I SA/Kr 1563/13

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.Z. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi B.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 24.07.2013r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznych postanawia: przyznać adwokatowi M.Z., wykonującemu zawód w ramach "Kancelarii Adwokackiej Z.", znajdującej się w K. przy ul. T., wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w kwocie 147,60 zł. ( sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy ) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł. (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) W dniu 30.10.2013r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej , dnia 21.11.2013r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 14.01.2014r. oddalił skargę a Referendarz sądowy WSA w Krakowie dnia 06.03.2014r. przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi. W dniu 16.04.2014r. wyznaczony adwokat wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 14.01.2014r. Zawierała ona wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 07.10.2015r. oddalił skargę kasacyjną. Wyznaczony adwokat wniósł natomiast do NSA wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Wniosek ten przekazany został do WSA w Krakowie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej sporządził skargę kasacyjną. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt. 2) lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.) w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801). Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).