I SA/Kr 190/12

|Sygn. akt I SA/Kr 190/12 | POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba (spr.), Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2013 r., sprawy ze skarg A.L., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30 listopada 2011 r. Nr [...],[...],[...],[...], w przedmiocie zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004, 2005, 2006 i 2007r. postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe - Skarżąca A.L. złożył skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 listopada 2011r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004, 2005, 2006 i 2007 rok. Nadto, pełnomocnik skarżącego złożył pisemny wniosek o zawieszenie postępowania, w związku z tym, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa o sygn. akt SK 18/09. Organ na piśmie w pełni przychylił się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Wniosek o zawieszenie postępowania strony mogą złożyć w każdym czasie, na piśmie bądź ustnie do protokołu na rozprawie. Warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu. W piśmiennictwie podnosi się, że sąd powinien, podobnie jak w wypadku cofnięcia skargi przez stronę (art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), badać, czy wniosek o zawieszenie postępowania nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi..., 2004, s. 191; podobnie H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2004, s. 252). Stwierdzenie takich okoliczności powinno skutkować oddaleniem wniosku. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że wniosek o zawieszenie postępowania nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił bowiem m. in. art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa o sygn. akt SK 18/09 ze skargi konstytucyjnej o zbadanie zgodności z Konstytucją RP tego przepisu, który legł u podstaw rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, ekonomia procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia. Na podstawie art. 129 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Dodatkowo zgodnie z treścią art. 130 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, wówczas sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.