I SA/Kr 1761/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 września 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie R. K. działając przez swego pełnomocnika zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 września 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu. W skardze tej sformułowano dodatkowo wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że suma podatku określona we wszystkich skierowanych do skarżącego decyzjach wymiarowych łącznie wynosi 48.340,00zł, z czego pięć decyzji ma charakter ostateczny i wykonalny. Dodatkowo toczy się wobec niego postępowanie o przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki, a kwota określona w jego ramach może sięgnąć 30.000zł. Tymczasem sam skarżący zmuszony był zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej, a obecnie utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia otrzymywanego ze stosunku pracy, które zresztą i tak pomniejszane jest w związku z zajęciem egzekucyjnym, co w konsekwencji prowadzi do sytuacji, że na utrzymanie pozostaje mu zaledwie kwota odpowiadająca minimum socjalnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to wnioskodawca winien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Co prawda, orzeczenie w tym przedmiocie zapada wyłącznie na żądanie strony, niemniej jednak, w świetle orzecznictwa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05), sąd może badać również z urzędu okoliczności, decydujące o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, chociażby nie zostały podniesione przez stronę, domagającą się takiego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że z uwagi na znaczną wysokość zobowiązania podatkowego ustalonego zakwestionowanymi do tut. Sądu rozstrzygnięciami - jest rzeczą oczywistą, że wykonanie zaskarżonych decyzji mogłoby spowodować znaczną szkodę po stronie skarżącego. W ocenie Sądu w takim przypadku sama wysokość zobowiązania podatkowego – niezależnie od tego czy jej przymusowe ściągnięcie jest możliwe – uzasadnia udzielenie skarżącemu tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Co istotne w tym kontekście, prawomocnymi postanowieniami z dnia 15 stycznia 2014r. Referendarz sądowy przyznał skarżącemu częściowo prawo pomocy w sprawie, gdyż biorąc pod uwagę wysokość zarobków R.K. jego wydatki oraz fakt, iż zdany jest na pomoc finansową ojca, uznał, że nie można wkładać na niego powinności całkowitego pokrycia kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia