I SA/Kr 1571/09
PostanowienieWSA w Krakowie2010-02-16
Skład orzekający: Bogusław Wolas, Stanisław Grzeszek, Urszula Zięba
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od wyniku innego toczącego się postępowania (sądowego lub administracyjnego), sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. W niniejszej sprawie, wynik skargi kasacyjnej rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zawieszonej, ponieważ istnieje ryzyko wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia, na podstawie którego wydano zaskarżone postanowienie. Zawieszenie jest uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, ekonomiki procesowej oraz braku pełnych akt sprawy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczy skargi spółki "G" na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne jako bezprzedmiotowe z powodu wniesienia po terminie. Wcześniejsze postanowienie Dyrektora Izby Celnej zostało uchylone i przekazane do ponownego rozpatrzenia. Wyrok WSA w Krakowie oddalający skargę kasacyjną od postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej został zaskarżony skargą kasacyjną do NSA. Sąd zawiesił postępowanie, uznając, że jego wynik zależy od rozstrzygnięcia NSA w innej, tożsamej przedmiotowo sprawie.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 53/09.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 1571/09 | | POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2010 r., sprawy ze skargi "G" Spółka Jawna w S., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 14 sierpnia 2009 r. Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne, postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe -
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2009r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej umorzył postępowanie w sprawie zarzutów ‘G" spółka jawna G. R., A. D. w S. na postępowanie egzekucyjne jako bezprzedmiotowe, gdyż zarzuty zostały wniesione po upływie siedmiodniowego terminu.
Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia spółki z dnia 9 lipca 2009r., postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2009r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Na postanowienie ostateczne Dyrektora Izby Skarbowej została wniesiona skarga z dnia 23 września 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zez zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 czerwca 2009r. umarzające postępowanie w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 29 maja 2007r. nr [...].
Powyższe postanowienie zostało wydane na skutek uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej (postanowienie z dnia 31 października 2008r.) i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wcześniejszego postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 lipca 2008r. oddalającego zarzuty na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tych samych tytułów wykonawczych z dnia 29 maja 2007r. nr [...] do [...]
Na wyżej wymienione postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 października 2008r. nr [...] zostało wniesiona skarga, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wyrokiem z dnia 17 marca 2009r., sygn. akt I SA/Kr 53/09. Od wyroku została złożona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Jak z powyższego wynika w tej samej sprawie (zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] do [...]) toczyły się dwa postępowania zakończone rozstrzygnięciami ostatecznymi w toku dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, ale nieprawomocnymi z uwagi na ich zaskarżenie do sądu administracyjnego. Jedno z nich zostało zakończone wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny I instancji, zaskarżonego jednakże w drodze skargi kasacyjnej.
Bezspornym jest, że postępowania te są tożsame podmiotowo i przedmiotowo. Pozostają także w bezpośrednim związku funkcjonalnym, albowiem zaskarżone postanowienie w niniejszej sprawie zostało wydane na skutek postanowienia, które było przedmiotem zaskarżenia w sprawie sygn. akt I SA/Kr 53/09 zakończonej wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną.
Dlatego też w ocenie Sądu wynik rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w "tamtej" sprawie będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem nie można wykluczyć, że ewentualne uwzględnienie skargi kasacyjnej w dalszej konsekwencji doprowadzi do sytuacji, że z obrotu prawnego zostanie wyeliminowane postanowienie, na podstawie którego zostało wydane postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Powyższy przepis na mocy art. 126 Kodeksu postępowania administracyjnego znajdzie zastosowanie także do ostatecznych postanowień, w tym także do postanowień wydawanych na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten może polegać między innymi na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (por. wyrok NSA z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt II OSK 792/07). Niewątpliwie z takim związkiem mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, co wyżej zostało wykazane.
W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 20009r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji, czego w opisanej wyżej sytuacji, wywołanej prowadzeniem dwóch postępowań w tej samej sprawie nie można wykluczyć.
Mając wzgląd na ekonomikę procesową zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie wydaje się także uzasadnione z tego chociażby powodu, że Sąd nie dysponuje pełnymi aktami prowadzonego w sprawie postępowania administracyjnego – egzekucyjnego (dokumentami źródłowymi) niezbędnymi do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Całość akt sprawy w chwili obecnej znajduje się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w związku ze skargą kasacyjną złożoną od wyroku w sprawie sygn. akt I SA/Kr 53/09., co zostało potwierdzone na rozprawie przez pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej.
W tej sytuacji Sąd uznał, że wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania sądowego z urzędu, albowiem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2009r., sygn. akt I SA/Kr 53/09.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło