I SA/Kr 1462/03

Sygn. akt I SA/Kr 1462/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk, Asesor WSA Jarosław Wiśniewski (spr), Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2006r., sprawy ze skargi Zakładu [...] "B" Sp. z o.o. w K., na decyzję Izby Skarbowej, z dnia 10 lipca 2003r. Nr [...], w przedmiocie nadpłaty podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1994r., - s k a r g ę o d d a l a - W dniu[...].11.1994r. Zakład Automatyki Przemysłowej "[...]" w K.złożył deklarację VAT-7 za miesiąc X 1994r., w której wykazał następujące kwoty: - podatek naliczony 11.381.000 starych zł. (1.138,00 pln zł.) - podatek należny 16.060.000 starych zł. (l .606,00 pln. zł.) - zobowiązanie podatkowe 4.679.000 starych zł. (467,90 pln zł.) W wyniku przeprowadzonej przez pracowników urzędu skarbowego kontroli w Zakładzie Automatyki Przemysłowej " [...]" sp. z o.o. zakwestionowano prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień październik , listopad i grudzień . W trakcie postępowania podatkowego, dotyczącego miesiąca X 1994r. organy podatkowe stwierdziły, iż w miesiącu październiku 1994r. Spółka nie wykonała żadnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podatek należny w kwocie 16.060.000 starych zł. (1.606,00 pln zł.) wykazany w deklaracji VAT-7, wynikający z faktury VAT nr [...]z dnia 30.09.1994r. winien być rozliczony w miesiącu IX 1994r., gdyż wtedy, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 50, poz. 11 z późn. zm.) powstał obowiązek podatkowy. W fakturze nie umieszczono daty sprzedaży , umieszczono natomiast datę wystawienia rachunku - 30.09.1994 r. . Powyższą fakturę podatnik ujął w rozliczeniu za miesiąc październik 1994 r.. Urząd Skarbowy w K. . decyzją z dnia [...].12.1996 r. nr [...] zakwestionował takie rozliczenie określając wysokość zobowiązania podatkowego w zakresie podatku VAT za miesiąc wrzesień w wysokości 2.329 zł. zobowiązując jednocześnie podatnika do wpłaty 16.060.000 zł przed denominacją wraz z należnymi odsetkami . Decyzja ta w wyniku odwołania była przedmiotem rozpatrzenia przez Izbę Skarbowa która utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję . O decyzji Izby Skarbowej nie była złożona skarga więc stała sie ona prawomocna. W trakcie kontroli za miesiąc październik, listopad i grudzień 1994 r. stwierdzono nieprawidłowości , które wpłynęły na rozliczenie podatku w miesiącu grudniu 1994 . Decyzją z dnia 19 lutego 1998 r. nr [...] Izba Skarbowa rozpatrując zaskarżoną decyzję Urzędu Skarbowego uchyliła ją w całości i orzekła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 1994 r. podlegającą zwrotowi w kwocie 6.684 zł po denominacji. W decyzji tej znalazły się rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc październik i listopad 1999 r. Izba Skarbowa za październik 1994 r. określiła podatek naliczony w kwocie 9.816.000 zł przed denominacją do rozliczenia w listopadzie. W miesiącu listopadzie określiła nadwyżkę w kwocie 54.278.000 zł. przed denominacją. Z uwagi na to , iż kwotę 44.447.000 zł przed denominacją została podatnikowi zwrócona , wobec czego nie zwrócona część nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 9.801.000 zł została przeniesiona i rozliczona za miesiąc grudzień. 1994 r. Na tą decyzję została wniesiona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 1 lipca 1999 r. sygn. akt I Sa/Kr 455/98 ją oddalił. W dniu [...].12.1999r. Zakład Automatyki Przemysłowej "[...]" w K.wystąpił do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o zwrot kwoty l .600,60 zł. wraz z należnymi odsetkami z tytułu nienależnie zapłaconego podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1994r. Wniosek uzasadniono tym , iż spółka zamiast za wrzesień zapłaciła kwotę 1.600,60 zł ( po denominacji ) jako należność za październik. Zgodnie ze stanowiskiem Urzędu Skarbowego spółka powinna zapłacić te kwotę raz jeszcze wraz z odsetkami. Dlatego tez świadczenie za miesiąc październik ( ujęte w deklaracji ) było świadczeniem nienależnym, które jako nadpłata powinno ulec zwrotowi . Urząd Skarbowy w dniu [...].01.2000r. dokonał przelewem zwrotu nadpłaconej kwoty 467,00 pln zł. z odsetkami. Jednocześnie decyzją z dnia [...]03.2000r., znak: [...] Urząd Skarbowy odmówił spółce stwierdzenia nadpłaty w kwocie 1.600,60 pln zł. wraz z odsetkami z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1994r. