I SA/Kr 1763/13

PostanowienieWSA w Krakowie2014-04-17

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu, ustanowionemu z urzędu w ramach pomocy prawnej, przysługuje zwrot kosztów podróży poniesionych w celu zapoznania się z aktami sprawy, jeśli koszty te zostały już rozliczone w innej sprawie?
Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Jednakże, jeśli koszty podróży zostały już rozliczone w innej, powiązanej sprawie, nie można ich ponownie zasądzić w kolejnym postępowaniu, aby uniknąć podwójnego wynagrodzenia.
Stan faktyczny
Doradca podatkowy K.M., ustanowiony z urzędu w ramach pomocy prawnej dla skarżących w sprawach dotyczących podatku akcyzowego, złożył wniosek o wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną oraz zwrot niezbędnych wydatków. Wśród wnioskowanych wydatków znalazły się koszty podróży do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w celu zapoznania się z aktami sprawy. Sąd rozpoznał wniosek, przyznając wynagrodzenie i część wydatków, ale oddalił wniosek o zwrot kosztów podróży do sądu w dniu 19.12.2013r., uznając, że zostały one już rozliczone w innej, powiązanej sprawie.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano doradcy podatkowemu K.M. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 19 188 zł (zawierające podatek VAT) oraz kwotę 532,85 zł tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków. 2. Oddalono wniosek w zakresie zwrotu poniesionych wydatków obejmujących koszty podróży doradcy podatkowego z kancelarii do WSA w Krakowie i z powrotem, w dniu 19.12.2013r.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K.M. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skarg R.P. na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 04.09.2013r., nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, postanawia: 1. przyznać doradcy podatkowemu K.M., o numerze wpisu [...], wykonującemu zawód w ramach kancelarii "M", znajdującej się we W. przy ul. K. : - wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 19 188 zł. (dziewiętnaście tysięcy sto osiemdziesiąt osiem złotych), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 3 588 zł. (trzy tysiące pięćset osiemdziesiąt osiem złotych), - kwotę 532,85 zł. (pięćset trzydzieści dwa złote osiemdziesiąt pięć groszy) - tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków 2. oddalić wniosek w zakresie zwrotu poniesionych wydatków obejmujących koszty podróży doradcy podatkowego z kancelarii do WSA w Krakowie i z powrotem, w dniu 19.12.2013r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt I SO/Kr 96 - 101/13 postanowieniami z dnia 10.10.2013r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 19.11.2013r. wyznaczyła w w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K.M.. Akta spraw o sygn. I SO/Kr 96 - 101/13 zostały włączone do akt postępowań prowadzonych pod sygn. I SA/Kr 1763 -1768/13. Następnie na rozprawie dnia 15.01.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1763 - 1768/13 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 1763/13 i oddalił skargi. Doradca podatkowy złożył natomiast do akt "załączniki do protokołu rozprawy", w których domagał się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy, obejmujących wynagrodzenie według norm przypisanych wraz z należnym podatkiem VAT oraz niezbędne wydatki sprecyzowane w "zestawieniu niezbędnych wydatków pełnomocnika", z dnia 15.01.2014r. Jako te niezbędne wydatki podane zostały natomiast; koszty przejazdu samochodem z siedziby kancelarii do WSA w Krakowie i z powrotem, w dniu 19.12.2013r. (celem zapoznania się z aktami) i w dniu 15.01.2014r. (celem stawienia się na rozprawie) – liczone poprzez przemnożenie liczby kilometrów tej trasy i "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. "w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy", koszty opłat autostradowych oraz koszty przesłania pism procesowych – uzupełniających skargi, do sądu i strony przeciwnej. Przedmiotowe załączniki zawierały ponadto oświadczenie pełnomocnika, iż wymienione opłaty nie zostały zapłacone w całości ani też w części. Stwierdzenia te doradca podatkowy powtórzył także w przedłożonych " oświadczeniach pełnomocnika dot. nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ", z dnia 15.01.2013r. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej czynnie ją reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu jest zasadne. W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi za reprezentowanie strony w I instancji, w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1763 – 1766/13 i I SA/Kr 1768/13, wynagrodzenie w kwocie 12 000 zł. (5 x 2400 zł. = 12 000 zł.) na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 1) lit e Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153 ) oraz w kwocie 3 600 zł. za reprezentowanie strony w I instancji w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1767/13 - na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 1) lit f w/w rozporządzenia. Łączne wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) zgodnie z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia, która wyniosła 3 588 zł. Orzekający uznał również jako "niezbędne , udokumentowane wydatki"; koszty przejazdu z kancelarii do sądu i z powrotem w dniu 15.01.2014r. celem stawienia się na rozprawie (269 km x 0,8358 zł. = 224 zł. – w jedną stronę, czyli 448 zł. w obie strony) , koszty opłat autostradowych (4 x 9 zł. + 2 x 16,20 zł. = 68,4 zł.) oraz koszty przesłania w/w dokumentów (9,50 zł. + 6,95 zł.= 16,45 zł.). Łączna suma wyliczona z tego tytułu przy użyciu "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002r., nr 27, poz. 271 z p. zm.) wyniosła więc 532,85 zł. Orzekający nie uwzględnił natomiast wniosku doradcy podatkowego w zakresie przyznania mu niezbędnych wydatków obejmujących koszty przejazdu z kancelarii do Sądu i z powrotem w dniu 19.12.2013r. Podróż ta został już bowiem rozliczona przy okazji przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za pomoc prawną w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1408 -1425/13, czego wyrazem jest postanowienie z dnia 10.02.2014r., wydane w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1420/13, postanowienie z dnia 21.02.2014 r. , wydane w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1414/13 i postanowienie z dnia 10.04.2014 r. , wydane w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1408/13. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło