I SA/Kr 1590/09

Sygn. akt I SA/Kr 1590/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 stycznia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2010 r., sprawy ze skargi W. G., na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 23 września 2009 r. Nr [...], w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007, - skargę oddala - Wyrokiem z dnia 19 lutego 2009 roku, sygnatura akt: I SA/Kr 1254/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził w całości nieważność decyzji z dnia 28 lipca 2008 roku, Nr [...] Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz nieważność decyzji z dnia 30 maja 2008 roku nr [...] Kierownika Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w części dotyczącej odmowy W. G. (zwanemu dalej "skarżącym") przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją nr [...] z dnia 6 lipca 2009 roku Kierownik Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił skarżącemu przyznania za rok 2007 uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. W uzasadnieniu organ stwierdził, że w świetle § 4 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybów przyznawania tej płatności (Dz.U. Nr 46, poz. 309 ze zm.) dla uzyskania wnioskowanej płatności uzupełniającej za 2007 koniecznym było przyznanie rolnikowi w 2006 roku płatności uzupełniającej do powierzchni trwałych użytków zielonych lub powierzchni upraw trwałych przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Przeprowadzone postępowanie kontrolne wykazało natomiast, że skarżący złożył wprawdzie wniosek o przyznanie przedmiotowej płatności niemniej jednak, na skutek braku usunięcia jego wad formalnych, tej płatności w 2006 roku nie otrzymał. W związku z czym organ odmówił przyznania płatności za 2007 rok. W odwołaniu z dnia 20 lipca 2009 roku skarżący domagał się uchylenia powyższego rozstrzygnięcia oraz przyznania mu wnioskowanej płatności uzupełniającej. Zarzucił organowi naruszenie § 5 wspomnianego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z 13 marca 2007 roku poprzez brak jego zastosowania. W jego opinii bowiem, właśnie na podstawie wskazanego przepisu winien był otrzymać omawianą dotację. W ocenie skarżącego bez znaczenia był przy tym fakt, że w latach 2004 i 2005 skutecznie wnioskował o przyznanie płatności obszarowej, ponieważ zawarte w § 5 ww. rozporządzenia sformułowanie "nie występował uprzednio z wnioskiem o przyznanie płatności", dotyczyć miało tylko roku ubiegłego tj. 2006. Poza tym, dodawał skarżący, organ nie powołał w decyzji, na mocy których przyznano wnioskodawcy w latach 2004-2005 płatności obszarowych. On sam zaś nie posiadał dokumentów archiwalnych, z których wynikałoby, czy otrzymał płatności czy też nie. Nie został więc, w opinii W. G., wyjaśniony należycie stan faktyczny. W decyzji z dnia 23 września 2009 roku nr [...] Dyrektor ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji. Dodał także, że § 5 omawianego rozporządzenia nie mógł mieć w stosunku do skarżącego zastosowania, ponieważ dotyczył on sytuacji, kiedy rolnik nie występował uprzednio z wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów rolnych. W rozważanym przypadku natomiast postępowanie jednoznacznie wykazało, że skarżący składał w latach 2004-2006 wnioski o płatności obszarowe. Przy czym w 2004 i 2005 roku je otrzymał, a to w 2004 roku na mocy decyzji Kierownika Biura ARiMR z dnia 28 grudnia 2004 roku nr [...]; a w 2005 roku na mocy decyzji ww. organu z dnia 6 marca 2006 roku [...]. Natomiast w 2006 roku skarżący nie otrzymał płatności ponieważ jego wniosek został pozostawiony bez rozpoznania ze względu na nieuzupełnienie jego braków formalnych. W skardze z dnia 9 października 2009 roku skarżący zażądał uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów według norm przepisanych, podnosząc dotychczasowe zarzuty i ich uzasadnienie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy domagał się jej oddalenia, podtrzymując wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiotem sporu była przede wszystkim wykładnia § 5 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybów przyznawania tej płatności. W szczególności strony spierały się odwołanie się w ww. przepisie do faktu braku występowania "uprzednio" z wnioskiem o przyznanie płatności należy rozumieć jedynie jako odwołanie się wyłącznie do roku 2006 (a poza sporem było, że w tym roku skarżący nie otrzymał płatności), czy też wszystkich lat poprzedzających rok 2007. Skarżący wprawdzie podnosił brak wykazania przez organy, że otrzymał płatności za 2004 i 2005 rok, niemniej jednak nie zaprzeczał, że takie płatności faktycznie otrzymał. Odwołując się więc do mającego również zastosowanie w sprawie ww. § 4 ust.1 należy zauważyć, że przepis ten stanowi, że płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli: 1) rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; 2) na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Ponadto w świetle § 5 omawianego aktu prawnego w przypadku gdy rolnik nie występował uprzednio z wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów rolnych, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40, ze zm.) oraz art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, płatność zwierzęca przysługuje mu, jeżeli w okresie od dnia 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Z brzmienia przytoczonych przepisów wynika, iż § 5 ma zastosowanie do rolników, którzy "(...) nie występowali uprzednio z wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów rolnych" (z wyjątkami ustawowymi, które dla wykładni tej normy w niniejszej sprawie są bez znaczenia). Należy w pełni podzielić prezentowany przez organy pogląd, że językowe rozumienie użytego przez ustawodawcę słowa "uprzednio" wskazuje na stan, który miał miejsce wcześniej niż interesujące nas obecnie zdarzenie. Dokonał się on przed tym zdarzeniem. W związku z czym chodzi o sytuację, kiedy rolnik wcześniej (tj. przed 2007 rokiem) nie występował z wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Nieuprawniona jest więc zawężająca wykładnia skarżącego, który słowo "uprzednio" ogranicza tylko do roku 2006. Nie znalazła ona bowiem poparcia w literalnej wykładni rozważanego przepisu. Także porównanie treści § 4 ust. 1 i § 5 ust. 1 dowodzi, że ten pierwszy dotyczy osób, które ubiegały się już o płatności do gruntów rolnych, a ten drugi do osób, które z takim wnioskiem dotychczas nie wystąpiły. W przedmiotowym przypadku, jak wynika z akt sprawy, skarżacy bezspornie ubiegał się o płatność do gruntów rolnych za 2006 roku (temu nie przeczy nawet skarżący). Płatności nie otrzymał, gdyż wniosek pozostawiono bez rozpoznania (jego braki formalne nie zostały uzupełnione). Zdaniem skarżącego, skoro wniosek pozostawiono bez rozpoznania, to nie wywołał on skutków prawnych i należy traktować go jako niezłożony. Tyle że, skarżący nie zauważył, że § 5 rozporządzenia mówi o osobach, które nie występowały z wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Odnosi się zatem do samej skutecznej (w sensie fizycznym) czynności złożenia odpowiedniego wniosku do właściwego organu. Dalszy los tego wniosku w świetle powołanego przepisu pozostaje bez znaczenia. Dlatego też fakt pozostawienia wniosku skarżącego o przyznanie płatności za rok 2006 bez rozpoznania nie eliminuje faktycznej czynności jego wniesienia. Poza tym przeprowadzone postępowanie dowiodło, iż w latach 2004-2005 skarżący również składał wnioski o płatności. Co więcej, jak wynika z uzasadnienia decyzji organów z pozytywnym skutkiem. Obecne twierdzenia skarżącego jakoby organ nie powoływał w decyzji szczegółowych rozstrzygnięć w zakresie płatności za lata 2004 i 2005, o ile trafne odnośnie decyzji organu pierwszej instancji, tak chybione w stosunku do decyzji organu odwoławczego, który wskazał wyraźnie, na mocy jakich decyzji skarżący ww. płatności otrzymał. Oprócz tego sam skarżący zdaje się być niekonsekwentny, gdyż zarówno w odwołaniu jak i skardze pisze, że "(...) nie ma w tym zakresie znaczenia okoliczność, że skarżący skutecznie wnioskował o przyznanie płatności obszarowych za lata 2004 i 2005 (...)". Sam więc potwierdza, że po pierwsze za lata 2004 i 2005 składał wnioski o płatności, a po drugie, że były one skuteczne. Ustalenie już istnienia pierwszej z przytoczonych okoliczności powodowało, co zostało wyżej wyjaśnione, zastosowanie § 4 omawianego rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe, wobec bezzasadności skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Powołany przepis stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.