I SA/Kr 202/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. reprezentowanej przez adwokata M.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 11 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skarga na decyzję z dnia 19 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007 r. W przedmiotowej skardze pełnomocnik skarżącej K.S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość spowodowania znacznej szkody. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że ustalone zaskarżoną decyzją zobowiązanie podatkowe w wysokości 39.823 zł opiewa na kwotę stanowiącą niemalże 1/5 wszystkich oszczędności skarżącej. Pozbawienie skarżącej tych środków uniemożliwi dalsze ich inwestowanie oraz osiąganie zysków, które mogłyby zabezpieczyć skarżącą przed ewentualnymi zdarzeniami na przyszłość. Skarżąca bowiem znajduje się w takim wieku, że w każdym czasie mogą wystąpić problemy zdrowotne, a z uwagi na stan publicznej służby zdrowia oraz długie terminy oczekiwania na zabieg wskazane byłoby korzystanie w przyszłości przez skarżącą z pomocy prywatnych placówek, które dają najwyższą gwarancję wyleczenia. Dalej zaznaczono, że pobyt w takich placówkach jest kosztowny, a zatem niezbędne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności skarżący powinien wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. inn.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.). W sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej , a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2010 r., I FZ 481/09). Innymi słowy każda zapłata podatku wiąże się z pewną dolegliwością w postaci uszczuplenia stanu posiadania podatnika. Aby jednak możliwe było wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej podatnik musi wykazać, że w związku z wykonaniem decyzji nastąpią kwalifikowane skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez stronę skarżącą wykazana. Przede wszystkim nie wykazano, by podatniczka znajdowała się w tak ciężkiej sytuacji finansowej, która uniemożliwiłaby jej zapłatę podatku, albo spowodowała, że jego zapłata wiązałaby się z takim pogorszeniem finansów skarżącej, które doprowadziłoby do braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wręcz przeciwnie, z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, że skarżąca posiada znaczne zasoby pieniężne w postaci oszczędności, skoro wynikająca z decyzji kwota 39.823 zł stanowi zaledwie ich 1/5 cześć. Skarżąca zatem jest w stanie na bieżąco, bez uszczerbku dla swego utrzymania zaspokoić podstawowe potrzeby życiowe i posiada jeszcze dodatkowe - spore, jak na obecne warunki - oszczędności. Upatrywanie znacznej szkody w ograniczeniu możliwości dysponowania całą sumą oszczędności na inwestycje służące pomnożeniu majątku, jest w tej sytuacji nieporozumieniem i nie wypełnia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Również nie stanowi takiej przesłanki lakoniczne stwierdzenie odnoszące się do hipotetycznie mogących zaistnieć w przyszłości problemów zdrowotnych skarżącej. Chęć zapewnienia sobie w przyszłości prywatnej, płatnej opieki lekarskiej nie może być przyjęta za podstawę wstrzymania wykonania decyzji, zwłaszcza że – jak zaznaczono wyżej – zapłata podatku nie pozbawi skarżącej całkowicie posiadanych oszczędności. W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał za nieuzasadniony, a tym samym należało ten wniosek oddalić.