I SA/Kr 1669/15

WyrokWSA w Krakowie2016-01-08

Skład orzekający: Piotr Głowacki, Grażyna Firek, Urszula Zięba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy administracji prawidłowo odmówiły przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z powodu stwierdzenia zaniedbań w utrzymaniu gruntów rolnych i przekroczenia dopuszczalnego progu zawyżenia powierzchni?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy prawa materialnego. Organy wykazały, że skarżący nie utrzymał gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnie z minimalnymi normami, co uzasadniało odmowę przyznania płatności. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z niego wywodzi skutki prawne, a skarżący nie przedstawił skutecznych dowodów podważających ustalenia organów.
Stan faktyczny
Skarżący J.W. złożył wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Organ I instancji odmówił przyznania płatności, uznając, że wielkość powierzchni uprawnionej do wsparcia została zawyżona o ponad 20% z powodu zaniedbań na kilku działkach. Organ II instancji utrzymał decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych, nieprawidłowości proceduralne i dowodowe. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

|Sygn. akt I SA/Kr 1669/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Sędziowie: WSA Grażyna Firek, WSA Urszula Zięba, Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2016 r., sprawy ze skargi J.W., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 24 sierpnia 2015 r. Nr [...], w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, na 2014 rok, , - s k a r g ę o d d a l a -, , Decyzją nr [...] z dnia 19.06.2015r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014, wobec J.W., odmówił przyznania płatności. Powodem tego rozstrzygnięcia było uznanie, iż wielkość powierzchni uprawnionej do wsparcia ustalono na poziomie 4,18 ha, co oznacza, że poziom zawyżenia przekroczył 20% (zawyżenia dot. działek S, B, C, E, K i N - zgodnie z wynikami kontroli terenowej ze stycznia 2015 r.) W odwołaniu od tej decyzji J.W. zarzucił, że decyzja została wydana po ustawowym terminie, skontrolowano działki nienależące do strony, nie uwzględniono braku wpływu zadrzewień i zakrzaczeń na produkcję rolniczą, kontrolowane działki sfotografowano wybiórczo, nie uwzględniono śladów wskazujących na wykoszenie działek skarżącego, nie wykazano różnic między trawami wieloletnimi nieskoszonymi i trawami skoszonymi. Wskazano także, iż niezrozumiałe są sprzeczności w wynikach kontroli ze stycznia 2015 r. z kontrolą z września 2014 r., przy czym bezpodstawnie nie uwzględniono dopisania do wniosku działki ewid. nr [...] w korekcie z lipca 2014 r., a na zapoznanie się z aktami sprawy wyznaczono stronie zbyt krótki termin. Dyrektor Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z 24.08.2015r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania, wskazując, że przeprowadzone przed organem I instancji postepowanie nie budzi wątpliwości pod względem proceduralnym. W ocenie organu odwoławczego prawidłowo stwierdzono w ramach kontroli różnice pomiędzy powierzchnią deklarowaną w ramach płatności obszarowych, a powierzchnią uprawnioną do przyznania płatności. Niezgodności ustalono na podstawie porównania powierzchni zadeklarowanych we wniosku strony oraz powierzchni stwierdzonych w wyniku kontroli terenowej wykonanej odnośnie gospodarstwa strony i opisanej w protokole. Zgodnie z treścią tego protokołu, kontrola w nim opisana odznaczała się następującymi cechami: • została wykonana metodą inspekcji terenowej (wykonana w gospodarstwie strony w dniach 29.01.2015r.