I SA/Kr 166/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r., p o s t a n a w i a : I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 5.387 zł (słownie: pięć tysięcy trzysta osiemdziesiąt siedem), tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz skarżącego kwoty 213 zł (słownie: dwieście trzynaście), tytułem nadpłaconego wpisu. L.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję nr [...] z dnia 4 grudnia 2012 r., mocą której Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję nr [...] Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 9 lipca 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. Decyzją z dnia 1 października 2013 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uwzględnił skargę w całości oraz zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że uchylił w całości ww. decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej i umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Sąd stwierdza, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 października 2013 r. została wydana w sposób odpowiadający celom instytucji autokontroli, w szczególności, zmienia ona w całości zaskarżone rozstrzygnięcie w ten sposób, że uchyla decyzję organu I instancji i postępowanie w sprawie umarza. Oznacza to tym samym, że skarżący osiągnął cel, jaki przyświecał mu przy składaniu skargi do Sądu. Warunkiem bowiem zastosowania autokontroli przez organ administracji publicznej jest uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej, a także wniosków. W konsekwencji organ może skorygować zaskarżone działanie wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego. Ponadto, przez uwzględnienie skargi w całości należy rozumieć doprowadzenie do stanu, w którym istota sprawy zostaje rozstrzygnięta ostatecznie, zgodnie z oczekiwaniem strony wynikającym z jej skargi skierowanej do sądu. Przy czym oczekiwania strony co do załatwienia (zakończenia) sprawy, należy odnosić do meritum sprawy, a nie do formalnej kwestii brzmienia rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie warunki te zostały spełnione. Choć organ nie wypowiedział się w powyższej decyzji co do tego, czy zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, to należy przyjąć, że organ uznał, iż jego wcześniejsze działanie nie było obarczone brakiem podstawy prawnej albo działaniem z rażącym naruszeniem prawa (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 934/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja została uchylona należało uznać postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie za bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1168/05, LEX nr 321161). Z tego względu podlegało ono umorzeniu na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 201 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożyła się równowartość wpisu sądowego od skargi oraz wynagrodzenie adwokata, ustalone zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Z kolei w przedmiocie zwrotu nadpłaconego wpisu orzeczono stosownie do art. 225 p.p.s.a. Skarżący uiścił bowiem wpis w kwocie 2.000 zł (k. 100), gdy tymczasem w świetle § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy w sprawie, w której wartość przedmiotu zaskarżenia określono na 89.314 zł, wynosił 1.787 zł. Z tych przyczyn, postanowiono jak w sentencji.