I SA/Kr 1790/09
PostanowienieWSA w Krakowie2010-04-08
Skład orzekający: WSA Beata Cieloch, WSA Inga Gołowska, WSA Agnieszka Jakimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należy zawiesić postępowanie sądowe w sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, gdy przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie sądowe na zgodny wniosek stron, ponieważ przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa dotycząca zgodności z Konstytucją przepisów, które stanowiły materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji. Zawieszenie postępowania w takiej sytuacji jest uzasadnione ekonomią procesową i względami sprawiedliwości.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za rok 2003. Na rozprawie pełnomocnicy stron złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na to, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa dotycząca zgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 1790/09 | | POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Inga Gołowska (spr.), Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r., sprawy ze skargi J. Z., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 12 października 2009 r. Nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach, przychodów za rok 2003, postanawia: zawiesić postępowanie sądowe
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej- p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe uregulowanie oznacza, że sąd administracyjny dokonując kontroli zaskarżonych aktów lub czynności pod względem ich legalności, zgodności z prawem ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego (vide wyrok NSA z dnia 26 maja 1998 r., II SA 915/97 i 919/97, OSP 1999, z. 4, poz. 79 z glosą J. Borkowskiego, tamże, s. 204 i nast.). Zważywszy na powyższe Sąd stwierdził, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił m.in. art. 20 ust. 3 oraz 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.).
Na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010r. pełnomocnicy stron złożyli zgodne wnioski o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na to, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa o sygn. akt SK 18/09 ze skargi konstytucyjnej o zbadanie zgodności z Konstytucją RP powyższych przepisów, które legły u podstawy rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W świetle powyższego Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 p.p.s.a. wskazując , że podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron jest możliwe na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania (art. 129 p.p.s.a.). Ekonomia procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia.
Jeżeli natomiast strony, na których zgodny wniosek zostało zawieszone postępowanie, nie zgłoszą w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu wniosku o podjęcie postępowania, sąd umarza postępowanie (art. 130 § 1 p.p.s.a.).
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło