I SA/Kr 1547/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach Sędziowie: WSA Anna Znamiec (spr) Asesor: WSA Maja Chodacka Protokolant: Aneta Kubacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2007 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 sierpnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji w zakresie stosowania prawa podatkowego w podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 200 zł ( dwieście złotych). Pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. skarżący B. P. wniósł o udzielenie pisemnej interpretacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, przedstawiając stan faktyczny. Skarżący prowadził działalność gospodarcza opodatkowana podatkiem dochodowym w formie zryczałtowanej i wybrał zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w okresie od października 1998 r. do [...] lutego 2005 r. Likwidując działalność gospodarczą sporządził dla celów podatku dochodowego remanent likwidacyjny. Z dniem [...] kwietnia 2005 r. podatnik rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, uzyskał wpis do ewidencji działalności gospodarczej wydany w dniu [...].04.2005 r. przez Urząd Gminy G., złożył zgłoszenie rejestracyjne NIP 1. Rozpoczynając działalność skorzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W okresie od [...].04.2005 r. do [...].12.2005 r. osiągnął przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego, zdaniem skarżącego powstała wątpliwość, czy rozpoczynając działalność [...].04.2005 r. mógł korzystać ze zwolnienia podatkowego w podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 czy art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004, nr 54, poz. 535 ze zm., nazywaną dalej ustawą o VAT). Zdaniem skarżącego powinien korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, jako podmiot, który kontynuuje działalność gospodarczą, a nie jako podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą w ciągu roku podatkowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. postanowieniem Nr [...] z dnia [...].05.2006r. stwierdził, że przedstawione we wniosku skarżącego stanowisko jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazano, iż podatnik prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej pozostałych towarów na straganach i targowiskach od dnia [...].10.1998r., z chwila rejestracji działalności wybrał zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W dniu [...].03.2005 r. podatnik złożył zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z dniem [...].02.2005 r. została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej, działalność prowadzona przez podatnika. Następnie w dniu [...].04.2005 r. podatnik złożył w Urzędzie Skarbowym w G. zgłoszenie identyfikacyjne osoby fizycznej prowadzącej samodzielnie działalność gospodarczą, którą rozpoczął zgodnie z wpisem do ewidencji z dnia [...].04.2005 r. Dokonując zgłoszenia rejestracyjnego B. P. skorzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W 2005 r. podatnik osiągnął przychód z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w wysokości [...] zł za okres od [...].04.2005 r. do [...].12.2005 r. Na podstawie przepisu art. 113 ust. 9 cyt. ustawy o VAT podatnik mógł korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług do kwoty obrotów w wysokości [...] zł tj. ustalonej proporcjonalnie do okresu prowadzonej sprzedaży i z chwilą przekroczenia tej kwoty powinien zarejestrować się jako podatnik VAT czynny. Podatnik rozpoczął bowiem prowadzenie działalności gospodarczej w dniu [...].04.2005 r. Powoływany przez podatnika przepis art. 113 ust. 1 cyt. ustawy o VAT dotyczy podatników, którzy nieprzerwanie prowadzą działalność gospodarczą. Na powyższe postanowienie podatnik złożył zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w K. Odwołujący się nie zgodził się ze stanowiskiem Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., który potraktował go jako podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą. W ocenie podatnika określona w przepisie art. 113 ust. 9 cyt. ustawy o VAT powinna być liczona za okres od [...].01.2005 r. do [...].02.2005 r. i od [...].04.2005 r. do [...].12.2005 r. W wyniku rozpoznania zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej w K., decyzją [...] z dnia 03.08.2006 r. odmówił zmiany postanowienia organu l instancji uznając iż zawarta w nim ocenia prawna stanowiska przedstawionego we wniosku jest prawidłowa. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż z przedstawionego przez skarżącego stanu faktycznego wynika, że z dniem [...] marca 2005 r. zaprzestał wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, uprzednio wykreślając z ewidencji działalności gospodarczej, prowadzonej działalności. Następnie w dniu [...] kwietnia 2005 r. złożył zgłoszenie o rozpoczęciu wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług dokonując równocześnie rejestracji w ewidencji działalności gospodarczej. Zgodnie z przepisem art. 113 ust. 9 cyt. ustawy o VAT podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty 10000 EURO (w 2005 r. była to kwota 43800,00 zł). Do wymienionej w przepisie proporcji nie można zaliczać stycznia i lutego 2005 r., gdyż okresy te związane były z działalnością zlikwidowaną przez podatnika w dniu [...].02.2005 r. Do podatnika nie ma również zastosowania przepis art. 113 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, gdyż przepis ten ma zastosowanie do podatników prowadzących nieprzerwanie działalność gospodarczą. Powyższa decyzja została zaskarżona do sądu administracyjnego z wnioskiem o jej uchylenie. Skarżący przytoczył zarzuty zawarte w odwołaniu, iż w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 113 ust. 9 cyt. ustawy o VAT, a proporcja określona w tym przepisie powinna być wyliczona również z uwzględnieniem okresu od [...].01.2005 r. do [...].02.2005 r. W takim przypadku kwota obrotu uprawniająca do zwolnienia byłaby inna niż przyjął organ podatkowy. Skarżący w uzasadnieniu podtrzymał w całości stanowisko zawarte we wniosku oraz w zażaleniu od postanowienia organu l instancji. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją postanowienie wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Stwierdzić należy, że strona skarżąca w piśmie z dnia [...] kwietnia 2005 r. wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. o udzielenie w trybie przepisu art. 14 a par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, póz. 926 z późn. zm.) o dokonanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, a mianowicie czy zastosowane proporcje ustalania obrotu określone w przepisie art. 113 ust. 9 cyt. ustawy o VAT uprawniające do zwolnienia zostały zastosowane prawidłowo, przyjmując rozpoczęcie działalności od [...].04.2005 r. oraz poprzednio prowadzenie działalności w styczniu i lutym 2005 r. W ocenie podatnika prowadził on działalność w okresie [...].01.2005 r. do [...].02.2005 r., która została zlikwidowana i następnie prowadził działalność od [...].04.2005 r. do [...].12.2005 r. Proporcja ustalania obrotu powinna zostać zastosowana do całego okresu prowadzenia działalności przez podatnika w 2005 r. W niniejszej sprawie po pierwsze należy ustalić czy podatnik prowadząc działalność gospodarczą do dnia [...].02.2005 r. wykonywał czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, jeżeli tak to z jaką datą zaprzestał wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Ustalenia wymaga również, czy skarżący był podmiotem zwolnionym od podatku od towarów i usług na podstawie przepisu art. 113 ust. 1 lub 9 cyt. ustawy o VAT. W ocenie Sądu należy bowiem rozpatrywać wniosek podatnika o udzielenie pisemnej interpretacji również w aspekcie przepisu art. 96 ust. 10 oraz art. 113 ust. 11 cyt. ustawy o podatku VAT. Na mocy przepisu art. 96 ust. 10 cyt. ustawy o VAT podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, którzy następnie zostali zwolnieni od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni. Zgodnie przepisem art. 113 ust. 11 cyt. ustawy o VAT podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może dopiero po upływie 3 lat, licząc od końca miesiąca, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Ustalenia wymaga zatem, jaki był status podatnika również przed zakończeniem przez niego działalności, a mianowicie, czy był podatnikiem VAT czynnym czy zwolnionym. Interpretacje, o których mowa w art. 14 a i n. cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, stanowią ocenę prawną stanowiska pytającego (podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego podatnika, osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe podatnika) w jego indywidualnej sprawie, która nie toczy się jednak jeszcze w ramach postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej albo postępowania przed sądem administracyjnym. Pytający jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. W ramach interpretacji organ podatkowy ma dokonać oceny tego stanowisku na podstawie przytoczonych przepisów prawa. Udzielenie interpretacji następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Przepis art. 14a § 2 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa stawia przed wnioskiem o udzielenie interpretacji wymagania związane z tym, aby wniosek był złożony na piśmie i w sposób wyczerpujący przedstawiał stan faktyczny sprawy oraz własne stanowisko wnioskodawcy w sprawie. Wniosek traktuje się jak podanie w rozumieniu art. 160 § 1 i 2 oraz art. 170 § 1 ustawy. Dlatego też z art. 14a § 5 cyt. ustawy wynika obowiązek wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku. Nie może być wątpliwości co do tego, że wniosek wymieniony w art. 14a cyt. ustawy stanowi podanie w rozumieniu art. 168 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa i wobec tego mają do niego zastosowanie nie tylko art. 169-170 cyt. ustawy, lecz także pozostałe przepisy ordynacji podatkowej dotyczące podań. Z formalnego punktu widzenia załatwienie wniosku polegające na udzieleniu wnioskodawcy pisemnej interpretacji - co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego - następuje w drodze postanowienia (art. 14a § 4 ustawy). Postanowienie to powinno zawierać wszystkie elementy wskazane w art. 217 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa w odniesieniu do postanowień wydawanych przez organy podatkowe. Postanowienie w sprawie udzielenia interpretacji powinno ponadto zawierać: 1) w sentencji - tylko ocenę stanowiska wnioskodawcy jako prawidłowego lub nieprawidłowego, 2) w uzasadnieniu - przytoczenie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy uznanego za nieprawidłową, 3) informację o stanie prawnym obowiązującym w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym, 4) informację o niewiążącym dla wnioskodawcy charakterze interpretacji, 5) informację o wiążącym charakterze interpretacji dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej, 6) pouczenie o przysługującym wnioskodawcy zażaleniu na postanowienie i terminie jego wniesienia. Organ podatkowy nie może też korygować stanu faktycznego przedstawionego przez stronę skarżącą, ani traktować w sposób wybiórczy jego elementów. Jeśli ma bowiem co do niego wątpliwości, to powinien je usunąć poprzez wezwanie wnioskodawcy do złożenia dodatkowych informacji lub wyjaśnień. Organ podatkowy wydając pisemną interpretację w niniejszej sprawie naruszył zatem przepis art. 14 a cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).