I SA/Kr 1945/14

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.C., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi W.Ś. i A.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 29.09.2014r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014r. postanawia: przyznać adwokatowi M.C. wykonującemu zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej, znajdującej się w K. przy ul. P., wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 2 952 zł. ( dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 552 zł. (pięćset pięćdziesiąt dwa złote) Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 22.07.2016r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 09.08.2016r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.C. W dniu 21.09.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Dnia 05.10.2016r. wyznaczony pełnomocnik wniósł wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, zawierający jednocześnie oświadczenie, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżących ani w całości ani w części. Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p.zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym . Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 2400 zł. na podstawie § 6 pkt 5) w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 1) lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.), w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714) oraz w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801). Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 552 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).