I SA/Kr 2003/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. B.B. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Zażalenie skarżącej na to postanowienie zostało oddalone z kolei przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 617/15. Wobec tego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 września 2015 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 22 września 2015 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy, dodatkowo w aktach znajduje się potwierdzenie faktu, że opłata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do dnia 2 listopada 2015 r., wystawione przez starszego księgowego E.W.). Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie stwierdzono uiszczenia wymaganej opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu. Brak fiskalny skargi miał zostać usunięty w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skutecznie skarżącej w dniu 22 września 2015 r. Wykazany brak fiskalny skargi, nie został pomimo tego uzupełniony w terminie. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.