I SA/Kr 21/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2020 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego postanawia : 1/ odrzucić zażalenie z dnia 30 kwietnia 2019 r na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lutego 2019 r 2/ odrzucić zażalenie z dnia 2 lipca 2019 r na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2019 r 3/ odrzucić skargę. Stosownie do treści 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podobną regulacje w stosunku do zażaleń zawiera art. 194 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Trzeba przy tym zaznaczyć, że w powołanym przepisie chodzi o podpis własnoręczny, nie może on być zastąpiony podpisem elektronicznym. Z samego faktu obowiązywania ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym nie można wywodzić, iż sposób podpisywania pism podpisem elektronicznym jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalny (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 637/13, Lex Omega nr 1344670). W przepisach p.p.s.a. brak jest aktualnie przepisów przewidujących dopuszczalność podpisu elektronicznego i z tego powodu podpis ten nie może być uznany w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako zastępujący własnoręczny podpis (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 22 października 2014 r., I OZ 884/14; z dnia 9 października 2014 r., I OZ 854/14; z dnia 17 października 2013 r., I OSK 2391/13, nr 1436994; z dnia 1 sierpnia 2013 r., II OZ 327/13, 1361641 oraz z dnia 22 sierpnia 2012 r., II OPP 11/12). Brak podpisania pisma obliguje sąd do wezwania o usunięcie tego braku w wyznaczonym terminie, zaś stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie powoduje konieczność jej odrzucenia. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi T. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego. Pomimo wezwań do uzupełnienia braków skargi skarżący nie uzupełnił podpisu w wymaganej formie. Wymaga w tym miejscu wyjaśnienia, że składanie pism w formie elektronicznej jest możliwe na podstawie ustawy z dnia 10 stycznia 2014r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2014r. poz. 183), która weszła w życie z dniem 31 maja 2019 r. Na podstawie art. 10 ust 2 tej ustawy do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4 (tj. ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie tego artykułu, stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli stare, które nie przewidują podpisu elektronicznego. Oznacza to, że skarżący na żadnym etapie niniejszego postępowania, nie mógł skutecznie wnieść do Sądu pisma w formie elektronicznej bez własnoręcznego podpisu. Brak podpisu uniemożliwia nadanie zażaleniom dalszego biegu. Mimo wezwań i zawartych w nich pouczeń, skarżący w zakreślonym terminie nie zastosował się do wezwania Sądu i nie uzupełnił ww. braków formalnych zażaleń i skargi, przesyłając je ponownie drogą elektroniczną, kwestionując zasadność stanowiska Sądu o braku podpisu skarżącego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 i art. 259 § 2 p.p.s.a.