–2015.02.04r.), tj. konieczna była rzeczywista obecność kontrolujących w gospodarstwie strony, • kontrolę przeprowadzili dysponujący odpowiednimi upoważnieniami pracownicy Biura Kontroli, na zlecenie organu II instancji dokonane w toku rozpatrywania pierwszego z odwołań strony (strona wskazała wówczas, że znaczną część działki ewid. [...] stanowi sad, co wymagało inspekcji, aby jednoznacznie to ustalić; przy okazji sprawdzono stan pozostałych działek strony, ponieważ dane z systemu elektronicznego ARiMR nie wskazywały na wykonanie wcześniej jakiejkolwiek kontroli terenowej na działkach strony), • czynności kontrolne polegały na określeniu charakterystyk obszarów objętych wnioskiem strony, w związku z wymogami płatności, do jakich te tereny zostały zgłoszone (dotyczyło to m.in. zweryfikowania grup upraw wskazanych przez stronę na działkach rolnych z jej wniosku o płatności i stwierdzeniu, czy powierzchnie tych działek odznaczały się dobrą kulturą rolną), • lokalizacja w terenie obszarów zadeklarowanych do płatności odbyła się na podstawie danych dotyczących działek ewidencyjnych (położenie geograficzne, granice i wielkość), na których strona umiejscowiła w swym wniosku poszczególne działki rolne, • ustalenia granic i pomiar powierzchni terenów uprawnionych do płatności dokonano certyfikowanymi urządzeniami GPS (które umożliwiają odpowiednio dokładne obliczenia obwodu i powierzchni kontrolowanego terenu), a ostateczne wyniki tych pomiarów zostały podane z uwzględnieniem tolerancji, której zakres jest uzależniony od wielkości i kształtu mierzonego obszaru oraz charakterystyk urządzeń, którymi wykonano te pomiary, • strona została zawiadomiona o terminie przeprowadzenia w/w kontroli, • strona nie uczestniczyła w czynnościach kontrolnych, • załączniki do w/w protokołu obejmowały m.in. płytę CD/DVD, na której nagrano: szkice wskazujące miejsca i kierunki wykonania zdjęć sporządzonych podczas kontroli, pliki graficzne ze zdjęciami wykonanymi podczas kontroli, pliki zawierające dane z pomiarów wykonanych urządzeniem GPS, na każdym ze zdjęć dotyczących kontrolowanych działek rolnych widnieje informacja o nr tego zdjęcia, działce uwidocznionej na tym zdjęciu, dacie wykonania zdjęcia i nr gospodarstwa, które było kontrolowane, pliki obrazujące pomiary GPS zawierają współrzędne ścieżek, po których poruszali się kontrolerzy w obrębie poszczególnych działek oraz miejsc z których wykonywano zdjęcia terenu, • protokół z w/w kontroli został przekazany stronie listem poleconym, bez części załączników (tj. bez zdjęć terenu i szkiców), wszystkie załączniki były i są dostępne przede wszystkim w siedzibie organu l instancji od momentu przekazania protokołu do tego organu. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podał, iż brak przyjęcia do płatności działki rolnej U, dopisanej przez stronę w korekcie wniosku z 18.07.2014 r. i położonej na działce ewidencyjnej 162/1, wynikał z upływu terminu do jej zgłoszenia, a także braku podstaw do wyjątkowego dopuszczenia tej zmiany z art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 wobec zgłoszenia zmiany, gdy rolnik został wcześniej powiadomiony o zamiarze właściwego organu, co do przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz jeżeli organ poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Na formularzu zmiany (korekty) składanej w myśl art. 73 nie można dodawać nowych działek ewidencyjnych lub rolnych, ani zwiększać powierzchni deklarowanej do płatności. Nie dopuszcza się także zmiany polegającej na zastąpieniu uprawy dotychczasowej inną, na którą przysługuje wyższa płatność. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wniósł w odpowiednim terminie do Agencji żadnych dokumentów, które można byłoby uznać za odpowiednio dokonaną zmianę do uprzednio złożonego wniosku, bądź wycofanie jego części związanej z działkami, na których stwierdzono nieprawidłowości. W/w korekta dotycząca działki rolnej U została złożona dopiero 18.07.2014 r. W takiej sytuacji dodanie do wniosku w/w działki było już niemożliwe. Informacja o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym została do skarżącego wysłana 1.06.2015 r. Jak wynika, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dokument został odebrany przez stronę w dniu 16.06.2015 r. zatem najprawdopodobniej po dwukrotnym awizowaniu przez pocztę. Termin wyznaczony do zapoznania się z aktami sprawy upływał 18.06.2015 r.; żaden z przepisów nie zakazuje stronie w tym terminie kontaktu telefonicznego z organem i wyrażenia woli zapoznania się z aktami sprawy. Strona nie wykazała inicjatywy w tym zakresie. Kontrola gospodarstwa ujawniła szereg nieprawidłowości dotyczących zgłoszonego do płatności gruntu - nieprawidłowości pod kodem DR18: • dla działki rolnej B (0,24 ha) - działka ewidencyjna nr 251 • dla działki rolnej C (0,12 ha) - działka ewidencyjna nr 888 • dla działki rolnej E (0,12 ha) - działka ewidencyjna nr 2018 • dla działki rolnej K (0,12 ha) - działka ewidencyjna nr 220 • dla działki rolnej N (0,18 ha) - działka ewidencyjna nr 279 oraz nieprawidłowości oznaczone kodem DR13+ dla działki rolnej T (0,40 ha) - powierzchnia stwierdzona w czasie kontroli - 0,28 ha. (działka ewidencyjna nr 278). Ponadto w odniesieniu do działek rolnych: A, D, F, H, l, L, M, O, P, R, T wpisano dla całej działki lub jej części adnotację "trawy wieloletnie" nieskoszone". W odniesieniu do działki rolnej S - stwierdzono, że stanowi ona sad owocowy, jednak w protokole wskazano, że jest on utrzymany w złej kulturze rolnej. W przypadku działek 251, 888, 2017, 220, 279 (DR18) zdjęcia wykonane w toku kontroli (dz. 251 dot. fot. nr B 22, B 23, B 24, dz. 888 - C 18, C 19) ukazują wieloletnie wysokie trawy. Podobnie przedstawia się sytuacja w przypadku zdjęć lotniczych z 2014r. Analiza zdjęć lotniczych wykonanych po 2014 r. i przed nim wskazuje na wieloletnie zaniechanie produkcji rolnej na części działek rolnych. Załączniki graficzne złożone przez stronę wraz z wnioskiem i korektą z dnia 18.07.2014 r. wskazują z kolei, że w przypadku w/w działek, jako uprawnione do płatności zakreślano praktycznie całe powierzcnie działek: • różnica w obrysie działki rolnej B w pasie zachodnio-północnym - od strony działki ewidencyjnej 248; • korekta zmniejsza w obrysie działkę rolną C w stosunku do obrysu z załącznika z wniosku - zmiana dotyczy południowej części działki; • korekta zwiększa powierzchnię działki rolnej D w jej części południowej; • nieznaczna modyfikacja korekty w odniesieniu do działki rolnej F - pomniejszenie powierzchni w części środkowej działki od strony zachodniej; • obrys działki rolnej T w korekcie pomniejszony w jej części północnej i południowej w stosunku do obrysu na załączniku graficznym z wniosku; • w przypadku działki rolnej N w korekcie wykluczono obszar o nieregularnym kształcie od strony wschodniej granicy działki, w załączniku graficznym do wniosku obrys części wykluczonej w kształcie zbliżonym do kwadratu; • obrys działki rolnej P w korekcie zmniejszony o róg działki od strony zachodnio -północnej działki P; • obrys działki rolnej R w korekcie zmniejszony o róg działki od strony północno – wschodniej działki rolnej R. Takie zakreślenie nie odpowiadało stanowi tych działek w roku 2014, a wyniki kontroli uzasadniały kwalifikację tych gruntów, jako nieużytkowanych rolniczo, przynajmniej w roku 2014. Organ odwoławczy szczegółowo przedstawił charakterystykę każdej z kwestionowanych działek T i S, podkreślając, iż działka rolna T odznaczała się następującymi charakterystykami: • zgodnie z wnioskiem strony do płatności JPO zadeklarowano w ramach tej działki rolnej 0,40 ha, • w/g wniosku strona umiejscowiła tą działkę rolną na działce ewid. nr 278 o pow. całkowitej 0,40 ha, • zawartość wypełnionego przez stronę załącznika graficznego do wniosku o w/w płatności wskazuje, że jako obszar uprawniony do tych płatności w ramach tej działki rolnej, strona zakreśliła obszar działki z pominięciem obszaru zadrzewionego w części północnej działki, ale nie pomijając części zadrzewionej w części południowej działki • w toku w/w kontroli terenowej powierzchnię uprawnioną do płatności określono odnośnie tej działki rolnej początkowo na poziomie 0,28 ha - działka ta została pomierzona łącznie z działką rolną L (o powierzchni zadeklarowanej wynoszącej 0,16 ha) i w wyniku tego pomiaru zmierzono powierzchnię 0,44 ha - łączna powierzchnia deklarowana wyniosła 0,56 ha. Z uwagi na to w ponownej kontroli administracyjnej wykluczono z płatności obszar równy 0,12 ha. W przypadku działki rolnej T teren wykluczony z płatności znajdował się w południowej części tej działki. Odliczenia dotyczyły w tym wypadku części wyraźnie zadrzewionej terenu bezpośrednio z nią sąsiadującego. Uwidoczniono to na zdjęciach opisanych w protokole z kontroli nr 32, 33, 34, 35 i 36. Zgodnie z jednym ze szkiców stanowiących załączniki do tego protokołu, zdjęcie nr 35 i 34 wykonano z południowo-zachodniego rogu działki w kierunku południowym. Zdjęcia nr 33 i 32 wykonano z północno - zachodniej części działki w kierunku południowym. Na zdjęciu nr 34 i 35 widać południową część działki w części porośniętej trawami, a w dalszej części wysokie drzewa. Pozostałe zdjęcia ukazują tę samą stronę działki rolnej T obrazując w/w. Zakrzaczenia tego rodzaju niewątpliwie nie służą bezpośredniemu prowadzeniu działalności rolniczej - na wskazanym obszarze nie jest i nie może być prowadzona żadna zgodna z normami i wymogami uprawa roślin, do której przysługują płatności, o które wnosiła strona. Działka rolna S odznaczała się następującymi charakterystykami: • zgodnie z wnioskiem strony do płatności JPO zadeklarowano w ramach tej działki rolnej 0,63 ha, • w/g wniosku strona umiejscowiła tą działkę rolną na działce ewid. nr [...] o pow. całkowitej 0,63 ha, • zawartość wypełnionego przez stronę załącznika graficznego do wniosku o w/w płatności wskazuje, że jako obszar uprawniony do tych płatności w ramach tej działki rolnej, strona zakreśliła praktycznie cały obszar działki ewid. nr [...], z wyjątkiem jej części południowej, • w toku w/w kontroli terenowej powierzchnię uprawnioną do płatności określono odnośnie tej działki rolnej na poziomie 0,00 ha (w protokole z kontroli sytuację tą oznaczono kodem DR52, tj. jako grunt utrzymany w złej kulturze rolnej), • powierzchnia wykluczona z płatności wyniosła w przypadku tej działki rolnej - 0,63 ha, W przypadku działki rolnej S teren wykluczony został z uwagi na niezachowanie dobrej kultury rolnej. Uwidoczniono to na zdjęciach opisanych w protokole z kontroli nr 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, i 54. Zgodnie z załączonym szkicem zdjęcia zostały wykonane z każdej części działki w kierunku jej przeciwległego brzegu i obejmują cały obszar działki. Z dokumentacji fotograficznej wynika, że działka rolna na całym obszarze jest porośnięta krzakami, które niejednokrotnie nie pozwalają na zidentyfikowanie drzew owocowych. Pora roku, w której dokonano kontroli jest nieistotna, bowiem nawet w porze zimowej bardzo dobrze widać zakrzaczenia. Tak zaniedbany obszar nie pozwala na prowadzenie działalności rolniczej i nie może być prowadzona żadna zgodna z normami i wymogami uprawa roślin, do której przysługują płatności, o które wnosiła strona. Według organu II instancji obszar wykluczony z płatności nie kwalifikuje się do płatności, ponieważ nie był i nie jest faktycznie użytkowany rolniczo, tj. m.in. utrzymywany zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności", a to w myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Ostatecznie wykluczono z płatności powierzchnię 0,90 ha. Ponieważ zawyżenie procentowo wyrażało się wartością 21,53% - zgodnie z art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, na mocy zaskarżonej decyzji odmówiono stronie przyznania płatności. Zaskarżona decyzja w sposób transparentny i dokładny wskazuje na podstawę tego wyliczenia. Organ odwoławczy potwierdził zasadność ustaleń organu l instancji w tym zakresie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J.W., zarzucając jej błędy w ustaleniach fatycznych, gdyż jego zdaniem wszystkie działki były utrzymywane zgodnie z minimalnymi normami w roku 2014 tj. był raz koszone w terminie do 31.07.2014r., zaś kontrole organów dokonywano po upływie 4-ch bądź 8-miu miesięcy od koszenia. Wadą w ocenie skarżącego był brak dokumentacji i fotografii za cały okres wegetacji roślin, która zwykle trwa 10 miesięcy w roku. Nadto fotografie zgromadzone przez organ nie przedstawiają całych działek, a nawet tych ich fragmentów, które zostały zgłoszone we wniosku o dopłatę, lecz te ich części, których skarżący nie zgłaszał. Z kolei zdjęcia lotnicze ze źródeł niezależnych od organu np. portali internetowych nie powinny stanowić dowodu, ponieważ nie mają one odpowiednich certyfikatów i nie ma pewności, co do dat ich wykonania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala. Zarzuty skargi nie mogą być uwzględnione. W szczególności nie sposób podzielić stanowiska skarżącego dotyczącego błędów w ustaleniach faktycznych poczynionych przez organy. Kontrola akt postepowania administracyjnego prowadzi bowiem do odmiennej konkluzji, a to że organy uczynił zadość zasadom określonym w art. 3 ust. 1-3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Przywołany przepis nakazuje do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosować przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jednak z zastrzeżeniem odmienności jakie wprowadza do tej procedury ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Istotny jest zwłaszcza ust. 3 wskazanego przepisu stanowiący, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Wobec tego z normy tej wywodzi się w orzecznictwie, że sytuacja procesowa strony w postępowaniu o przyznanie płatności w zakresie dowodzenia została w sposób istotny zmodyfikowana, w stosunku do reguł przyjętych w k.p.a., według których obowiązek przeprowadzenia całego postępowania, co do wszystkich istotnych okoliczności spoczywa na organie. Strona w postępowaniu w sprawie przyznania płatności została zatem zobligowana do współdziałania z organem pod rygorem wywiedzenia dla niej negatywnych skutków prawnych (por. wyrok WSA w Szczecinie z 25.04.2013r. sygn. I SA/Sz 1113/12). W ocenie sądu dowody przeprowadzone przez organy administracyjne, licznie i szczegółowo przywołane w uzasadnieniach decyzji, obszernie, a nawet wręcz drobiazgowo omówione i ocenione, zwłaszcza w aspekcie dokonanych oględzin i kontroli stanu zgłoszonych do płatności działek, poparte dokumentacją fotograficzną, a także zdjęciami lotniczymi dają wystarczające podstawy do stwierdzenia zauważonych braków, w tym w zakresie utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnie z minimalnymi normami. Powyższe zostało prawidłowo zobrazowane i wykazane przez organy poprzez odniesienie stwierdzonych uchybień do poszczególnych części działek, a organy posłużyły się przy tym odpowiednim sprzętem mierniczym. Dowody te, a także wnioski z ich analizy wyprowadzone przedstawione przez organy administracyjne nie zostały skutecznie wzruszone przez skarżącego i to zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i skardze. Pomimo obszerności pisemnych wywodów, stanowią one jedynie polemikę i gołosłowne negowanie ustaleń organów, bez przedstawienia żadnych weryfikowalnych twierdzeń i dowodów. W szczególności, jeśli skarżący twierdzi iż dokonywał koszenia lub innych zabiegów rolniczych na spornych działkach, to wobec dowodów przeprowadzonych przez organy, winien przedstawić własne dowody na okoliczność dokonanie tych czynności. Samo odwoływanie się do ogólnych twierdzeń dotyczących okresu wegetacji roślin w Polsce, bez odniesienia tego do konkretnych stwierdzonych fotografiami stanów faktycznych na spornych działkach, jest z pewnością niewystarczające i nie podważa uprawnionej, gdyż dowodowo zweryfikowanej i prawidłowo ocenionej przez organy faktografii sprawy. Podobnie, jeśli zdaniem skarżącego fotografie zgromadzone przez organy nie przedstawiają całych działek lub tych ich części, których nie zgłaszał w celu otrzymania dopłat, to winien to klarownie wykazać stosownymi dowodami, gdyż tylko takie dowody mogłyby skutecznie podważyć ustalenia dokonane przez organy przy użyciu profesjonalnego sprzętu mierniczego i prowadzić do zakwestionowania wyników pomiarów wskazanych w uzasadnieniach decyzji. Zauważyć tu należy, że zdjęcia lotnicze negowane przez skarżącego nie były jedynymi dowodami w sprawie, lecz oceniano je łącznie z innymi obszernie omówionymi dowodami, w tym z wynikami kontroli bezpośredniej na działkach. Z kolei negowanie ustaleń kontroli ze względu na okres jej przeprowadzenia, nie stanowią w ocenie sądu – w obliczu stwierdzonego na gruncie stanu zakrzewienia i zadrzewienia - nawet przesłanki do twierdzenia, iż skarżący utrzymuje działki w należytym stanie uzasadniającym otrzymanie dopłaty. Chybiony jest także argument bazujący na częściowym przyznaniu płatności, co do spornych gruntów w poprzednio wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji (uchylonej przez organ odwoławczy), gdyż decyzja ta podjęta była z pominięciem ustaleń poczynionych aktualnie na podstawie bezpośredniej kontroli i oględzin działek. Podkreślenia wymaga, że poddane sądowej kontroli decyzje zostały wydane w oparciu o wyniki inspekcji terenowej wykonanej w lutym 2015r. Kontrola ta została wykonana w związku z odwołaniem skarżącego od pierwotnego rozstrzygnięcia wydanego w sprawie, co do działki oznaczonej symbolem S. Kontrola terenowa pozwoliła na zweryfikowanie twierdzeń skarżącego i potwierdziła istnienie posadowionego na niej sadu dostarczając także informacji o stanie kultury rolnej w tym rejonie gruntów. Wcześniej działki skarżącego nie były w ten sposób kontrolowane. Zdjęcia lotnicze z wiosny 2014 r. i z wiosny 2015 r. oraz zdjęcia z kontroli terenowej z lutego 2015r. wskazują, iż stan gruntów przemawia za przyjęciem, że istotna część spornych działek nie odznaczała się odpowiednim poziomem kultury rolnej (umożliwiającym przyznanie wsparcia do wartości zadeklarowanych), ze względu na zakrzaczenia, zadrzewienia, przesuszenie i przerośnięte trawy, co oczywiście narusza nakaz utrzymywania gruntów zgodnie z normami bez przerwy przez cały rok 2014 i z uwzględnieniem okresu wegetacyjnego roślin. Nie można przy tym czynić organom skutecznego zarzutu, że w toku sprawy wykorzystano wszystkie dostępne im legalne źródła dowodowe. Dotyczy to w szczególności zdjęć lotniczych. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, organy były zobowiązane do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Skoro zatem w toku sprawy stan faktyczny weryfikowano m.in. poprzez próby pozyskania ogólnodostępnych zdjęć lotniczych zarzut nielegalności takiego działania jest niezasadny. Nietrafny jest także zarzut dotyczący niewiadomego pochodzenia w/w. fotografii. Zdjęcia zostały wprost wskazane (w/g źródła i daty wykonania) i omówione. Materiały te były i pozostają dostępne dla strony za pośrednictwem internetu. W zakresie działki ewid. nr [...] (dz. rolna oznaczona symbolem N, gdzie do płatności zakwalifikowano 0,00 ha) organy zasadnie uznały, iż okazała się rolniczo zaniedbana, gdyż większa jej część pokryta była gęstymi zakrzaczeniami i zadrzewieniami, a znaczną cześć tej działki (0,18 ha na łączną pow. 0,27 ha) zadeklarowano do płatności. Jak wyżej akcentowano skarżący oprócz polemiki i negowania ustaleń organów, nie przedstawił żadnych przeciwdowodów, z których miało wynikać, iż dokonywał na przedmiotowych działkach koszenia traw lub innych zabiegów agrotechnicznych. Winien on przy tym dokładnie wykazać, jakie konkretnie części działki w ten sposób zostały poddane stosownym i wymaganym zabiegom, gdyż tylko takie dowody mogłyby skutecznie podważyć ustalenia dokonane przez organy. Skarżący nie zakwestionował dowodowo ustaleń organów w zakresie działki ewid. nr [...] (dz. rolna oznaczona symbolem T), gdzie błędnie oszacował powierzchnię uprawnioną do płatności, podobnie jak i ustaleń w zakresie stanu działki ewid. nr [...] (symbol K), gdzie ze względu na stwierdzone zaniedbania nie zakwalifikowano jej do płatności. Jako oczywiście bezzasadny odrzucić należy w końcu zarzut bezprawnego wykluczenia z płatności działki ewid. nr [...] (dodanej w korekcie z 18 lipca 2014 r., oznaczanej jako U), gdyż działka została dopisana do wniosku po terminie umożliwiającym taką modyfikację, tj. po upływie czasu przewidzianego w art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr [...], która to kwestia została prawidłowo oceniona przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło