I SA/Kr 1775/06

WyrokWSA w Krakowie2007-09-26

Skład orzekający: Maria Zawadzka, Beata Cieloch, Bogusław Wolas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok, uwzględniając dochody nieujawnione, pomimo zarzutów strony skarżącej dotyczących błędnego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności wysokości otrzymanych darowizn?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe naruszyły przepisy postępowania, w tym zasadę prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego rozważenia materiału dowodowego. Stwierdzono sprzeczności i nieścisłości w ustaleniach dotyczących wysokości darowizn otrzymanych przez podatniczkę od rodziców, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i wysokość zobowiązania podatkowego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wskazanych uchybień.
Stan faktyczny
Postępowanie dotyczyło ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Urząd Kontroli Skarbowej stwierdził, że podatniczka pokrywała wydatki dochodami nieznajdującymi pokrycia w ujawnionych źródłach. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, ustalając zobowiązanie podatkowe. Podatniczka zarzuciła organom naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym dowolną ocenę materiału dowodowego, odmowę przeprowadzenia wnioskowanych dowodów oraz nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, zwłaszcza w zakresie wysokości otrzymanych darowizn od rodziców.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Pełny tekst orzeczenia

|Sygn. akt I SA/Kr 1775/06 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Beata Cieloch (spr), WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2007r, sprawy ze skargi T. C., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 8 września 2006r. nr [...], w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł. ([...] złotych). W wyniku postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej stwierdzono, iż T. C. pokrywała w roku 2004 wydatki dochodami nie znajdującymi pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] ustalił T. C wysokość zobowiązania podatkowego za 2004 r. w wysokości [...] zł tj. 75 % od kwoty [...] zł. Ustalono , że T. C. nie posiadała rozdzielności majątkowej z mężem S. C., dlatego też organ podatkowy cały zgromadzony w okresie małżeństwa majątek traktował jako wspólny . Zatem przychody oraz poczynione oszczędności obliczono wspólnie dla obojga małżonków , a wymiar podatku dla każdego z nich osobno. W toku postępowania stwierdzono , iż wartość poniesionych przez T. i S. C. wydatków za 2004 rok wyniosła kwotę [...] zł, zaś środki pozostające do dyspozycji włącznie z kredytami i pożyczkami wyniosły kwotę [...] zł. Ponadto przyjęto , iż wartość zgromadzonych środków w gotówce wyniosła na dzień 1 stycznia 2004 roku kwotę - [...] zł . Ogółem zdaniem organu podatkowego nadwyżka poniesionych wydatków i zgromadzonego mienia nad dochodami z ujawnionych źródeł wraz z oszczędnościami z lat poprzednich wyniosła [...] zł. Od powyższej decyzji T. C. złożyła odwołanie i wniosła o jej uchylenie w całości . Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie : art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity, Dz. U. Nr 14 z 2000 r., poz. 176, z późn. zm. - dalej "p.d.o.f.") poprzez przyjęcie, iż w 2004 r. wydatki zostały pokryte dochodami ze źródeł nieujawnionych tudzież nie znajdowały pokrycia w ujawnionych źródłach; art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity, Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 z późn. zm ) poprzez prowadzenie postępowania kontrolnego w sposób nie budzący zaufania; art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego w sprawie; art.187 i 188 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów z przesłuchania świadków i powołania biegłego ; art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej przez nieokreślenie w decyzji podstawy prawnej ustalenia zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu odwołania T. C. podniosła , iż jednoznacznie wykazano , że wszystkie wydatki znajdowały pełne pokrycie w posiadanych i zgromadzonych środkach ,a nawet na koniec 2004 r. posiadała nadwyżkę w wysokości co najmniej [...] zł. Ponadto podniosła ,iż zgodnie z ustaleniami kontroli Urzędu Skarbowego przeprowadzonej w 2000 r. S. C. dysponował środkami w wysokości [...] zł, które zgromadził w latach 1970 -1998 r. Na pokrycie nadwyżki wydatków nad dochodami z 1998 roku wydano jedynie [...] zł. ,tak więc pozostało jeszcze [...] zł i była to kwota wystarczająca na pokrycie wydatków w 2004 roku. Środki z tamtego okresu oraz dodatkowe oszczędności zgromadzone w latach 1999-2003 zdaniem strony wystarczały na pokrycie wydatków w roku 2004. Ponadto podniosła , iż organ podatkowy nie odniósł się do wyników postępowania kontrolnego z 2000 r. , przez co została naruszona zasada zaufania z art. 121 Ordynacji podatkowej. Zarzucono także nienależytą ocenę materiału dowodowego poprzez odrzucenie zeznań części świadków, uznanie ich za niewiarygodne i sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, podczas gdy nie przeprowadzono dowodów przeciwnych. Wskazano także na trudności dowodowe dotyczące obrotu walutą obcą w latach 1970-1990, gdzie właściwie jedynymi dowodami w sprawie mogą być zeznania świadków. Zdaniem strony ustalenie kursu USD wg danych NBP przeczyło zasadom doświadczenia życiowego jak i przedstawionym dokładnym wyliczeniom ekonomicznym co do średniej stopy rocznego zysku z obrotu dolarami (wg podatnika nawet do 30% rocznie ). T. C. wskazała ponadto ,iż konsekwentnie od pierwszego oświadczenia z dnia [...] listopada 2005 roku i zgodnie ze stanem faktycznym wykazała ,że na dzień 1.01.2004 r. posiadali zasoby finansowe w kwocie [...] zł gromadzone przez kilkadziesiąt lat ,które były lokowane w dolarach i materiałach budowlanych oraz w złocie. Wskazywała również ,iż jej czteroosobowa rodzina praktycznie pozostawała na utrzymaniu jej rodziców. Ponadto podniesiono ,iż organ podatkowy odmówił przeprowadzenia dowodów ze świadków na okoliczność zarobków jej mamy Z. K. - krawcowej. Wskazano również na sprzeczność poczynionych ustaleń dotyczących otrzymywanych od rodziców rocznie darowizn. Choć deklarowano zgodnie [...] zł , to przyjęto jedynie [...] zł jako podstawę obliczeń . Innych zawnioskowanych dowodów nie podjęto bez podania przyczyny. Podniesiono też zarzut zaniżenia dochodów z gospodarstwa rolnego oraz nie uwzględnienie w dochodach ulgi inwestycyjnej z 1995 roku, gdyż w/w wydatki zostały wcześniej potrącone od przychodów. Ustalonych przez organ podatkowy wydatków poniesionych na inwestycje w działalność gospodarczą nie zakwestionowano. Decyzją z dnia 8 września 2006 roku nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, dochodząc do wniosku, iż nie zawiera ona zarzucanych jej naruszeń prawa, zwłaszcza w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Podniesiono, iż "zaistnienie obiektywnej okoliczności polegającej na tym, że kwota wydatków i zgromadzonego mienia w roku podatkowym przewyższa znane organowi podatkowemu przychody, stwarzającej domniemanie o osiągnięciu przychodów z nieujawnionych źródeł powoduje, że ciężar dowodu przeciwnego spoczywa na tym, kto chce to domniemanie obalić, czyli na podatniku". Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji dokonał szczegółowej analizy dochodów Państwa C., sięgając wstecz aż do 1970 r., gdyż na takie oszczędności powoływał się podatnik. Uwzględniono zaangażowanie w działalność wszystkich środków własnych, pożyczek od osób fizycznych, darowizn od rodziców , w tym również darowizn, które nie zostały zgłoszone do opodatkowania zgodnie z prawem obowiązującym na dzień ich dokonania . Do oszczędności zaliczono także dochody z gospodarstwa rolnego, uznając za nierealne oświadczenia strony co do wysokości tychże dochodów i przyjmując wartości statystyczne, dochody ze świadczenia usług uboju na rzecz okolicznych mieszkańców, prezenty ślubne oraz fakt lokowania bieżących dochodów w dolarach amerykańskich. Z drugiej strony organ musiał uwzględnić składniki majątku zaangażowane w działalność gospodarczą oraz wydatki inwestycyjne na tą działalność. Zdaniem organu II instancji o liberalnym wręcz podejściu może świadczyć, że dano wiarę, iż cała rodzina pozostawała przez cały czas na utrzymaniu rodziców T. C., podczas gdy przedsiębiorca inwestował setki tysięcy złotych w działalność gospodarczą, nie wydatkując nic na potrzeby osobiste swoje bądź swej rodziny. Poza tym zaciągał już wcześniej pożyczki od osób fizycznych, co przeczyć ma zdaniem organu posiadaniu , aż tak znacznych zasobów finansowych, jak zadeklarowali na początku postępowania kontrolnego podatnicy. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej wyliczona kwota [...] zł to kwota minimalna, uwzględniając materiał dowodowy i interpretację większości okoliczności na korzyść podatnika, a zatem bezspornie nie ma ona okrycia w dochodach za 2004 rok oraz w mieniu zgromadzonym wcześniej, pochodzącym ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Zatem podatek od połowy tej kwoty wg stawki 75%, określonej w art. 30 ust. 1 pkt 7 p.d.o.f. prawidłowo został naliczony T. C. Co do ustaleń poczynionych przez Urząd Skarbowy podczas kontroli podatkowej w 2000 r. podniesiono, że tamto postępowanie miało ograniczony zakres - miało mianowicie na celu wyjaśnienie źródeł pokrycia kwoty wydatków przewyższającej dochody w wysokości [...] zł, natomiast nie dokonywano rozliczenia wszystkich przychodów i wydatków na przestrzeni lat, a zatem nie mogło ono stanowić dowodu na posiadanie gotówki w określonej kwocie. Urząd Skarbowy przyjął jedynie wyjaśnienia podatnika dotyczące pokrycia "brakującej kwoty" za rok 1998. Materiały zgromadzone w toku tamtej kontroli stanowią dowód w sprawie, jednak nie przesądzają o realności posiadania wskazanych w tamtym dniu zasobów finansowych. Uwzględniono większość zeznań świadków na korzyść strony postępowania podatkowego, natomiast żadne zeznanie poza oświadczeniem strony nie dowodzi, że S. i T. C. prowadzili stały obrót dewizami na skalę pozwalająca uzyskać wskazaną przez nich wysoką dochodowość. Dochód z ewentualnego nielegalnego, wg ówczesnego stanu prawnego, handlu walutą, nie może zostać uznany za pochodzący ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od podatku. Podobnie rzecz się ma z czarnorynkowym kursem USD. Waloryzacja dochodów wskazanych przez świadków została dokonana w sposób przez nich samych wskazany. Ponieważ na korzyść podatnika uwzględniono, iż wszystkie wydatki na utrzymanie rodziny ponosili M. i Z. K., to dalsze badanie ich dochodów za minione lata uznano za bezzasadne, gdyż nie wniosłoby to nic nowego do okoliczności sprawy, a takich wątpliwości organ podatkowy nie miał, skąd zresztą wynikała powyższa, zdaniem organu podatkowego korzystna dla podatników interpretacja. Na powyższą decyzję została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , której to skardze T. C. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów sądowych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: art. 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 20 ust.1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez przyjęcie, że w 2004 r. wydatki zostały pokryte dochodami nie znajdującymi pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Zdaniem strony skarżącej wykazano bezspornie na podstawie zebranego materiału dowodowego, iż na koniec 2004 r. strona posiadała nadwyżkę w wysokości [...] zł, co wynikało także z ustaleń poczynionych w trakcie kontroli Urzędu Skarbowego w 2000 r., które nie zostały "nigdy i niczym podważone". Powołano także wyrok WSA w Szczecinie z dnia 4 maja 2005 r. (sygn. akt SA/Sz 2383/03, publ. PP 2006/4/49), zgodnie z którym "na gruncie art. 20 ust. 3 [p.d.o.f.] nie ma znaczenia fakt, w jakim okresie zostało zgromadzone mienie, lecz czy pochodzi ono z przychodów opodatkowanych bądź wolnych od opodatkowania." art. 86 Ordynacji podatkowej poprzez założenie, iż podatnik powinien przechowywać księgi i inne związane ze swą działalnością dokumenty przez okres dłuższy niż okres przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zarzut nie udokumentowania szczegółowo zgromadzonych zasobów finansowych za lata 1970-1990 i posługiwanie się przez organy podatkowe w związku z tym własnymi przeliczeniami, nie znajdującymi zdaniem skarżącej podstaw w materiale dowodowym, to naruszenie w/w zasady Ordynacji podatkowej. W przypadku braku obowiązku przechowywania dowodów określonych transakcji przez okres dłuższy niż przewiduje cyt. ustawa, dowodami mogą być często jedynie wyjaśnienia lub zeznania świadków, których wartość dowodowa zależy od tego, na ile są one prawdopodobne. W tym przypadku, przy dużym upływie czasu, mogą to być jedyne dowody w sprawie i takie zostały przedstawione przez skarżącego. art. 121 i 124 Ordynacji poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów. W związku z powyższym wskazano , iż podatnika poinformowano jedynie o kontroli firmy męża , a nie o tym, iż jest to kontrola wszystkich jej przychodów i jej męża . Zatem dopiero w zastrzeżeniach do protokołu kontroli przedłożono wyniki kontroli z 2000 r. Zdaniem podatnika tamta kontrola obejmowała lata 1970-1998 tj. od podjęcia przez męża pracy do spornego roku podatkowego, zaś protokół kontroli z [...] stycznia 2006 r. obejmuje jedynie dochody z lat 1994-2003. Naruszono zatem zaufanie podatnika do organów podatkowym dokonując w wyniku dwóch różnych kontroli odmiennych ustaleń. art. 180 i 188 poprzez niedopuszczenie istotnych dla sprawy dowodów. Pod tym zarzutem strona podniosła ,iż odmówiono przesłuchania świadków na okoliczność zarobków Z. K., co mogłoby się przyczynić do określenia źródeł finansowania całej rodziny, a tym samym do potwierdzenia, iż teściowie strony byli w stanie ponosić utrzymanie całego gospodarstwa domowego. Podobnie rzecz się ma z biegłym z dziedziny etnografii, którego nie tylko nie powołano, lecz nawet nie wydano w tej sprawie odmownego postanowienia. Ponadto przyjęto dla potrzeb oceny dochodowości prowadzonego gospodarstwa rolnego jedynie dane statystyczne, podczas gdy zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych nie jest to dowód, który przesądza wynik sprawy podatkowej. Organy odrzuciły wyjaśnienia strony, jej rodziców oraz świadków w tym zakresie, nie dokonując przeciwdowodu. Tymczasem to urząd powinien udowodnić podatnikowi brak z jego strony pokrycia dokonywanych przezeń wydatków w ujawnionych (zgłoszonych do opodatkowania) źródłach przychodów. Przerzucenie bowiem ciężaru dowodu na stronę nie może być całkowite, a wątpliwości nie mogą być tłumaczone na korzyść urzędu. Dowód zaś ze świadków, w przypadku braku innych dowodów w sprawie, nie powinien być podważany. Nie wyjaśniono także, dlaczego, wbrew oświadczeniom i zeznaniom do protokołu, iż systematyczne darowizny od rodziców wynosiły [...] zł rocznie, łącznie [...] zł, przyjęto, nie wyjaśniając sprawy, kwotę o połowę niższą. art. 187 i 191 poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie całości materiału dowodowego oraz przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów. Zdaniem strony nie uwzględniono całości materiału dowodowego i w sposób wykraczający poza swobodną ocenę dowodów przeliczono ustaloną już w 2000 r. kwotę zasobów finansowych. Nie uwzględniono opartego na naukowych przesłankach wyliczenia kapitalizacji dolarów za lata 1970-1990, choć obrót obcą walutą był potwierdzony przez oświadczenia strony, zeznania świadków i oświadczenia notarialne innych osób, z którymi dokonywano takich transakcji. Zdaniem skarżącej postępowanie oraz decyzje kontrolne nie zostały oparte na dowodach, a jedynie na przepisie art. 20 ust. 3 p.d.o.f., który wszedł w życie z dniem 1 sierpnia 1998 r. i nie może obejmować dochodów podatnika z lat 1970-1990, co jednoznacznie wynika z wyroku NSA z 19 czerwca 2002 r. (I SA/Łd 786/2001). Ponadto zgodnie z orzecznictwem krytyczna ocena twierdzeń podatnika, nie oparta na żadnym dowodzie przeciwnym, musi być uznana za dowolną. art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej przez