I SA/Kr 1600/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym, zażalenia K.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lutego 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi K.D. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji p o s t a n a w i a : odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 22 lutego 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, odrzucił skargę kasacyjną K.D. (dalej: skarżącego) na postanowienie tego Sądu z dnia 27 listopada 2012 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Postanowienie to zostało skarżącemu doręczone z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia w dniu 14 marca 2013 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). W dniu 3 kwietnia 2013 r. (data nadania przesyłki poleconej w placówce operatora wyznaczonego) skarżący złożył pismo procesowe z dnia 2 kwietnia 2013r., do którego dołączył pismo z dnia 28 marca 2013 r., zatytułowane jako zażalenie, w którym podano sygnaturę akt niniejszej sprawy. Pismo to skarżący podpisał samodzielnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), na wydane przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie Sądu, pisma procesowe skarżącego wniesione do Sądu w dniu 3 kwietnia 2013 r. należy zakwalifikować jako zażalenie na postanowienie z dnia 22 lutego 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pismo to zostało tak zatytułowane, a ponadto w jego treści skarżący wyraża niezadowolenie z treści wspomnianego rozstrzygnięcia. Należy jednak zauważyć, że w myśl art. 194 § 2 i 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a ponadto wnosi się je w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Należy przy tym podkreślić, że skarżący został pouczony o terminie wniesienia zażalenia, jak i o obowiązku sporządzenia go przez adwokata lub radcę prawnego przy okazji doręczenia odpisu kwestionowanego postanowienia. Pomimo tego, w rozpoznawanej sprawie, zażalenie skarżący wniósł samodzielnie z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego. Ponadto pismo to zostało wniesione do Sądu w dniu 3 kwietnia 2013 r. (art. 83 § 3 p.p.s.a.), a zatem po upływie (w dniu 21 marca 2013 r.) siedmiodniowego terminu na wniesienie zażalenia. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 i 4 oraz z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji. Z przepisów tych wynika bowiem, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie lub niedopuszczalne z innych przyczyn. Jak wskazano powyżej, nie ulega wątpliwości, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Ponadto zażalenie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, a mianowicie wniesienia go bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Zażalenie takie, jak zostało wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia, powinno zostać sporządzone przez adwokata bądź radcę prawnego. Wyjątkiem od tej zasady jest sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w pewnej kategorii spraw przez doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego. Inny wyjątek dotyczy określonej kategorii osób, które samodzielnie mogą wnosić zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej i są one enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu (sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych). Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, aby skarżący należał do kręgu tych osób. Z tego też powodu zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu stosownie do treści powołanych wcześniej przepisów. Pogląd ten został już ugruntowany w orzecznictwie sądowym. W postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie (FSK 3/04, LEX nr 83280, M.Prawn. 2004/5/202, PP 2004/7/53). Z kolei w postanowieniu z dnia 30 lipca 2008r. (I OZ 555/08, LEX nr 494297) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej (art. 175 § 1 p.p.s.a.) jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 176 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się w postanowieniu z dnia 24 maja 2007 r. (II OZ 464/07, LEX nr 360337) w którym stwierdził, że niezachowanie przymusu adwokacko – radcowskiego jest równoznaczne z brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Tak samo wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2010 r. (II OZ 571/10 – LEX nr 643665) stwierdzając, że własne sporządzenie skargi kasacyjnej, wbrew przymusowi radcowsko-adwokackiemu jest brakiem formalnym tego środka odwoławczego, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i uzasadnia jej odrzucenie. Stanowisko takie znalazło również potwierdzenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r. (I OZ 320/11 – LEX nr 795309), w którym wprost zostało stwierdzone, że sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Wprawdzie orzeczenia te odnoszą się do odrzucenia skargi kasacyjnej, lecz z mocy art. 187 § 2 p.p.s.a. mają one bezpośrednie odniesienie w przypadku zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie wskazanych w uzasadnieniu przepisów p.p.s.a.