I SA/Kr 1651/11

sygn. akt I SA/Kr 1651/11 Kraków, dnia 25 maja 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 lipca 2011r., znak [...],[...],[...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: ustanowić dla skarżącej pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J.D. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 lipca 2011r., znak [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym – o zwolnienie od kosztów oraz o ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca (lat 69) podała, że jest rozwódką, mieszka sama, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1068,25 zł netto. Wydatki skarżącej stanowią: czynsz w kwocie 405,00 zł, opłaty za energię elektryczną 70 zł, gaz 100 zł i telefon 50 zł oraz podatek od nieruchomości w kwocie 380,00 zł na kwartał. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o pow. 48 m2, trzech działek o łącznej pow. 46 arów położonych na os. L., współwłaścicielką działki o pow. 12 arów zabudowanej starym drewnianym domem o pow. 100 m2 oraz działki o pow. 1,071 ha sklasyfikowanej jako teren rekreacyjno – wypoczynkowy. Nadto wskazała, że jest osobą schorowaną i miesięcznie na lekarstwa wydaje 200 zł. W toku postępowania skarżąca podała też, że po odliczeniu stałych miesięcznych wydatków pozostaje jej niespełna 10 zł na wyżywienie. Podała, że praktycznie nie ma pieniędzy na zakup środków czystości i odzieży. Osiągane przez nią dochody pozwalają na utrzymanie się na granicy egzystencji. Podała, że posiadane przez nią nieruchomości nie mają żadnej wartości ze względu na ich położenie na terenie zalewowym i przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego pod zieleń parkową oraz nieuregulowany stan prawny, co sprawia, że nie mogą one stanowić przedmiotu zabezpieczenia kredytu. Wskazała, że jedynie bezinteresowna pomoc w przygotowaniu pism pozwala jej na dochodzenie jej praw majątkowych. Skarżąca podała, że obecnie jest chora i jakikolwiek jej udział w postępowaniu sądowym jest wykluczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 grudnia 2011r., sygn. akt I SA/Kr 1651/11 – w punkcie I. – zwolnił skarżącą J.D. od wpisu od skargi, zaś – w punkcie II. – oddalił w pozostałej części jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W wyniku zażalenia, wniesionego przez J.D., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 marca 2012r., sygn. akt II FZ 249/12, uchylił postanowienie sądu pierwszej instancji w zakresie punktu II. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wytknął sądowi pierwszej instancji w szczególności to, że bezrefleksyjnie stwierdził, iż skarżąca jest właścicielką nieruchomości, a więc może je sprzedać lub wydzierżawić. Sąd stanął na takim stanowisku mimo wyraźnego stwierdzenia przez skarżącą, że nieruchomości te są bezwartościowe, gdyż znajdują się na terenach zalewowych, bądź przeznaczone są w planie zagospodarowania na park. W niniejszej sprawie nie jest więc wykluczone, że nieruchomości z uwagi na ich cechy nie mogą zostać zbyte czy wydzierżawione, ani nie można ustanowić ich przedmiotem zabezpieczenia pożyczki. W konsekwencji okazać się może, że nieruchomości te nie rzutują na możliwości płatnicze skarżącej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji nie rozważył tych okoliczności wystarczająco, ograniczając się tylko do ogólnikowego stwierdzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 -oznaczona dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2 tego przepisu), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.), zaś częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z przepisem art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej może nastąpić: w zakresie całkowitym- gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym- gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżącej przysługuje już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, wynikające z punktu I. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 grudnia 2011r., sygn. akt I SA/Kr 1651/11. Na obecnym zaś etapie rozstrzygnąć należy, czy skarżąca spełnia przesłanki przyznania z urzędu pełnomocnika – doradcy podatkowego. Ocena dochodów skarżącej i ponoszonych przez nią wydatków prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z otrzymywanej emerytury wygospodarować środków pieniężnych na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Skarżąca posiada co prawda nieruchomości, jednakże z uwagi na ich położenie na terenie zalewowym bądź przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na urządzenie parku, wykluczona jest ich sprzedaż bądź uzyskiwanie przychodów z ich wynajęcia czy wydzierżawienia. Wobec tego uznać należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, związanych z udziałem w nim pełnomocnika z wyboru. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 245 § 1 i art. 246 § 1 p.p.s.a.