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono , iż w wyniku błędnego określenia momentu powstania obowiązku podatkowego podatek w kwocie 1.606,00 zł ( po denominacji ) został uwzględniony przez jednostkę w rozliczeniu za miesiąc październik 1994 r. Spółka w tym miesiącu skorzystała z przysługującego jej prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług . Decyzją z dnia [...].11.1997 r. Urząd Skarbowy sprostował ten błąd i uwzględnił kwoty wynikające z w/w faktury w rozliczeniu za miesiąc wrzesień 1994 r. Zdaniem Urzędu podatnik uiścił, podatek VAT za miesiąc październik 1994 r. jednak nie w kwocie 1.6060.00 zł. odpowiadającej deklarowanemu podatkowi należnemu , ale w kwocie 467,90 zł. odpowiadającej deklarowanemu zobowiązaniu podatkowemu. Zobowiązanie miesiąca października stanowiące różnicę podatku należnego i naliczonego jednostka zadeklarowała i wpłaciła w kwocie 467,90 zł. Kwota ta stała się nadpłatą , która zwrócono wraz z odsetkami. Izba Skarbowa rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym podzieliła stanowisko organu pierwszej instancji i decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. nr [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzje . Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego , który wyrokiem z dnia 28 marca 2003 r. sygn. akt I SA. Kr 1340/00 uchylił zaskarżoną decyzje . Sąd uznał , iż w aktach sprawy znajdują się liczne dokumenty , które świadczą o zaistniałych kontrowersjach , których finałem są zaskarżone decyzje - nie zaś o ich wyjaśnieniu . Podstawą uchylenia był brak omówienia materiału dowodowego i dokonania ustaleń faktycznych . Izba Skarbowa ponownie rozpatrując sprawę wydała decyzję z dnia [...]07.2003r. nr [...], w której utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...].03. 2000 r. znak [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w kwocie 1.600,60 zł. W decyzji tej ponownie podzielono stanowisko organu pierwszej instancji dokonując jednocześnie szczegółowego omówienia dowodów, na podstawie których ono zapadło . W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka wniosła o uchylenie wyżej wymienionej decyzji , zwrot nadpłaconego podatku oraz zwrot kosztów postępowania . Skarżący zarzuca , iż Izba Skarbowa wydając kolejną decyzję nie precyzuje na czyj wniosek przeprowadzono dodatkowe postępowanie podatkowe. W wyroku NSA z dnia 28.03.2003 r. Sąd nie zlecił bowiem dodatkowego postępowania . Ponadto skarżący wywodzi , iż w wyniku błędnego określenia momentu powstania obowiązku podatkowego spółka uiściła należność za miesiąc wrzesień zamiast w dniu 25 października w dniu 25 listopada . Organa podatkowe dokonały zajęcia z konta spółki w dniu [...] listopada 1997 r,. w kwocie 4.410 ,70 zł. . Organa podatkowe w uzasadnieniu decyzji twierdzą , iż w grudniu 1994 r. istniała nadpłata w wysokości 1.136,203 zł , która jest kwota przeniesiona z października , zwróconą w marcu 1998 r. nadto w październiku 1994 r. stwierdzono nadpłatę , którą zwrócono z odsetkami. . Zdaniem Skarżącego zwrócona nadpłata nie zgadza się z kwotą egzekucyjnego zajęcia . W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . W uzasadnieni skargi powtórzono argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji szczegółowo wykazując , iż nadpłata nie występuje. Ponadto zaznaczono , iż Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyłącznie organu pierwszej instancji co spowodowało , iż w obiegu prawnym pozostała decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...].03.2000 r. znak PP-[...]. Dlatego też Izba Skarbowa obowiązana była do ponownego rozpatrzenia sprawy zgodnie z zaleceniami wyroku Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ oraz ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270,/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z tymi przepisami. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie aczkolwiek z innych przyczyn niż te, które legły u podstaw decyzji obu instancji . Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy kwestii nadpłaty. Skarżący przyznaje bowiem , iż w wyniku błędnego rozliczenia faktury z dnia [...] września 1994 r. nr [...] kwota podatku wynikająca z tej faktury dodatkowo została ujęta przez Urząd Skarbowy w rozliczeniu za wrzesień 1994 r. Zdaniem Skarżącego świadczenie wynikające z deklaracji podatkowej za miesiąc październik jest świadczeniem nienależnym , nadpłatą , która powinna być zwrócona. Analizując stan faktyczny w niniejszej spawie zauważyć należy , iż mamy tu do czynienia z kwestią zwrotu nadpłaty, która powstała w 1994 r. Tak też sporna kwota została nazwana przez podatnika ( świadczenie nienależne, nadpłata ) i tak tez zostało to potraktowane przez organy podatkowe , które rozpoznając niniejszą sprawę działały w oparciu o art. 72 i następne ustawy Ordynacja podatkowa . Wg. skarżącego nadpłata powstała w wyniku wpłaty podatku na skutek ujęcia w deklaracji za październik 1994 r. faktury nr [...] Według karty kontowej ( k.128) wpłata wynikająca z deklaracji za październik 1994 r. została zaksięgowana w dniu[...] listopada 1994 r. W tym okresie kwestie nadpłaty regulowała ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych ( Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 ) Skarżący złożył jednak wniosek o stwierdzenie nadpłaty w dniu 31 grudnia 1999 r. czyli w czasie obowiązywania ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083 ) Niemniej jednak w niniejszej sprawie mają zastosowanie postanowienia ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Zgodnie bowiem z zasadami ustalonymi w przepisach przejściowych Ordynacji podatkowej, zwrot nadpłat powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy Ordynacja podatkowa , dokonywany jest na podstawie przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych - art. 330 cyt ustawy. Jednak zgodnie z art. 29 ust 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, nadpłata nie podlega zwrotowi po upływie 3 lat licząc od końca roku , w którym powstała nadpłata . Oznacza to , iż nadpłata powstała w 1994 r. mogła być zwrócona do końca 1997 r. Jeżeli podatnik uiścił podatek nienależnie to nadpłata powstała już w momencie uiszczenia podatku . Nie zmienia tej zasady fakt , iż błędne uiszczenie podatku zostało stwierdzone decyzja podatkową . Decyzja określająca wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług ma bowiem charakter deklaratoryjny tzn. potwierdza jedynie fakt uprzedniego powstania zobowiązania podatkowego . Wydanie decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej istnienie zobowiązanie podatkowe , nie zmienia ani terminu , ani warunków płatności wynikających z przepisów prawa podatkowego. Podkreślenia również wymaga natomiast fakt , iż podatnik de facto neguje prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1994 r. Zauważyć jednak należy , iż kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, której zwrot przewiduje art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) nie stanowi nadpłaty w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (zob. wyrok NSA z 30 .01. 1997 r. sygn. akt I SA/Po 17986.96 ) Na tę kwestię zwrócił w uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując skargę skarżącej spółki na decyzje Izby Skarbowej w Kielcach w przedmiocie zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za grudzień 1994 r. Organy podatkowe nie mogły również pozytywnie rozpatrzyć tego wniosku przyjmując nawet , iż jest to wniosek o zwrot różnicy podatku . Kwestia ta bowiem została ostatecznie rozstrzygnięta decyzją Izby Skarbowej w z dnia 19 .02.1997 r. nr [...] . Po oddaleniu skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 lipca 1999 r. Sygn. akt I SA/Kr 455/98 decyzja ta stała się prawomocna. Oznacza to , iż sprawa ta nie może być ponownie przedmiotem postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi. Organy podatkowe nieprawidłowo uzasadniły swoje decyzje naruszając w tym zakresie prawo procesowe , niemniej jednak zdaniem Sądu naruszenie to nie ma wpływu na prawidłowość ostatecznego rozstrzygnięcia . Wobec powyższego należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).