I SA/Kr 1564/10

Sygn. akt I SA/Kr 1564/10 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 grudnia 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Urszula Zięba, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010r., sprawy ze skargi "E" Spółka z o.o. w K., na indywidualną interpretację Ministra Finansów, z dnia 7 lipca 2010r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe - Strona skarżąca "E" Sp. z o.o. z siedzibą w K. wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej, działającego z upoważnienia Ministra Finansów o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorygowania podatku należnego wynikającego z wystawionej faktury korygującej niezwłocznie po jej wystawieniu, bez oczekiwania na otrzymanie od kontrahenta potwierdzenia otrzymania faktury korygującej. Zdaniem wnioskodawcy, przepisy unijne, a w szczególności Dyrektywa VAT nr 112 nie wprowadza, jako warunku powstania prawa do obniżenia podatku VAT, obowiązku posiadania dowodu doręczenia faktury korygującej nabywcy towaru lub usługi. Ustawodawca krajowy nie ma możliwości wprowadzania żadnych dalej idących wymogów formalnych do porządku krajowego aniżeli te określone, jako wymogi krańcowe określone w przepisach unijnych. Tym samym warunki określone w art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług należy uznać za niezgodne z prawem unijnym, albowiem narusza zasadę neutralności, stanowiącą istotę podatku pośredniego od wartości dodanej, jakim jest polski VAT. Wobec powyższego nie ma podstaw do stosowania wymogu określonego w art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, zatem podatnik nabywa prawo do obniżenia podatku VAT z chwilą wystawienia faktury korygującej bez konieczności oczekiwania na otrzymanie potwierdzenia doręczenia tej faktury korygującej nabywcy towaru lub usługi. Za takim sposobem interpretacji przemawia również stanowisko judykatury. Zwrócić w tym aspekcie należy uwagę na wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 listopada 2009 roku sygn. akt III SA/Wa 1255/09). Dyrektor Izby Skarbowej, działający z upoważnienia Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lipca 2010r. nr [...] stwierdził, iż stanowisko strony skarżącej jest nieprawidłowe. W ocenie organu, ustawowy wymóg posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej, o którym mowa w art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, stanowi istotny element prawidłowości funkcjonowania systemu VAT i oznacza przyjęcie przez drugą stronę transakcji (kontrahenta) zmian warunków umowy, do których jak najbardziej należy zaliczyć zmianę ceny czy udzielenie rabatu. Dopiero bowiem w momencie przyjęcia faktury czy korekty faktury przez nabywcę dokument taki wchodzi do obrotu prawnego. Celem wystawienia faktury korygującej jest doprowadzenie faktury pierwotnej i podstawy opodatkowania do stanu odpowiadającego rzeczywistości, zatem brak otrzymania przez sprzedawcę (a jednocześnie wystawcę faktury korygującej), potwierdzenia przyjęcia przez nabywcę towaru lub usługi faktury korygującej spowodowałoby, iż po stronie wystawcy faktury VAT zostałby skorygowany podatek należny wynikający z pierwotnej faktury VAT, natomiast po stronie nabywcy towaru lub usługi pozostałby nieskorygowany podatek naliczony wynikający wyłącznie z otrzymanej faktury VAT. A zatem stan wynikający z wystawionej faktury VAT odpowiadający sprzedawcy nie pokrywałby się ze stanem rzeczywistym wynikającym po stronie nabywcy. Strona skarżąca po wyczerpaniu środka zaskarżenia (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie art. 29 ust. 4a i ust. 4c ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, poprzez ich zastosowanie, mimo ich sprzeczności z przepisem art. 90 Dyrektywy Rady 2006/112/WE. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 16 września 2010r. sygn. akt I FSK 104/10 Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego: "Czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.L.06.347.1 ze zm.) stanowi, że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w pojęciu tych warunków i nie narusza zasady nautralności VAT oraz proporcjonalności warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) uzależniający prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?“ W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Sprawa rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny w tym postępowaniu dotyczyła skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2009 roku sygn. akt III SA/Wa 1255/09 (a więc wyrok przywoływany przez stronę skarżącą w treści wniosku o interpretację, a także w skardze). Jak wynika z treści uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2010r. przedstawiony problem prawny jest zbieżny z ocenianym w niniejszej sprawie, a Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie także podziela wątpliwości prawne wyrażone w uzasadnieniu postanowienia o skierowaniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego. Wobec zbieżności zagadnienia kierowanie odrębnego pytania prawnego przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie nie jest zasadne. Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost sprawy toczącej się przed Trybunałem Sprawiedliwości UE, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, w związku z postawionym w innej sprawie pytaniem prejudycjalnym i toczącym się w związku z nim postępowaniem przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Trybunał Sprawiedliwości UE jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym, a więc postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zaistniała zatem przesłanka zawieszenia postępowania, określona w art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Trybunał Sprawiedliwości UE rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego.