I SA/Kr 2143/10

PostanowienieWSA w Krakowie2012-04-19

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, jeśli jego mocodawca nie pokrył tych kosztów?
Ratio decidendi
Tak, adwokatowi wyznaczonemu z urzędu należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, pod warunkiem, że jego mocodawca nie pokrył tych kosztów. Wynagrodzenie to jest przyznawane na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata P.M. o wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu stronie skarżącej Z. Ś. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny przyznał stronie prawo pomocy, w tym ustanowienie adwokata z urzędu. Po uchyleniu przez WSA postanowień organów obu instancji, pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, które nie zostały pokryte przez mocodawcę.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi P.M. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł, zawierające podatek od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P.M. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 05.11.2010r., nr [...] w przedmiocie wyegzekwowania należności z tytułu składek do OFE, postanawia: przyznać adwokatowi P. M. wykonującemu zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej znajdującej się w K. przy ul. L. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10.11.2011r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 30.12.2011r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P.M. Pełnomocnik dnia 25.01.2012r. wniósł do tut. Sądu "pismo skarżącego" zawierające m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Oświadczył w nim również, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. W dniu 14.02.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji a pełnomocnik na rozprawie wniósł ponownie o zasądzenie kosztów postępowania, które nie zostały pokryte przez mocodawcę. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. Nr 153, poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł.) na podstawie § 18 ust. 1 pkt. 1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło