I SA/Kr 1748/10

Sygn. akt I SA/Kr 1748/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędziowie: WSA Maja Chodacka, WSA Bogusław Wolas (spr.), Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2011r., sprawy ze skargi T. K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 2 września 2010 r. Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, - skargę oddala - Postanowieniem z dnia 2 września 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 26 maja 2010 r. Decyzją tą Naczelnik Urzędu Skarbowego określił zobowiązanie podatkowe T.K. z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego w dniu 26 stycznia 2005 roku ze sprzedaży nieruchomości położonej w M. gmina W., zgodnie z aktem notarialnym Rep. Nr [...] z dnia 26 stycznia 2005 roku w kwocie 24.000,00 zł. Decyzja ta została doręczona T.K. w dniu 15 czerwca 2010 roku. W dniu 28 czerwca 2010 roku T.K. nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę poleconą zawierającą odwołanie od decyzji z dnia 26 maja 2010 roku na adres Naczelnika Urzędu Skarbowego przy ul. K., [...] K. Przesyłka ta została zwrócona nadawcy przez operatora pocztowego z adnotacją "Proszę podać nazwę odpowiedniego Urzędu Skarbowego pod wskazanym adresem siedzibę mają 4 US: [...]". W dniu 12 lipca 2010r. T.K. przesłał odwołanie do Naczelnika Urzędu Skarbowego drogą taksową. Oryginał odwołania został doręczony Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w dniu 22 lipca 2010 roku (data stempla pocztowego 20 lipca 2010 roku). W odwołaniu T.K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia z dnia 2 września 2010 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że decyzja została doręczona T.K. w dniu 15 czerwca 2010 r, natomiast odwołanie od tej decyzji opatrzone datą 25 czerwca 2010 roku zostało złożone faxem w dniu 12 lipca 2010 roku. Oryginał odwołania dotarł do Naczelnika Urzędu Skarbowego dopiero w dniu 22 lipca 20110 roku (z datą stempla pocztowego - 20.07.2010) Tym samym skarżący nie dochował przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 29 czerwca 2010 roku. Decyzja organu pierwszej instancji zawierała przy tym pouczenie o terminie do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że nadanie odwołania listem poleconym w dniu 28 czerwca 2010 roku nie może zostać uznane za złożenie go w terminie w Urzędzie Skarbowym na ul. K. w sytuacji, gdy odwołanie zostało zwrócone przez Urząd Pocztowy z powodu nieprawidłowego określenia odpowiedniego Urzędu Skarbowego. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na zasadach przewidzianych w art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, z której jednak skarżący składając odwołanie nie skorzystał. W skardze do WSA w Krakowa na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 września 2010 roku T.K. domagał się uchylenia postanowienia zarzucając mu naruszenie art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniami Dyrektora Izby Skarbowej, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem skarżącego odwołanie zostało wniesione w dniu 28 czerwca 2010 r. poprzez nadanie w placówce Poczty Polskiej, a więc z zachowaniem 14-dniowego terminu. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem Dyrektora Izby Skarbowej, że odwołanie zostało wniesione dopiero faksem w dniu 12 lipca 2010 roku. Jak podkreślił skarżący, dla zachowania terminu wystarczające jest bowiem złożenia pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, fakt zaś jego doręczania przez Urząd Pocztowy jest bez znaczenia. Dotyczy to również zwrotu pisma z powodu braku numerycznego wskazania odpowiedniego Urzędu Skarbowego przy prawidłowym wskazaniu pozostałych danych adresowych. Skarżący podkreślił ponadto, że nie miał obowiązku wnoszenia o przywrócenie terminu, jak wskazał organ w zaskarżonym postanowieniu, gdyż nie uchybił terminowi do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowe] wniósł o jej oddalenie podtrzymując wcześniejsze stanowisko oraz dodając, że na przesyłce nie została podana nazwa jakiekolwiek Urzędu Skarbowego, więc nie było możliwe przekazanie przesyłki organowi właściwemu przez organ niewłaściwy na zasadzie przepisu art. 170 § 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał ponadto, że nieprawidłowe zaadresowanie przesyłki nie stanowi przy tym w świetle orzecznictwa wojewódzkich sądów administracyjnych aktu starannego działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, Przepis art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej statuuje pośredni tryb wnoszenia odwołania do organu odwoławczego wprowadzając obowiązek złożenia odwołania za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Przepis art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej wprowadza zaś 14 dniowym termin do wniesienia tegoż odwołania liczony od dnia doręczenia decyzji. Okoliczności, których zaistnienie pozwala przyjąć, że termin został dochowany zostały wymienione w przepisie art. 12 § 6 Ordynacji podatkowej. Przepis ten obejmuje również termin do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, o którym mowa w art. 223 Ordynacji podatkowej. W art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej przewidziano możliwość wniesienia pisma poprzez jego nadanie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Rozpoznanie niniejszej sprawy wymaga rozstrzygnięcia czy miało miejsce "nadanie pisma" w rozumieniu przepisu art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Stwierdzenie tej okoliczności pozwalałoby na przyjęcie, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w terminie. W przepisach Ordynacji podatkowej brak jest definicji pojęcia "nadania pisma". WSA podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 19 lutego 2009 roku w sprawie do sygn. akt II FSK 1631/07, iż należy wobec tego sięgnąć do definicji zawartej w art. 3 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe. Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 8 Prawa pocztowego "nadanie" oznacza polecenie doręczenia przesyłki lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym oraz przekazania druku bezadresowego zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej. Definicję tę uzupełnia w szczególności definicja pojęcia "przesyłki" jako "rzeczy opatrzonej adresem, przedłożonej do przyjęcia lub przyjętej przez operatora w celu przemieszczenia i doręczenia adresatowi" (art. 3 pkt 16 Prawa pocztowego) oraz definicje pojęć: "adresu" jako "oznaczenia adresata przesyłki lub kwoty przekazu pocztowego oraz miejsca doręczenia wskazanego przez nadawcę" (art. 3 pkt 1 Prawa pocztowego) oraz "adresata" jako "podmiotu określonego przez nadawcę jako odbiorcy przesyłki lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym (art. 3 pkt 16 Prawa pocztowego). Przesyłka nadana przez skarżącego w dniu 28 maja 2010 roku była przesyłką poleconą. Pod pojęciem przesyłki poleconej należy zaś rozumieć przesyłkę rejestrowaną będącą przesyłką listową, przemieszczaną i doręczaną w sposób zabezpieczający ją przed utratą, ubytkiem zawartości lub uszkodzeniem (art. 3 pkt 19 Prawa pocztowego). Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 Prawa pocztowego przesyłkę lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym, doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 roku w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych wprowadza przy tym obowiązek doręczania przesyłek rejestrowych za pokwitowaniem odbioru, po stwierdzeniu tożsamości osoby uprawnionej do odbioru (§ 35 rozporządzenia). Świadczący usługi pocztowe nie może więc dowolnie doręczać przesyłki, ale związany jest danymi adresowymi wskazanymi na przesyłce określającymi podmiot uprawniony do jej odbioru. Należy wskazać również na § 40 ust l pkt l tego rozporządzenia , który stanowi, że do przemieszczenia i doręczenia przyjmowana jest przesyłka oznaczona poprzez naniesienie w sposób trwały i czytelny na jej opakowaniu informacji identyfikujących w sposób jednoznaczny adresata i nadawcę wraz z właściwymi kodami pocztowymi; W związku z tym ponieważ "nadanie" przesyłki o którym mowa w art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej należy rozumieć zgodnie z powołanymi wyżej przepisami prawa pocztowego, to termin uważa się za zachowany tylko wtedy, gdy przesyłkę nadano zgodnie z tymi przepisami, a więc gdy w sposób jednoznaczny wskazano jej adresata. Z ustalonych w niniejszej sprawie okoliczności wynika, że na przesyłce nadanej przez skarżącego w dniu 28 maja 2010 roku na adres ul. K. [...] K. jako adresata wskazano "Naczelnika Urzędu Skarbowego". Organ taki nie urzędował pod wskazanym na przesyłce adresem (co więcej organ taki w ogóle nie istnieje), oznaczenie adresata nie było zatem jednoznaczne, a co za tym idzie nie było możliwości doręczenia przesyłki. Operator pocztowy był zatem uprawniony w świetle przepisu art. 27 ust. 1 Prawa pocztowego do zwrotu tej przesyłki skarżącemu z powodu niemożliwości jej doręczenia. Należy zatem uznać, że skarżący uchybił przewidzianemu w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji na skutek błędu przy nadaniu odwołania poprzez wpisanie na przesyłce błędnego oznaczenia adresata umożliwiającego identyfikację adresata. Ze względu na ww. błąd przesyłka wróciła do nadawcy, który ponownie złożył odwołanie jednak już po upływie terminu do jego wniesienia. W związku z czym, Sąd nie dopatrzył się uchybień, powodujących konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, w związku z bezzasadnością skargi, Sąd na zasadzie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.