I SA/Kr 1728/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Jan Zając (spr) Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk NSA Józef Gach Protokolant: Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi "K." S.A. w N. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w N. z dnia 23 lipca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1999 roku. I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. II. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych). Kontrola przeprowadzona przez Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w Spółce Akcyjnej K. wykazała między innymi, że Spółka w czerwcu 1999r. zaniżyła należny podatek od towarów i usług poprzez dokonanie korekty podatku należnego o [...] zł w oparciu o fakturę korygującą Nr [...] z dnia [...] czerwca 1999r., której odbiór nie jest potwierdzony przez nabywcę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. określono Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 1999r. w wysokości [...] zł wysokość zaległości podatkowej w kwocie [...] zł odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł oraz ustalono dodatkowe obowiązanie podatkowe za czerwiec 1999r. w kwocie [...] zł. Od decyzji tej Pełnomocnik Spółki wniósł odwołanie pismem z dnia [...] maja 2001 roku, w którym nie zgadza się z ustaleniami decyzji dotyczącymi braku możliwości obniżenia należnego podatku od towarów i usług o podatek wynikający z wystawionej przez Spółkę faktury korygującej poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż sprzedawca nie posiada potwierdzenia odbioru faktury korygującej a kontrolujący oparli się przy tym tylko na stwierdzeniu, iż faktura korygująca nie została podpisana przez odbiorcę a nie zakwestionowali faktu doręczenia tejże faktury korygującej do kontrahenta podatnika. Izba Skarbowa po rozpatrzeniu odwołania decyzją Nr [...] z dnia 23 lipca 2001 r. utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej. Spółka nie godząc się z postanowieniami Izby Skarbowej wniosła na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Spółki nie przedstawił nowych zarzutów, a jedynie powtórzył zarzuty przedstawione w odwołaniu od decyzji. Pełnomocnik podnosi, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa a mianowicie przepisu § 43 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997r. poprzez niewłaściwe przyjęcie , iż sprzedawca te posiada potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Skoro bowiem nie kwestionowano faktu doręczenia faktury to brak jest podstaw do zastosowania przedmiotowego przepisu rozporządzenia Ministra Finansów w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej oddalenie. W szczególności podniesiono, że z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późniejszymi zmianami) wynika, że obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Ustawa nie precyzuje sposobu dokonywania korekt faktur upoważniając Ministra Finansów do określenia w drodze rozporządzenia zasad wystawienia faktur w tym faktur korygujących (art. 32 ust. 5 ustawy o VAT). Minister Finansów wykorzystując to uprawnienie określił w § 43 ust. 4 rozporządzenia z dnia 15 grudnia 1997r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024), iż sprzedawca obowiązany jest posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę. Oznacza to, że podmiot gospodarczy może zmniejszyć podatek należny o podatek VAT wykazany w fakturze korygującej po spełnieniu wymogów określonych omawianymi przepisami (w tym po uzyskaniu od odbiorcy potwierdzenia odbioru faktury korygującej). W omawianej sprawie Spółka posiada jedynie kopię faktury, na której wpisano w pozycji imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej do odbioru faktury korygującej słowo "oświadczenie". Z akt sprawy nie wynika aby Spółka dokonując korekty podatku należnego posiadała dowód na to, iż omawiana faktura została doręczona nabywcy. Dowodów na to nie przedstawił również Pełnomocnik Spółki w odwołaniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Okolicznością o przesądzającym znaczeniu dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji był brak w czasie, w którym dokonano korekty (wystawiono fakturę korygującą), przepisu prawa powszechnie obowiązującego odbierającego wystawcy faktury korygującej prawo do obniżenia obrotu i podatku VAT w sytuacji, gdy nie posiadał on potwierdzenia odbioru faktury przez odbiorcę. Powołany przez organy, które wydały zakwestionowane decyzje § 43 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 5.12.1997r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym stanowił jedynie o tym, iż sprzedawca "obowiązany jest posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę". Nie można stąd wywodzić, iż sankcjonował on sytuację braku takiego potwierdzenia przez sprzedawcę, tj. stwarzał podstawę dla zakwestionowania dokonanego obniżenia podatku należnego. Tezę tę wspiera analiza porównawcza uregulowań odnoszących się do rozpatrywanej materii. Dopiero obowiązujący od 26.03.2002r. przepis § 41 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 22.03.2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268) usankcjonował przypadek braku wspomnianego wcześniej potwierdzenia. Stanowi on bowiem, iż potwierdzenie odbioru faktury korygującej stwarza podstawę do obniżenia podatku, należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie. W świetle tego przepisu, rozpatrywanego w zestawieniu z przytoczonym już przepisem rozporządzenia Ministra Finansów z 5.12.1997r. nie można uznać zaskarżonej decyzji za zgodną z prawem. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 par. 1 ust.1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tym, że na podstawie art. 97 § 2 w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Dlatego też o kosztach orzeczono w oparciu o art. 55 ust.1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz.368).