I SA/Kr 1581/06

WyrokWSA w Krakowie2007-02-02

Skład orzekający: WSA Urszula Zięba, WSA Bogusław Wolas, Asesor WSA Beata Cieloch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy motocykl jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa do jego napędu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że motocykl jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ definicja ta, w braku odrębnych regulacji w ustawie VAT, powinna być odczytywana przez pryzmat przepisów Prawa o ruchu drogowym. W związku z tym, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa do napędu motocykla.
Stan faktyczny
Spółka zwróciła się do organów podatkowych z wnioskiem o interpretację prawa podatkowego, pytając o możliwość odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa do motocykli, które zamierzała wykorzystywać w działalności gospodarczej. Organy podatkowe uznały, że motocykl jest pojazdem samochodowym w rozumieniu ustawy o VAT, odwołując się do definicji z Prawa o ruchu drogowym, co skutkowało odmową prawa do odliczenia podatku naliczonego od paliwa. Spółka wniosła skargę do WSA, argumentując, że motocykle i pojazdy samochodowe to odrębne kategorie według PKWiU.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 1581/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Bogusław Wolas, Asesor WSA Beata Cieloch (spr), Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2007r., sprawy ze skargi "G" S.A. (obecnie "P" S.A.) w K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 8 sierpnia 2006r Nr [...], w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, - s k a r g ę o d d a l a - Decyzją z dnia 8 sierpnia 2006 roku nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Spółki G. S.A w K., Dyrektor Izby Skarbowej odmówił zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego, nr [...] z dnia [...].05.2006 r., w sprawie udzielenia interpretacji dotyczącej zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Pismem z dnia [...] kwietnia 2006 roku Spółka G. S.A zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Zapytanie dotyczyło możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa wykorzystywanego do napędu motocykli. Z przedstawionego stanu faktycznego wynikało, że spółka prowadzi działalność gastronomiczną w kilku miastach na terenie Polski. W celu zwiększenia przychodów i pozyskania nowych klientów spółka rozważa możliwość zastosowania motocykli w działalności gospodarczej. Zdaniem Spółki, motocykle nie są samochodami, są odrębnym środkiem transportu, dlatego też ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm., dalej zwanej ustawą o VAT)., nie dotyczy zakupu paliwa do napędu motocykli. Organ I instancji uznał przedstawione we wniosku stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Zajął on stanowisko, że w ustawie o VAT pojęcie pojazdów samochodowych nie zostało zdefiniowane, dlatego należy posłużyć się definicją określoną w ustawie z dnia 20.06.1997r. prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2003r. Nr.58,poz.515 z poźn.zm), zgodnie z którą motocykl jest pojazdem samochodowym jednośladowym lub z bocznym wózkiem wielośladowy( art.2 pkt.33 i pkt 45 cyt. ustawy). Dlatego też, stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony od zakupu paliwa do motocykli. W przypadku takim bowiem nie występują okoliczności, o których mowa w art. 86 ust. 4 w/w ustawy. Organ II instancji uznał przedstawioną we wniosku ocenę stanu faktycznego za prawidłową. Wskazał on, że definicję pojazdu samochodowego zawiera Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 2 pkt 33 w/w ustawy pojazd samochodowy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25km/h. W myśl pkt 45 powołanego artykułu ustawy o ruchu drogowym, motocykl jest traktowany jako pojazd samochodowy jednośladowy lub z bocznym wózkiem - wielośladowy. Organ podkreślił, że dla potrzeb prawa podatkowego nie mogą być formułowane odrębne definicje, jeśli uprzednio zostały zdefiniowane w innych ustawach właściwych dla tego rodzaju zagadnień. Zasadnym zatem jest przyjęcie, iż w przypadku definiowania pojęcia "pojazd samochodowy" na potrzeby ustawy o podatku od towarów i usług należy odwoływać się do ustawy Prawo o ruchu drogowym, a nie jak podnosi Spółka do Polskiej Kwalifikacji Wyrobów i Usług ( 34.1 PKWiU). Interpretacja taka jest także zgodna z intencją ustawodawcy skoro w przepisie art. 86 znajduje się odwołanie do przepisów Prawa o ruchu drogowym. Stosownie do treści art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust.3. W związku z powyższym, nie przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących zakupu paliwa wykorzystywanego do napędu motocykla, ponieważ przedmiotowy motocykl jako pojazd samochodowy nie spełnia wymogów określonych w art. 86 ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT. W skardze na powyższą decyzję Spółka wniosła o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu podała, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem, iż na potrzeby ustawy o podatku od towarów i usług należy odwoływać się do ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ pomija bowiem treść art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, w którym znajduje się wyraźnie wskazanie, iż towarami są miedzy innymi rzeczy ruchome, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Takim aktem wykonawczym jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6.04.2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Z powyższej klasyfikacji wynika, że pojazdy samochodowe i motocykle to odrębne kategorie w ramach sprzętu transportowego. Gdyby więc wolą ustawodawcy było objęcie ograniczeniem zawartym w art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT również motocykli wówczas znalazłoby to wyraz poprzez wyraźne wymienienie tychże w wymienionym przepisie bądź posłużenie się szerokim pojęciem "sprzętu transportowego", a nie "pojazdów samochodowych". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji wskazał, iż sklasyfikowanie według PKWiU motocykli do działu "sprzęt transportowy pozostały", a nie do działu "pojazdy mechaniczne, przyczepy i naczepy" nie przesądza, iż motocykle nie są pojazdami samochodowymi, o których mowa w art. 86 ust. 3 oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. Skoro pojazd samochodowy nie może być jednoznacznie identyfikowany w oparciu o przepisy statystyczne, a ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia pojazdu samochodowego, to należy się w tym zakresie odwołać właśnie do ustawy Prawo o ruchu drogowym. Oznacza to, że w przypadku gdy ustawa o VAT dla potrzeb tego podatku nie wprowadza definicji specjalnej, to należy się odwołać do definicji zawartej w ustawie właściwej dla danego rodzaju zagadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 z 2002r.poz.1269 z poźn. zm.- oznaczana dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada ,czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o prawidłowe przepisy prawa materialnego jak i przepisy postępowania. Zgodnie z treścią art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r.o podatku od towarów i usług ( Dz.U. Nr 54, poz.535 z późn.zm) w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł . Z kolei art. 88 ust.1 pkt 3 w/w ustawy stanowi ,iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych , o których mowa w art.86 ust.3. Zdaniem Sądu prawidłowe jest stanowisko organów podatkowych ,iż w przypadku gdy ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji "pojazdu samochodowego" należy w tym zakresie odwołać się do definicji ustawowej zawartej w ustawie z dnia z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2003r. Nr.58, poz.515 z poźn.zm), które określa co należy rozumieć przez pojazd samochodowy. Odesłanie do powyższej definicji uzasadnione jest ponadto tym ,iż sam ustawodawca w ustawie o podatku od towaru i usług odsyła do ustawy Prawo o ruchu drogowym - art. 86 ust.4. I tak przykładowo należy w tym miejscu zacytować, że przepis art.86 ust 4 ustawy o VAT nie dotyczy : 1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; ) 5) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy; 6) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;" Przepisy zaś rangi ustawowej mają znaczenie nadrzędne na przepisami wykonawczymi do ustaw . Nie zasługuje więc na uwzględnienie zarzut strony skarżącej ,iż w tym przypadku należy odnieść się do przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 roku w sprawie Polskiej Kwalifikacji Wyrobów i Usług ( Dz.U. Nr 90 z 2005 r. ,poz.760 )., w którym to dokonano wyodrębnienia kategorii : pojazdy samochodowe przyczepy i naczepy i sprzętu transportowego pozostałego , w którym wymieniono motocykle i rowery . Stanowiska tego nie uzasadnia także odesłanie do tych klasyfikacji w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, który zawiera odesłanie do "towarów " . Ten sam bowiem przepis w art.2 pkt.10 zawiera odesłanie do " nowych środków transportu" . Tak więc powyższe przepisy nie definiują pojęcia pojazdu samochodowego. Potwierdza to słuszność dokonanej przez organy podatkowe interpretacji. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.), pojazd samochodowy to pojazd silnikowy a więc wyposażony w silnik - którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego - art. 2 pkt 33w/w ustawy. Z punktu 45 tego samego artykułu wynika natomiast, że motocykl to pojazd samochodowy jednośladowy lub z bocznym wózkiem - wielośladowy. Motocykl jest więc pojazdem samochodowym. Z tego względu Sąd uznał, że słuszne jest stanowisko, iż skarżącej Spółce nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa do napędu motocykli wykorzystywanych dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za nieuzasadnioną i w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło