I SA/Kr 1686/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. H.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu. Wartość przedmiotu zaskarżenia określił na kwotę 12 878 zł, która stanowi wysokość zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 30 września 2013 r. skarżący, powołując się na art. 61 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Wskazał, że pomimo wniesienia skargi została wszczęta egzekucja spornej należności wraz z odsetkami, co naraża go na niepowetowane straty finansowe. Jego zdaniem nie istnieje żadna okoliczność faktyczna, a zwłaszcza nie jest zagrożony interes publiczny lub osoby trzeciej, co uzasadniałoby natychmiastowe wykonanie decyzji. Skarżący stwierdził również:"oczywistym jest, iż egzekwowanie znaczącego zobowiązania finansowego przed prawomocnym rozstrzygnięciem Sądu, doprowadzi do nieodwracalnych skutków dla mnie i mojej rodziny". Wezwany przez Dyrektora Izby Celnej o dostarczenie dokumentów obrazujących aktualną sytuację finansową celem oceny zasadności powyższego wniosku, skarżący w piśmie z dnia 30 października 2013 r. (skierowany do organu celnego) wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a stan zdrowia nie pozwala na podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Skarżący podniósł, że jedyne środki finansowe uzyskuje z pomocy finansowej rodziny, jednakże kwoty nie nie wystarczają nawet na zakup koniecznych lekarstw. Sytuacja majątkowa skarżącego nie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych, nie mówiąc o jakichkolwiek należnościach podatkowych czy kosztach postępowania. Ostatnich wpłat na rzecz komornika dokonał syn skarżącego, skarżący nie ma obecnie możliwości wpłacenia kolejnych kwot. Skarżący jest osobą schorowaną, czego potwierdzeniem miała być dołączona dop pisma dokumentacja medyczna. Z informacji Dyrektora Izby Celnej - który powyższe pismo przesłał do sądu - wynika jednak, że żadna dokumentacja nie została przez skarżącego do pisma załączona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w obu pismach dotyczących wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (z dnia 30 września 2013 r. i z dnia 30 października 2013 r.) skarżący powołał się na art. 61 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który dotyczy wstrzymania wykonania przez organ administracji zaskarżonych do sądu uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktów terenowych organów administracji rządowej. Przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Ponieważ jednak adresatem pierwszego z wymienionych pism skarżącego był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji rozpoznano na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przechodząc do oceny zasadności tego wniosku należy stwierdzić, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Naczelny Sąd Admininistracyjny w postanowieniu z dnia 6 września 2013 r., sygn. II FZ 683/13 (LEX nr 1364178) wskazał, iż użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. W celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. Zdaniem skarżącego nieodwracalne skutki dla skarżącego i jego rodziny wyegzekwowania znaczącego zobowiązania finansowego przed prawomocnym rozstrzygnięciem Sądu są oczywiste. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 października 2012 r., sygn. II OZ 858/12 (LEX nr 1270305) obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego z natury rzeczy jest odwracalny, ponieważ w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący będzie uprawniony do zwrotu uiszczonej opłaty. Sąd nie może również ocenić, czy w świetle sytuacji majątkowej skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji obejmującej kwotę 12 878 zł może oznacza wyrządzenie znacznej mu szkody. H.S. wprawdzie podniósł, że nie ma żadnych dochodów, a stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie jakiegokolwiek zatrudnienia, jednakże okoliczności tych w żaden sposób nie uprawdopodobnił. Na marginesie trzeba zauważyć, że jak wynika z zaskarżonej decyzji w dniu 29 września 2011 r. skarżący zakupił samochód marki Porsche Cayenne za kwotę 10 800 $. Fakt ten powoduje istotne wątpliwości co do prawdziwości twierdzeń skarżącego w zakresie braku pieniędzy na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Skarżący nie uprawdopodobnił istnienia żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem jego wniosek należało oddalić na podstawie tego przepisu.