I SA/Kr 1804/13
PostanowienieWSA w Krakowie2014-02-10
Skład orzekający: Michał Śmiałowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu, który udzielił pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków poniesionych w związku z tym postępowaniem, w tym kosztów przejazdów, opłat autostradowych i kosztów przesłania pism?Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu, który udzielił pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków poniesionych w związku z tym postępowaniem, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz właściwymi rozporządzeniami. Sąd uznał za zasadne przyznanie wynagrodzenia i zwrotu wydatków, stosując zasady proporcjonalności przy ich rozliczaniu w sprawach połączonych.Stan faktyczny
W sprawie rozpatrywano wniosek doradcy podatkowego o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawach ze skarg na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Doradca podatkowy został wyznaczony z urzędu po przyznaniu stronie skarżącej prawa pomocy. Sąd połączył sprawy do wspólnego rozpoznania i oddalił skargi. Doradca podatkowy domagał się zwrotu wynagrodzenia oraz niezbędnych wydatków, w tym kosztów przejazdów, opłat autostradowych i kosztów przesłania pism.Rozstrzygnięcie
Przyznano doradcy podatkowemu K.M. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1 476 zł (zawierającej podatek VAT) oraz kwotę 374,90 zł tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K.M., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skarg R.P. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 13.09.2013r., nr: [...],[...],[...],[...],[...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: przyznać doradcy podatkowemu K.M., o numerze wpisu [...], wykonującemu zawód w ramach kancelarii "M", znajdującej się we W. przy ul. K.: - wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1 476 zł. ( tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 276 zł. (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych) - kwotę 374,90 zł. (trzysta siedemdziesiąt cztery złote , dziewięćdziesiąt groszy) - tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt I SO/Kr 102 - 106/13 postanowieniami z dnia 10.10.2013r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 19.11.2013r. wyznaczyła w w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K.M.. Następnie akta spraw o sygn. I SO/Kr 102-106/13 zostały włączone do akt postępowań prowadzonych pod sygn. I SA/Kr 1804 - 1808/13. Na rozprawie dnia 14.01.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1804 -1808/13 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 1804/13 i oddalił skargi. Doradca podatkowy złożył natomiast do akt załączniki do protokołu rozprawy, w których domagał się przyznania, według norm przypisanych, wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawna pomocy wraz z należnym podatkiem VAT, jak również przyznania niezbędnych wydatków, sprecyzowanych w "zestawieniu niezbędnych wydatków pełnomocnika", z dnia 14.01.2014r. Jako te niezbędne wydatki podane zostały natomiast; koszty przejazdów samochodem z siedziby kancelarii do WSA w Krakowie i z powrotem, w dniach 17.12.2013r. i 14.01.2014r. – liczone poprzez przemnożenie liczby kilometrów tej trasy i "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z dnia 25.03.2002r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, koszty opłat autostradowych oraz koszty przesłania pism procesowych, z dnia 02.01.2014r. do sądu i strony przeciwnej - podsumowujących i uzupełniających skargi w w/w sprawach.
Przedmiotowe załączniki zawierały ponadto oświadczenia pełnomocnika, iż wymienione opłaty nie zostały zapłacone w całości ani też w części. Stwierdzenia te doradca podatkowy powtórzył także w przedłożonych " oświadczeniach pełnomocnika dot. nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu " z dnia 14.01.2014r.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej czynnie ją reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu jest zasadne.
W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 1 200 zł. (5 x 240 zł. = 1 200 zł.) na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 2) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153 ), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 276 zł.
Orzekający uznał również jako "niezbędne , udokumentowane wydatki" koszty dwukrotnych przejazdów z kancelarii do sądu i z powrotem (269 km x 0,8358 zł. = 224 zł. – w jedną stronę, czyli 448 zł. w obie strony x 2 razy = 896 zł.) , koszty opłat autostradowych (4 x 9 zł. + 2 x 16,20 zł. = 68,4 zł. x 2 razy = 136,8 zł.) oraz koszty przesłania w/w dokumentów (9,50 zł. + 6,95 zł.=. 16,45 zł.). Łączna suma wyliczona z tego tytułu przy użyciu "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002r., nr 27, poz. 271 z p. zm.), dla wszystkich spraw o sygn. akt I SA/Kr 1804 -1817/13 wyniosła więc 1049,75 zł. (co prawidłowo wyliczył pełnomocnik). Biorąc jednak pod uwagę , iż do sygn. akt I SA/Kr 1804/13 połączono pięć spraw, obliczając "niezbędne , udokumentowane wydatki " dla tego postępowania, należało sumę 1049,75 zł. podzielić na 14 spraw (I SA/Kr 1804 - 1817/13) co dało kwotę 74,98 zł. – za jedną sprawę i pomnożyć ją przez 5 - czyli liczbę spraw połączonych do tej sygnatury. W rezultacie tych działań kwota przedmiotowych wydatków wyniosła 374,90 zł.
Zdaniem orzekającego taki system liczenia, przedstawiony zresztą w piśmie z dnia 14.01.2014r. - "zestawienie niezbędnych wydatków pełnomocnika", z punku widzenia zasady proporcjonalności, jest jak najbardziej prawidłowy, co za tym idzie propozycja doradcy podatkowego zawarta w "załączniku – zestawienie niezbędnych wydatków pełnomocnika (I SA/Kr 1804 - 1817/13) " nie zasługuje, w związku z tym, na uwzględnienie.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło