunikacji elektronicznej przez sporządzenie zawiadomienia i dokonania doręczenia w sposób sprzeczny z tymi przepisami; art. 67 § 6 w zw. z załącznikiem nr 3 do rozporządzenia w sprawie wzorów dokumentów przez sporządzenie zawiadomienia niezgodnie z tym załącznikiem. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest prawidłowość dokonanej w dniu 11 i 15 marca 2021 r. przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnej, polegającej na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, a w szczególności czy organ ten dochował zasad przewidzianych zarówno w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, jak i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i przepisów wykonawczych do niej w kontekście zarzucanych przez skarżącego naruszeń. Skarga strony okazała się uzasadniona co do naruszenia art. 67 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm., dalej "u.p.e.a.", "ustawa") w zw. z § 1 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych z 1 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 26 rozporządzenie"), zatem Sąd był zobligowany do uchylenia zaskarżonych postanowień organów obu instancji. Skargę na czynność egzekucyjną normuje art. 54 § 1 u.p.e.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym w ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a., kognicja organów jest ograniczona, zgodnie ze wskazanym przepisem, wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (por. wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2015 r., II FSK 778/13; wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 października 2015 r., III SA/Wa 3396/14). Podkreślenia wymaga również, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się jedynie do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Na początku konieczna jest uwaga, że w przedmiotowej sprawie należy rozstrzygnąć kwestie intertemporalne bowiem ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji została zmieniona w wyniku wejścia w życie dwóch ustaw nowelizujących z dniem 30 lipca 2020 r., a mianowicie ustawy z 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1798 ze zm.) oraz ustawy z 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 2070 ze zm.). Zmiana ustaw pociągnęła za sobą również zmianę aktów wykonawczych do niej. W sprawie zastosowanie mają przepisy nowe, które weszły w życie od 20 lutego 2020 r., bowiem przedmiotowe postepowanie zostało wszczęte w dniu 11 marca 2021 r., co bardziej szczegółowo wskazano w dalszej części uzasadnienia. Zgodnie z art. 67 § 1 u.p.e.a. podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, w badanej sprawie egzekucji z rachunków bankowych, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności. Stosownie do § 1a ww. przepisu zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa w § 1. W art. 67 § 2 określono konieczne elementy, które powinno zawierać zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności, zawiadomienie zawiera również rodzaj należności pieniężnej, jeżeli należność jest zobowiązaniem podatkowym (§ 2d). O skuteczności zawiadomienia decyduje jego kompletność, tj. sytuacja, w której będzie ono zawierało wszystkie wymienione elementy, które - dodatkowo - będą prawidłowo skonstruowane. Wolą ustawodawcy jest bowiem taka konstrukcja zawiadomienia, która umożliwia identyfikację dłużnika zajętej wierzytelności, zobowiązanego, wierzyciela oraz dochodzonych należności, jak również tytułów wykonawczych. Brak któregokolwiek z wymienionych w art. 67 § 2 u.p.e.a. elementów zawiadomienia, stanowi naruszenie tego przepisu, a czynność egzekucyjna dokonana w oparciu o wadliwie sporządzone zawiadomienie o zajęciu powinna zostać uchylona. W przedmiotowej sprawie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego skarżącego w banku dokonano w dniu 11 i 15 marca 2021 r. zatem przepisy dotyczące zawiadomień o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności należy stosować na tę datę. Organ wskazał, że przesłane zawiadomienie o zajęciu zawiera wszystkie elementy określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia, a ponadto że zostało przesłane do dłużnika zajętej wierzytelności za pomocą systemu OGNIVO, natomiast pełnomocnikowi zobowiązanemu doręczono wydruk ww. pisma który może różnić się od wzorów wskazanych w zał. 3 do rozporządzenia. Organ stwierdził, że do postępowań egzekucyjnych w toku znajdują zastosowanie przepisy w brzmieniu sprzed 20 lutego 2021 r. Stanowisko to jest wadliwe. Jak wspomniano na wstępie w dniu 30 lipca 2020 r. weszły w życie ustawy nowelizujące ustawę egzekucyjną , a mianowicie ustawy z 30.08.2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy z 11.09.2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw. W art. 41 ustawy nowelizującej z 11.09.2019 r. zmieniono art. 67 u.p.e.a. , będący podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie poprzez dodanie nowych elementów koniecznych zawiadomienia o zajęciu. W konsekwencji uchylone zostało także rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 lipca 2020 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. poz. 1314), a w jego miejsce uchwalono rozporządzenie z 1 grudnia 2020 r. Zatem prawidłowy wzór zawiadomienia o zajęciu określa załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych z 1 grudnia 2020 r. w brzmieniu aktualnie obowiązującym, który stosownie do § 5 rozporządzenia należy stosować od dnia 20 lutego 2021 r. (§ 5 Do dnia 19 lutego 2021 r. stosuje się wzory dokumentów stanowiące załączniki nr 1, 2, 6-12 do rozporządzenia uchylanego w § 6, tj. do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 lipca 2020 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych). Sporne zawiadomienia zostały sporządzone 11 i 15 marca 2021 r., a zatem do oceny ich sporządzenia należy stosować przepisy po nowelizacji. Tym samym do oceny zgodności badanej czynności egzekucyjnej z przepisami należy także stosować przepisy ww. rozporządzenia z 1 grudnia 2020 r. Sporne zawiadomienie powinno zatem odpowiadać wzorowi określonemu w załączniku nr 3 w brzmieniu od 20 lutego 2021 r. Tymczasem zostało sporządzone niezgodnie z nim. Niezgodność polega na tym, że zastosowany formularz nie zawiera dat wystawienia tytułów wykonawczych, czego wymaga rozporządzenie. Zaakcentowania wymaga, że podjęta czynność egzekucyjna – zajęcie rachunku bankowego wraz z rachunkiem oszczędnościowym – jest czynnością realnie ingerującą w majątek dłużnika. Powinna zatem zostać dokonana w pełnej zgodności z przepisami prawa aktualnie obowiązującymi w tej kwestii. Niezgodność zawiadomienia, które stanowi podstawę do zastosowania środków egzekucyjnych, z przepisami prawa jest podstawą do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji w badanej sprawie, bowiem w chwili obecnej egzekucja z rachunku bankowego skarżącego jest nielegalna. Dopiero prawidłowo dokonane zawiadomienie o zajęciu wierzytelności da podstawę do legalnego zastosowania środka egzekucyjnego przez organ. Odnosząc się do kwestii uciążliwości zastosowanego środka egzekucyjnego Sąd wskazuje, że zarzut ten okazał się nieuzasadniony. Spośród wszystkich środków egzekucyjnych zajęcie rachunku bankowego, pomimo jego uciążliwości z definicji, jest co do zasady środkiem najmniej uciążliwym dla strony a jednocześnie skutecznym w egzekucji należności pieniężnych, co spełnia wymagania art. 7 § 2 u.p.e.a. (Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego). Oczywiście w danej sytuacji może okazać się, że inny środek będzie spełniał ww. kryteria. Jednakże skarżący nie wskazał jaki inny środek byłby dla niego mniej uciążliwy, wobec czego tak sformułowany zarzut nie poddaje się weryfikacji Sądu. Utrzymane w mocy przez zaskarżone postanowienie rozstrzygnięcie organu I instancji zawiera również w pkt 3 i 4 rozstrzygnięcia oparte o art. 61a § 1 k.p.a. – odmawia wszczęcia wskazanych w nich postanowień. Jednakże, co potwierdza skarżący w skardze, postanowienie organu I instancji nie zostało zaskarżone w części odmawiającej wszczęcia postępowania. Sąd nie podzielił także zarzutu skarżącego naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania, bowiem w przedmiotowej sprawie zaskarżona została czynność zajęcia rachunku bankowego, tj. de facto czynność formalno-prawna. W takim postepowaniu nie prowadzi się postępowania wyjaśniającego ani dowodowego, dlatego tez organ nie naruszył wskazanych przepisów. Wyjątkiem byłoby naruszenie zasad sporządzania uzasadnienia, jednakże pomimo, że rzeczywiście uzasadnienie decyzji SKO jest nieco chaotyczne, czasem zbyt lakoniczne (w obszarze odmowy wszczęcia postępowania), to jednak nie w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego aktu. Ponownie rozpatrując sprawę organ egzekucyjny zastosuje prawidłowe przepisy prawa wskazane powyżej przez Sąd, w brzmieniu po nowelizacji tj. od 20 lutego 2021 r., w tym właściwy druk, w kwestii zastosowania wybranego środka egzekucyjnego, bacząc by był on zarówno skuteczny celem wyegzekwowania należności Skarbu Państwa, jak i najmniej uciążliwy dla dłużnika. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy pominą kwestie niezaskarżone przez stronę j.w. Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżone postanowienie w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200, art. 205 § 2 w zw. z art. 209 p.p.s.a. Na koszty postępowania w kwocie 597 zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł; koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł, określone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 265) i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17,00 zł).