I SA/Kr 1653/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W.K. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi A.M., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 20.08.2015r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, postanawia: przyznać radcy prawnemu W.K., wykonującemu zawód w ramach "Kancelarii Radcy Prawnego", znajdującej się w G. przy ul. W., wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w kwocie 295,20 zł. ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) W dniu 18.12.2015r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał A.M. prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Wicedziekan Rady OIRP, dnia 07.01.2016r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego W.K.. W piśmie procesowym z dnia 11.02.2016r. radca prawny wniósł m.in. o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, oświadczając, że skarżąca nie uiściła tego wynagrodzenia. W dniu 23.02.2016r. WSA w Krakowie oddalił skargę, na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik strony skarżącej wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł., na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz.U z dnia 2013r., poz. 490), w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1805). Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250 § 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).