I SA/Kr 183/09

Sygn. akt I SA/Kr 183/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk, Sędziowie: WSA Beata Cieloch, WSA Ewa Michna (spr), Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2009r., sprawy ze skarg Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "G" Sp. z o.o. w K., na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 20 marca 2006r. nr [...], z dnia 22 marca 2006r. nr [...], [...], [...], z dnia 23 marca 2006r. nr [...], [...], [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu, - skargi oddala - W okresie od dnia [...] lutego do dnia [...] maja 2003 r. na podstawie zgłoszeń celnych i świadectw przewozowych EUR 1 Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "G" sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwana dalej "Spółką") zgłosiło do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym importowany z Turcji towar w postaci różnorodnej odzieży, dywaników z materiałów syntetycznych, wyrobów tekstylnych, włóczki, materiału do ozdoby firanek, obrusów, firanek z włókien syntetycznych, kocy bawełnianych, wieszaków na ubrania i toreb z tworzywa sztucznego. W wyniku weryfikacji zadeklarowanej przez Spółkę wartości celnej towaru Naczelnik Urzędu Celnego wydanymi decyzjami zakwestionował wartość wskazaną w spornych zgłoszeniach celnych na podstawie art. 23 § 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 75, poz. 802 ze zm.) i uznał dokonane przez Spółkę zgłoszenia celne za nieprawidłowe, ustalając wartość celną towaru na podstawie art. 29 Kodeksu celnego. Zmiana wartości celnej nie miała wpływu na kwotę długu celnego w związku z przedłożeniem przez skarżącą świadectw przewozowych EUR 1 i zastosowaniem wobec całego towaru obniżonej stawki celnej w wysokości 0%. Następnie w celu sprawdzenia autentyczności świadectw przewozowych EUR 1 (załączonych do dokonanych w tej sprawie zgłoszeń celnych), zostały one przesłane do tureckich władz celnych w celu ich weryfikacji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2005r. tureckie władze celne poinformowały, że przesłane świadectwa przewozowe EUR 1 nie zostały wystawione i potwierdzone przez turecki urząd celny, oraz że pieczęć z pola 11 tych dokumentów nie należy do tureckich władz celnych, dlatego towary objęte tymi świadectwami nie podlegają preferencyjnemu traktowaniu. W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Celnego w Krakowie, działając na podstawie art. 240 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) postanowieniami z dnia 14 października 2005r. wznowił postępowania w przedmiotowych sprawach w celu określenia prawidłowych kwot długu celnego. Następnie, po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego uchylił prawomocne decyzje w części dotyczącej stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym zakresie określając kwoty długu celnego z zastosowaniem wobec określonych towarów autonomicznej stawki celnej w wysokości 30% i 60% , a do pozostałych towarów - konwencyjnej stawki celnej w wysokości 9% , 12% , 15% , 18% i 21% ich wartości celnej. Z kolei, z uwagi na uchylenie prawomocnych decyzji i zmianę zgłoszeń celnych w zakresie stawki celnej i kwoty długu celnego Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie art. 165 §1 i §2 Ordynacji podatkowej postanowieniami z dnia 18 października 2005r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług za importowany towar objęty ww. zgłoszeniami. Postępowanie podatkowe zostało zakończone decyzjami wydanymi [...] grudnia 2005r. określającymi wysokość podatku od towarów i usług (decyzja nr [...]) oraz decyzją z [...] nr [...] Spółka wniosła odwołanie od powyższych decyzji podnosząc argumenty dotyczące zasadności zmiany stawki celnej i długu celnego. Dyrektor Izby Celnej kolejnymi decyzjami o numerach: nr [...] ( z dnia 20 marca 2006r.), [...], [...],[...] (z dnia 22 marca 2006r.) oraz [...], [...], [...] (z dnia 23 marca 2006r.) utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. W wniesionych skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółka, domagając się uchylenia zaskarżonych decyzji, podniosła argumenty dotyczące wyłącznie nieprawidłowości w wydanych (i zaskarżonych również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie) decyzji dotyczących stawki celnej i długu celnego. Jednocześnie wniosła o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia sprawy w przedmiocie decyzji w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej domagając się ich oddalenia zauważał, że wysokość podatku od towarów i usług została prawidłowo określona w oparciu o wydane w sprawie decyzje, z których wynikała wartość celna i należne cło. Na rozprawie w dniu 18 stycznia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy wszystkich skarg ( sygn. akt od I SA/Kr 902/06 do I SA/Kr 908/06) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a następnie postanowieniem zawiesił postępowanie sądowe uzasadniając, że wyrokiem z dnia 28 lutego 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. akt III SA/Kr 283/06 oddalił skargi Spółki na decyzje w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe, przy czym wyrok ten został zaskarżony skarga kasacyjną. W związku z powyższym Sąd uznał, że wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) zwanej dalej "p.p.s.a". W dniu 5 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem podjął zawieszone postępowanie. Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2009r. odczytano skargi i odpowiedzi na skargi, a nadto z urzędu stwierdzono, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2008r. o sygn. I GSK 792/07 oddalił skargę kasacyjną Spółki na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2007r. sygn. akt III SA/Kr 283/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skargi nie zasługują na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że jedyną przyczyną wydania decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług było uznanie zgłoszeń celnych Spółki za nieprawidłowe i dokonanie zmiany wymiaru cła. W konsekwencji zmianie uległ również wymiar podatku od towarów i usług, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 54 ze zmianami) podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Z akt sprawy wynika, że Spółka kwestionowała jedynie prawidłowość postępowania dotyczącego wymiaru cła, nie kwestionując co do zasady ani sposobu obliczenia podatku od towarów i usług, ani stawki VAT. Z brzmienia skargi, a dokładnie wniosku o zawieszenie postępowania sądowego, wynika, że i w ocenie Spółki, spór dotyczący wysokości długu celnego stanowił zagadnienie prejudycjalne przy rozstrzyganiu sporu co do decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług. Z akt sprawy wynika, że decyzje w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe stały się prawomocne z dniem 21 kwietnia 2008r. z uwagi na oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2008r. sygn. akt I GSK 792/07) skarg kasacyjnych Spółki na wyrok tut. Sądu oddalający skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej . W ocenie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skoro decyzje organów celnych skutkujące zmianą wysokości cła stały się prawomocne, a zaskarżone decyzje w przedmiocie podatku od towarów i usług zostały w sposób prawidłowy, z uwzględnieniem ww. art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, wydane w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy - zasadnym było oddalenie skarg na zasadzie art. 151 p.p.s.a.