nieokreślenie w decyzji podstawy prawnej ustalenia zobowiązania podatkowego. Wskazano ,że decyzja organu I instancji nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. nie powołuje należycie podstawy prawnej, gdyż brak jest w tym przypadku art. 30 ust. 1 pkt 7 p.d.o.f., co przesądza o w/w naruszeniu art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Skargę uzupełniono pismem z dnia [...] września 2007 r., przedłożonym na rozprawie, w którym powtórzono część zarzutów skargi, podkreślając raz jeszcze, iż ustalenia kontroli podatkowej Urzędu Skarbowej z 2000 r. powinny zostać uwzględnione, a tymczasem odrzucono je zupełnie bezpodstawnie. Podniesiono raz jeszcze, iż przez 11 lat otrzymano od rodziców w sumie [...] tys. zł w drobnych darowiznach, pomijając te na rozpoczęcie działalności gospodarczej, zaś organ podatkowy bez wyjaśnienia przyjął połowę tej kwoty za udowodnioną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe zarzuty i powtarzając argumentację przytoczoną w uzasadnieniu swojej decyzji. Ponadto stwierdzono, iż "w toku postępowania uwzględniono również darowizny od Państwa K. Kwota darowizn jest zgodna z oświadczeniem, że rocznie otrzymywali skarżący (małżeństwo) [...] zł, czyli za 11 lat licząc na 1 małżonka po [...] zł." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 z 2002r.poz.1269 z poźn. zm.- oznaczana dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada ,czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a.). Skarga zasługuje częściowo na uwzględnienie, albowiem zostały naruszone przepisy postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia wynikającej z art.122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacji podatkowej( Dz.U. Nr 137 poz.926 z poźn. zm.) zasady prawdy obiektywnej , zgodnie z którą w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Realizacji tej zasady służy przepis art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej nakładający na organy podatkowe obowiązek zgromadzenia i wyczerpującego rozważenia całokształtu materiału dowodowego sprawy. W szczególności dotyczy to nie wyjaśnienia przez organy podatkowe kwoty uwzględnionych rocznych darowizn od rodziców T. C. Analiza akt sprawy wskazała na istnienie sprzeczności dotyczących wysokości w/w darowizn . I tak decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2006 r. (karty akt 294 i nast.) powołuje się w części dotyczącej darowizn od Z. i M. K. (karta akt 300) na zeznania S. C. z dnia [...].10.2005 r., w których zadeklarował on otrzymywanie od teściów "jednorazowych darowizn pieniężnych w kwotach różnych, nie większych jednorazowo jak [...] zł". Z całokształtu materiału dowodowego jasno wynikało, iż owe jednorazowe darowizny miały miejsce raz do roku, tudzież ich suma wynosiła do [...] zł rocznie.. W tym samym miejscu powołano również zeznania T. C. z dnia [...].10.2005 r., w których to oświadczyła ," iż na potrzeby prowadzonej przez męża działalności gospodarczej jej rodzice dokonywali darowizn w kwotach nie przekraczających [...]-[...] tysięcy rocznie" (karta akt 150). Ponadto w uzasadnieniu decyzji wskazano, iż uwzględniono wszystkie okoliczności dotyczące utrzymania Państwa C. przez rodziców T. C., w tym otrzymane darowizny, prezenty i pożyczki ( str.21decyzji). Tymczasem jak wynika z decyzji organu I instancji łączna kwota darowizn przypadająca na T. i S. C. od roku 1994 do 2003 r. rocznie wynosiła [...] zł (d. zestawienie wszystkich dochodów pochodzących z ujawnionych źródeł przychodu k. 302 akt ). Ponadto w roku 2004 uwzględniono kwotę [...] zł ( d. decyzja k.300 na odwrocie ). Suma zatem za 11 lat wyniosłaby [...] zł. Dodatkowo w zestawieniu w roku 1993 wskazano darowiznę w kwocie [...] zł co daje łącznie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji nie wyjaśniono , dlaczego przyjęto kwoty dokonanych darowizn w niższej kwocie. Brak co do tej okoliczności wskazania oceny materiału dowodowego w szczególności poprzez wskazanie faktów ,które organ uznał za udowodnione , dowodów , którym dał wiarę ,oraz przyczyn , dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, przez co naruszono dyspozycję art.210 & 4 Ordynacji podatkowej . Uzasadnienie zaś co do przyjęcia przez organ I instancji kwoty darowizn w łącznej wysokości [...] zł rocznie wynika z pisma wyjaśniającego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2006 r. (karty 274 i nast. akt ) oraz pisma Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie oceny zarzutów odwołania z dnia [...] lipca 2006 r. (karty akt 321-322), jednakże zdaniem Sądu te wyjaśnienia nie usuwają braków formalnych decyzji , a zatem nie mogą tłumaczyć w żaden sposób nieścisłości i sprzeczności pomiędzy wyliczeniami , a uzasadnieniem decyzji . Uzasadnienie faktyczne i prawne stanowi bowiem integralną część decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2000 r. (sygn. akt III SA 760/99, publ. LEX nr 46587). W decyzji zaś organu II instancji z dnia 8 września 2006 r. nie odniesiono się konkretnie do zarzutu odwołania dotyczącego kwoty nieuwzględnionych darowizn , podając jedynie, iż uwzględniono na korzyść podatnika "korzystanie z pomocy rodziców żony, polegającej na utrzymywaniu domu, opłacaniu rachunków oraz przekazywaniu mniejszej kwoty darowizny" (karta akt 331). Zdaniem Sądu, skoro uwzględniono darowizny w całości, to należało wówczas podać ich kwotę, uzasadniając dlaczego przyjęto taką ,a nie inną ich wysokość. Tymczasem wbrew twierdzeniu o uwzględnieniu wszystkich darowizn oparto się na wyliczeniu dochodów Państwa C. zawartym w decyzji I instancji, które zawierało roczne darowizny w wysokości [...] zł. Strona skarżąca podniosła w skardze raz jeszcze, iż przez 11 lat otrzymywała od rodziców w sumie [...] tys. zł w drobnych darowiznach, pomijając te na rozpoczęcie działalności gospodarczej, zaś organ podatkowy bez wyjaśnienia przyjął połowę tej kwoty za udowodnioną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż "kwota darowizn jest zgodna z oświadczeniem, że rocznie otrzymywali skarżący (małżeństwo) [...] zł, czyli za 11 lat licząc na 1 małżonka [...] zł." Stanowi to kolejną nieścisłość, gdyż ze zbadanego przez Sąd materiału dowodowego jasno wynika, jak już stwierdzono powyżej, że szacunkowe wyliczenia organów podatkowych dotyczyły obojga małżonków. Ogółem nadwyżka poniesionych wydatków i zgromadzonego mienia nad dochodami z ujawnionych źródeł wraz z oszczędnościami z lat poprzednich wyniosła dla małżonków łącznie [...] zł, od której to kwoty obliczono dopiero zryczałtowany podatek dochodowy dla każdego z małżonków z osobna . To miało niewątpliwie znaczący wpływ na wynik sprawy, gdyż przyjęcie całości kwoty darowizn, tj. [...] zł za okres 11 lat, znacznie zwiększyłoby wartość zgromadzonego mienia , a co ma bezpośredni wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy te sprzeczności winny być należycie wyjaśnione i uzasadnione. Także winien być szerzej uzasadniony wynik kontroli za 1998r. Urzędu Skarbowego i jego wpływ na ustalenia kontroli za 2004 rok , z uwagi na badany okres gromadzonych środków od 1970 roku. Dodatkowa nieścisłość dotyczy przyjęcia , iż do roku 1990 wszystkie bieżące dochody były przeliczanie na USD, a z akt sprawy wynika ,że jeszcze w roku 1991 świadek A. P. zakupiła od S. i T. Cichańskich [...] USD ( oświadczenie dnia [...] maja 2006 - k.284 akt) , czego organy podatkowe nie kwestionowały. Zdaniem Sądu zatem ustalenie stanu faktycznego - będącego podstawą dla ewentualnego określenia podatku dochodowego z nieujawnionych źródeł dochodu powinno nastąpić bez naruszania przepisów postępowania administracyjnego.( por. wyrok z dnia 13 października 1994 r. (sygn. akt SA/Po 1438/94, publ. M. Podatkowy 1995/6/184). W związku z powyższym uznając , iż doszło do naruszenia wyżej wymienionych przepisów postępowania Sąd orzekł jak w sentencji na zasadzie art.145&1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 ,poz.1270 z późn. zm. ). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 cytowanej powyżej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło